Tabari
Terug naar surah 28, ayah 40

Tafseer van Het Verhaal · Al-Qasas · 28:40

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلظَّٰلِمِينَ

Wij grepen daarom hem en zijn troepen, toen wierpen Wij hen in de zee. Zie hoe het einde was van de onrechtvaardigen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Zijn uitspraak: فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ (Toen grepen Wij hem en zijn legers). De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: Wij verzamelden Farao en zijn legers van de Kopten فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ (en wierpen hen in de zee). Hij zegt: Wij wierpen hen allen tezamen in de zee en verdronken hen daarin, zoals Abū al-Aswad al-Duʾalī heeft gezegd:

    Ik keek naar zijn opschrift en wierp het toen weg, zoals jij een sandaal wegwerpt die versleten is geraakt van jouw sandalen. (2)

    En er is vermeld dat dat een zee was achter Egypte, zoals Bishr ons heeft verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ (en wierpen hen in de zee), hij zei: de "yamm" was een zee genaamd Isāf achter Egypte; Allah verdronk hen daarin.

    Zijn uitspraak: فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (Kijk dan hoe het einde van de onrechtplegers was). De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: kijk, o Muḥammad, met het oog van jouw hart: hoe het verging met dezen die zichzelf onrecht aandeden, zodat zij in hun Heer niet geloofden en aan Zijn Boodschapper zijn raadgeving verwierpen — vernietigden Wij hen niet, zodat Wij hun woningen en hun bezittingen aan Onze beschermelingen lieten erven, en hun toebedeelden wat zij aan tuinen, bronnen, schatten en een eerbiedwaardige verblijfplaats hadden bezeten, nadat zij onderdrukt waren geweest, terwijl hun zonen werden gedood en hun vrouwen in leven werden gelaten? Welnu, zo zullen Wij ook met jou handelen, en met wie in jou gelooft en jou voor waarachtig houdt: Wij zullen jou en hen de woningen toebedelen van wie jou loochent en aan jou verwerpt wat jij hun aan de waarheid hebt gebracht, alsmede hun bezittingen, en Wij zullen hen vernietigen door doding met het zwaard — de handelwijze van Allah ten aanzien van degenen die vóór hen zijn heengegaan.

    ------------------------

    De voetnoten:

    (1) Het vers is van Abū Dhuʾayb al-Hudhalī, waarin hij de wegen van de woestijnvlakte beschrijft (al-Lisān: naʿam). Hij zegt: de "naʿāma" is elk bouwwerk, afdak of baken waarmee men zich oriënteert, behorend tot de bakens van de woestijnvlakten. Anderen zeggen: elk bouwwerk op de berg, zoals het afdak en het baken. Het meervoud is: naʿām. Abū Dhuʾayb zegt, terwijl hij de wegen van de woestijnvlakte beschrijft: "Daarin bevinden zich naʿām..." (het vers). Hij zegt: al-Jawharī heeft de tweede helft overgeleverd als: "de naqāʾiḍ werpen daarin de leren riemen af." Hij zegt: de "naqāʾiḍ" zijn de magere kamelen. Aldus. En in (al-Lisān: naqḍ): de "nafīḍa" is als de voorhoede, en zij zijn de groep die als verkenners het land in wordt gestuurd om te kijken of daar vijand en gevaar is. Het meervoud is "al-nafāʾiḍ". Dit is de uitleg van al-Aṣmaʿī. Zo heeft Abū ʿAmr het overgeleverd met de fāʾ, behalve dat hij in zijn uitleg zei: het zijn de magere kamelen. Ibn Barrī zei: de "naʿām" zijn houten staken waaronder men schaduw zoekt. De "rijāl" zijn de voetgangers. De "sarīḥ" zijn riemen waarmee de sandalen worden vastgebonden; hij bedoelt dat de sandalen van de naqāʾiḍ uiteengevallen zijn. De "ṣurūḥ" is het meervoud van "ṣarḥ", en dat is, zoals in (al-Lisān: ṣarḥ), één enkel huis dat alleenstaand wordt gebouwd, groot en hoog in de lucht. Abū Dhuʾayb zegt:

    Op wegen als de halzen van de gazellen, waarvan jij de witte bouwsels voor "ṣuruḥ" houdt.

    En al-Zajjāj zei over de uitspraak van de Verhevene (Er werd tot haar gezegd: betreed de ṣarḥ): hij zei: de "ṣarḥ" in de taal is: het paleis en het binnenplein. Men zegt: dit is de "ṣarḥa" van het huis en zijn voorhof, dat wil zeggen: zijn open ruimte en zijn erf. Sommige exegeten zeiden: de "ṣarḥ" is een vloer die voor haar werd vervaardigd van glas. De "ṣarḥ" is ook de geëffende grond. De "ṣarḥ" is een effen, vlakke uitgestrektheid van de aarde. Aldus. En Abū ʿUbayda zei in Majāz al-Qurʾān: de "ṣarḥ" is het bouwwerk en het paleis, en niets meer; en hij heeft het vers overgeleverd zoals de auteur van al-Lisān het overlevert.

    (2) Het vers is van Abū al-Aswad al-Duʾalī, zoals de auteur heeft vermeld, en het is overgenomen uit Majāz al-Qurʾān van Abū ʿUbayda (blad 180b). Hij zei: (Toen grepen Wij hem en zijn legers) betekent: Wij verzamelden hem en zijn legers. (En wierpen hen in de zee) betekent: Wij wierpen hen in de zee, vernietigden hen en verdronken hen. Abū al-Aswad al-Duʾalī zei: "Ik keek naar zijn opschrift..." (het vers). Aldus. En in (al-Lisān: nabadh): "al-nabdh" is het werpen van het ding uit je hand of achter je. Ik wierp het ding: wanneer je het wegslingerde en verwijderde.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ ) يقول تعالى ذكره: فجمعنا فرعون وجنوده من القبط ( فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ ) يقول: فألقيناهم جميعهم في البحر فغرقناهم فيه, كما قال أبو الأسود الدؤلي: نَظَــرْتُ إِلَــى عُنْوَانِــهِ فَنَبَذْتُـهُ كَنَبْـذِكَ نَعْـلا أَخْـلَقَتْ مِـنْ نِعَالِكَـا (2) وذكر أن ذلك بحر من وراء مصر, كما حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قَتادة: ( فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ ) قال: كان اليم بحرا يقال له إساف من وراء مصر غرّقهم الله فيه. وقوله: ( فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ ) يقول تعالى ذكره: فانظر يا محمد بعين قلبك: كيف كان أمر هؤلاء الذين ظلموا أنفسهم فكفروا بربهم، وردّوا على رسوله نصيحته, ألم نهلكهم فَنُوَرِّثُ ديارهم وأموالهم أولياءنا, ونخوّلهم ما كان لهم من جنات وعيون وكنوز, ومقام كريم, بعد أن كانوا مستضعفين, تقتل أبناؤهم, وتُستحيا نساؤهم, فإنا كذلك بك وبمن آمن بك وصدّقك فاعلون مخوّلوك وإياهم ديار من كذّبك, وردّ عليك ما أتيتهم به من الحقّ وأموالهم, ومهلكوهم قتلا بالسيف, سنة الله في الذين خلوا من قبل. ------------------------ الهوامش: (1) البيت لأبي ذؤيب الهذلي يصف طرق المفازة (اللسان: نعم). قال: النعامة: كل بناء أو ظلة أو علم يهتدي به من أعلام المفاوز. وقيل: كل بناء على الجبل كالظلة والعلم. والجمع: نعام. قال أبو ذؤيب يصف طرق المفازة: "بهن نعام..." البيت قال: وروى الجوهري عجز * تلقـى النقـائض فيـه السـريحا * قال: والنقائض: الهزلي من الإبل. اه. وفي (اللسان: نقض) النفيضة نحو الطليعة، وهم الجماعة يبعثون في الأرض متجسسين، لينظروا: هل فيها عدو وخوف؟ والجمع النفائض. هذا تفسير الأصمعي. وهكذا رواه أبو عمرو بالفاء إلا أنه قال في تفسيره: إنها الهزلي من الإبل. قال ابن بري: النعام: خشبات يستظل تحتها. والرجال: الرجالة. والسريح: سيور تشد بها النعال، يريد أن نعال النقائض تقطعت. والصروح: جمع صرح، وهو كما في (اللسان: صرح) بيت واحد يبنى منفردًا ضخمًا طويلا في السماء. قال أبو ذؤيب: عَــلَى طُــرُقِ كَنُحُــورِ الظَّبَــا ءِ تَحْسَـــبُ آرَامَهُــنَّ الصُّرُحَــا وقال الزجاج في قوله تعالى: (قيل لها ادخلي الصرح) قال: الصرح في اللغة: القصر، والصحن يقال: هذه صرحة الدار وقارعتها: أي ساحتها وعرصتها. وقال بعض المفسرين: الصرح: بلاط اتخذ لها من قوارير. والصرح: الأرض المملسة. والصرح متن من الأرض مستو. اه. وقال أبو عبيدة في مجاز القرآن. الصرح: البناء والقصر. ولم يزد، وروى البيت كرواية صاحب اللسان. (2) البيت لأبي الأسود الدؤلي، كما قاله المؤلف وهو منقول عن مجاز القرآن لأبي عبيدة (الورقة 180ب) قال: (فأخذناه وجنوده) أي فجمعناه وجنوده. (فنبذناهم في اليم): أي فألقيناهم في البحر، وأهلكناهم وغرقناهم. قال أبو الأسود الدؤلي: "نظرت إلى عنوانه.." البيت. اه. وفي (اللسان: نبذ) النبذ طرحك الشيء من يدك أو وراءك ونبذت الشيء: إذا رميته وأبعدته.