Tabari
Terug naar surah 28, ayah 58

Tafseer van Het Verhaal · Al-Qasas · 28:58

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍۭ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ۖ فَتِلْكَ مَسَٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَن مِّنۢ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًۭا ۖ وَكُنَّا نَحْنُ ٱلْوَٰرِثِينَ

En hoeveel steden hebben Wij niet vernietigd die overdreven met hun genietingen? En dat zijn hun woningen, er wonen na hen slechts weinigen. En Wij waren de erfgenamen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلا قَلِيلا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ (28:58)

    (En hoeveel steden hebben Wij niet vernietigd, die overmoedig waren in hun levensonderhoud! Dat zijn dan hun woonplaatsen, die na hen niet meer bewoond zijn, behalve weinige. En Wij waren het die de erfgenamen werden.)

    De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ (En hoeveel steden hebben Wij niet vernietigd) — die hun levensonderhoud overmoedig maakte مَعِيشَتَهَا (hun levensonderhoud), zodat zij overmoedig werd, brooddronken werd, en al haar grenzen overschreed, en zo haar Heer verloochende.

    Er wordt gezegd: "haar levensonderhoud maakte haar overmoedig (baṭirat maʿīshatahā)", waarbij de handeling aan de stad wordt toegeschreven, terwijl die in oorsprong aan het levensonderhoud toebehoort, zoals men zegt: "jouw mening maakte jou dwaas, dus werd jij dwaas (asfahaka raʾyuka fa-safihtahu)", en "jouw rijkdom maakte jou overmoedig, dus werd jij overmoedig (abṭaraka māluka fa-baṭirtahu)". Het woord "levensonderhoud (al-maʿīsha)" staat in de accusatief als verklarende bepaling (tamyīz).

    Wij hebben de gelijken hiervan reeds op meer dan één plaats in dit boek van ons uiteengezet.

    En in overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Yūnus heeft ons verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak: وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا (En hoeveel steden hebben Wij niet vernietigd, die overmoedig waren in hun levensonderhoud): hij zei: de overmoed (al-baṭar) is de brooddronkenheid van de mensen van achteloosheid, de mensen van valsheid, en het zich storten in de ongehoorzaamheden jegens Allah. En hij zei: dat is de overmoed te midden van de gunst. فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلا قَلِيلا (Dat zijn dan hun woonplaatsen, die na hen niet meer bewoond zijn, behalve weinige): hij zegt: dat zijn dan de huizen van het volk dat Wij vernietigd hebben vanwege hun ongeloof in hun Heer, en hun verblijven werden na hen niet bewoond behalve weinige. Hij zegt: zij raakten na hen tot puin vervallen, en er werd slechts het kleinste deel ervan bewoond, terwijl het grootste deel ervan tot puin verviel. En de bewoording van het vers, ook al komt het naar buiten alsof hun woonplaatsen weinig bewoond zijn geweest, betekent toch: dat zijn dan hun woonplaatsen, die na hen niet meer bewoond zijn, behalve weinige ervan — zoals men zegt: "ik heb je je recht voldaan, behalve een klein deel ervan".

    En Zijn uitspraak: وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ (En Wij waren het die de erfgenamen werden): hij zegt: en er was voor wat Wij van hun woonplaatsen tot puin lieten vervallen geen erfdeel van hen, en het keerde terug zoals het was vóór hun bewoning ervan, zonder enige eigenaar behalve Allah, aan wie de erfenis van de hemelen en de aarde toebehoort.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلا قَلِيلا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ (58) يقول تعالى ذكره: ( وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ) أبطرتها( مَعِيشَتَهَا ) فبطرت, وأشِرت, وطَغَت, فكفرت ربها. وقيل: بطرت معيشتها, فجعل الفعل للقرية, وهو في الأصل للمعيشة, كما يقال: أسفهك رأيك فَسفِهته, وأبطرك مالك فبطرته, والمعيشة منصوبة على التفسير. وقد بيَّنا نظائر ذلك في غير موضع من كتابنا هذا. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: قال ابن زيد, في قوله: ( وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ) قال: البطر: أَشَرُ أهل الغفلة وأهل الباطل والركوب لمعاصي الله, وقال: ذلك البطر في النعمة ( فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلا قَلِيلا ) يقول: فتلك دور القوم الذين أهلكناهم بكفرهم بربهم، ومنازلهم لم تسكن من بعدهم إلا قليلا يقول: خربت من بعدهم, فلم يعمر منها إلا أقلها, وأكثرها خراب. ولفظ الكلام وإن كان خارجا على أن مساكنهم قد سُكِنت قليلا فإن معناه: فتلك مساكنهم لم تسكن من بعدهم إلا قليلا منها, كما يقال: قضيت حقك إلا قليلا منه. وقوله: ( وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ) يقول: ولم يكن لما خرّبنا من مساكنهم منهم وإرث, وعادت كما كانت قبل سُكناهم فيها, لا مالك لها إلا الله, الذي له ميراث السماوات والأرض.