Tabari
Terug naar surah 29, ayah 23

Tafseer van De Spin · Al-Ankaboot · 29:23

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُو۟لَٰٓئِكَ يَئِسُوا۟ مِن رَّحْمَتِى وَأُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ

En degenen die niet geloven in de Verzen van Allah en de ontmoeting met Hem: zij zijn degenen die wanhopen aan Mijn Barmhartigheid en zij zijn degenen voor wie er een pijnlijke bestraffing is.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de woorden van de Verhevene: وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ("En degenen die ongelovig zijn aan de tekenen van Allah en aan de ontmoeting met Hem — zij zijn het die de hoop op Mijn barmhartigheid hebben opgegeven, en zij zijn het voor wie er een pijnlijke bestraffing is") (29:23).

    De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: en degenen die ongelovig zijn aan de bewijzen van Allah, Zijn aanwijzingen ontkennen, en de ontmoeting met Hem en het verschijnen voor Hem op de Dag dat het Uur aanbreekt loochenen: أُولَئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي ("zij zijn het die de hoop op Mijn barmhartigheid hebben opgegeven"). De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: zij zijn het die de hoop op Mijn barmhartigheid in het Hiernamaals hebben opgegeven, wanneer zij met eigen ogen aanschouwen wat aan bestraffing (ʿadhāb) voor hen is bereid; en zij zijn het voor wie er een pijnlijke bestraffing is.

    Indien iemand vraagt: hoe is dit met deze verzen onderbroken, vanaf Zijn woorden: وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ... ("En indien jullie loochenen, dan hebben reeds gemeenschappen vóór jullie geloochend...") tot aan Zijn woorden: إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ("Voorwaar, daarin zijn tekenen voor een volk dat gelooft"), terwijl de aansluiting bij Zijn woorden: فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ ("En het antwoord van zijn volk was niets anders dan...") — wat tot het verhaal van Abraham behoort — werd losgelaten? En Zijn woorden: إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ... ("Voorwaar, degenen die jullie naast Allah aanbidden...") tot aan Zijn woorden: فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ("Zoekt dan bij Allah het levensonderhoud, en aanbidt Hem en weest Hem dankbaar; tot Hem zullen jullie worden teruggebracht").

    Het antwoord is: dit is zo gedaan omdat de berichtgeving over de zaak van Noach en Abraham en hun beider volkeren, en over alle overige boodschappers en gemeenschappen die Allah, de Verhevene, in deze soera en elders heeft vermeld, niets anders is dan een vermaning van Allah, de Verhevene, aan degenen met wier vermelding Hij begint vóór de onderbreking door de berichtgeving, en een waarschuwing van Hem aan hen dat over hen zal neerdalen wat over die anderen is neergedaald. Het is alsof op deze plaats gezegd werd: aanbidt Hem dan en weest Hem dankbaar; tot Hem zullen jullie worden teruggebracht. Toen loochenden jullie, o gemeenschap van Quraysh, jullie boodschapper Mohammed, zoals die anderen Abraham loochenden. Vervolgens zette Hij in plaats van "toen loochenden jullie": وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ("En indien jullie loochenen, dan hebben reeds gemeenschappen vóór jullie geloochend"), aangezien dit wijst op de berichtgeving over hun loochening van hun boodschapper. Daarna keerde Hij terug tot de berichtgeving over Abraham en zijn volk, en de voltooiing van zijn verhaal en het hunne, met Zijn woorden: فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ ("En het antwoord van zijn volk was niets anders dan...").

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (23) يقول تعالى ذكره: والذين كفروا حُجَجَ الله، وأنكروا أدلته، وجحدوا لقاءه والورود عليه، يوم تقوم الساعة: ( أُولَئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي ) يقول تعالى ذكره: أولئك يئسوا من رحمتي في الآخرة لما عاينوا ما أعدّ لهم من العذاب، وأولئك لهم عذاب مُوجِع. فإن قال قائل: وكيف اعْترض بهذه الآيات من قوله: وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ... إلى قوله: إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ وترك ضمير قوله: فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ وهو من قصة إبراهيم. وقوله: إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ... إلى قوله: فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ . قيل: فعل ذلك كذلك، لأن الخبر عن أمر نوح وإبراهيم وقومهما، وسائر مَنْ ذَكَر الله من الرسل والأمم في هذه السورة وغيرها، إنما هو تذكير من الله تعالى ذكره به الَّذِينَ يبتدئ بذكرهم قبل الاعتراض بالخبر، وتحذير منه لهم أن يحلّ بهم ما حلّ بهم، فكأنه قيل في هذا الموضع: فاعبدوه واشكروا له إليه ترجعون، فكذّبتم أنتم معشر قريش رسولكم محمدا، كما كذّب أولئك إبراهيم، ثم جَعَل مكان: فكذّبتم: وإن تكذبوا فقد كَذَّب أمم من قبلكم، إذ كان ذلك يدل على الخبر عن تكذيبهم رسولَهم، ثم عاد إلى الخبر عن إبراهيم وقومه، وتتميم قصته وقصتهم بقوله: فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ .