Tabari
Terug naar surah 24, ayah 25

Tafseer van Het Licht · An-Noor · 24:25

يَوْمَئِذٍۢ يُوَفِّيهِمُ ٱللَّهُ دِينَهُمُ ٱلْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ ٱلْمُبِينُ

Op die Dag zal Allah hun hun ware loon betalen en zij zullen weten dat Allah zeker de duidelijke Waarheid is.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Allah, verheven is Zijn lof, zegt: يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (op de dag dat hun tongen, hun handen en hun voeten tegen hen getuigen van wat zij plachten te doen) — Allah vergelt hen hun volledige rekenschap en hun rechtmatige beloning voor hun daden.

    Het woord al-dīn (الدين) betekent op deze plaats: de rekenschap en de vergelding. Zoals ʿAlī mij heeft overgeleverd, hij zei: ʿAbdallāh heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiyah heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ (op die dag vergeldt Allah hen hun rechtmatige rekenschap): hij zei — dat wil zeggen: hun rekenschap.

    De koranrecitators zijn het oneens over de lezing van het woord الْحَقَّ (al-ḥaqq). De algemene koranrecitators van de grote steden lezen دِينَهُمُ الْحَقَّ met nasb (accusatief), als bijvoeglijk bepaling bij al-dīn — alsof er staat: Allah vergelt hen de beloning voor hun daden rechtvaardigerwijs; al-ḥaqq is dan met het lidwoord binnengebracht en staat in nasb zoals al-dīn. Van Mujāhid is overgeleverd dat hij las: "yuwaff̄ihimu llāhu dīnahumu l-ḥaqqu" met rafʿ (nominatief) van al-ḥaqq, zodat het een hoedanigheid van Allah is.

    Dit is ons overgeleverd door Aḥmad ibn Yūsuf, hij zei: al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, op gezag van Jarīr ibn Ḥāzim, op gezag van Ḥumayd, op gezag van Mujāhid, dat hij het las met rafʿ van al-ḥaqq. Jarīr zei: en ik las het in de muṣḥaf van Ubayy ibn Kaʿb: "yuwaff̄ihimu llāhu l-ḥaqqu dīnahum" (met al-ḥaqq vóór dīnahum).

    De juiste lezing in onze ogen is de lezing die de recitators van de grote steden aanhouden, namelijk de nasb van al-ḥaqq als gevolg van de buiging van al-dīn, omdat de wettige bewijsgronden (ḥujja) daarop eenstemmig zijn.

    Zijn uitspraak وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ (en zij weten dan dat Allah de duidelijke Waarheid is) — Allah, verheven is Zijn lof, zegt: op die dag zullen zij weten dat Allah de Waarheid is die hun de werkelijkheid van wat Hij hen in het wereldse leven aan bestraffing had beloofd, duidelijk maakt; op dat moment verdwijnt de twijfel erover bij de hypocrieten (munāfiqūn) die in het wereldse leven aan Zijn beloften twijfelden.

    Toon originele Arabische tekst
    يقول تعالى ذكره: يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ يوفيهم الله حسابهم وجزاءهم الحقّ على أعمالهم. والدين في هذا الموضع: الحساب والجزاء، كما حدثني عليّ، قال: ثنا عبد الله، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، في قوله: ( يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ ) يقول. حسابهم. واختلفت القرّاء في قراءة قوله: ( الحَقَّ ) فقرأته عامة قرّاء الأمصار.( دِينَهُمُ الْحَقَّ ) نصبا على النعت للدين، كأنه قال: يوفيهم الله ثواب أعمالهم حقا، ثم أدخل في الحقّ الألف واللام، فنصب بما نصب به الدين. وذُكر عن مجاهد أنه قرأ ذلك: " يُوَفِيهمُ اللهُ دينَهُمُ الحَقُّ" برفع الحقّ على أنه من نعت الله. حدثنا بذلك أحمد بن يوسف، قال: ثنا القاسم، قال: ثنا يزيد، عن جرير بن حازم، عن حميد، عن مجاهد، أنه قرأها " الحق " بالرفع. قال جرير: وقرأتها في مصحف أُبيّ بن كعب " يُوَفِّيهمُ اللهُ الحَقُّ دِينَهُمْ". والصواب من القراءة في ذلك عندنا ما عليه قرّاء الأمصار، وهو نصب الحقّ على اتباعه إعراب الدين؛ لإجماع الحجة عليه. وقوله: ( وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ ) يقول: ويعلمون يومئذ أن الله هو الحق الذي يبين لهم حقائق ما كان يعدهم في الدنيا من العذاب، ويزول حينئذٍ الشكُّ فيه عن أهل النفاق، الذين كانوا فيما كان يعدهم في الدنيا يمترون.