Tabari
Terug naar surah 2, ayah 202

Tafseer van De Koe · Al-Baqara · 2:202

أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ

Zij zijn degenen voor wie er een beloning is voor wat zij hebben verricht. En Allah is snel in de afrekening.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ ("Zij zijn het die een aandeel hebben in wat zij verworven hebben, en Allah is snel in de afrekening") (2:202).

    Abū Jaʿfar zei: Met Zijn uitspraak — verheven zij Zijn lof — "Zij zijn het" bedoelt Hij diegenen die na het voltrekken van hun bedevaartsriten zeggen: رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ("Onze Heer, geef ons in deze wereld het goede en in het Hiernamaals het goede en bescherm ons tegen de bestraffing (ʿadhāb) van het Vuur"), uit verlangen van hun kant naar Allah — verheven zij Zijn lof — naar wat bij Hem is, en uit kennis van hun kant dat al het goede van Hem afkomstig is, en dat de gunst in Zijn hand ligt en dat Hij die schenkt aan wie Hij wil. Zo heeft Hij — verheven zij Zijn lof — laten weten dat zij een aandeel en een deel hebben in hun bedevaart (ḥajj) en hun riten, en een rijkelijke beloning voor het werk dat zij verworven hebben, en waarvan zij de inspanning persoonlijk op zich hebben genomen met hun bezittingen en hun levens — dat exclusief voor hen voorbehouden, en niet voor de andere groep, die zwoegden wat zij zwoegden aan moeite en uitputting in hun werken, en die zich belastten met wat zij zich belastten aan hun reizen, zonder enig verlangen van hun kant naar wat bij hun Heer is aan loon en beloning, maar veeleer uit hoop op een nietige opbrengst van het wereldse en uit het najagen van zijn vergankelijke vruchten. Zoals:

    3884 — Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd ibn Zurayʿ heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn uitspraak: فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ("Onder de mensen is er hij die zegt: Onze Heer, geef ons in deze wereld — en hij heeft in het Hiernamaals geen aandeel"), hij zei: Dit is een dienaar die het wereldse beoogde; voor het wereldse is zijn werk en voor het wereldse is zijn aandeel. وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ * أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا ("En onder hen is er hij die zegt: Onze Heer, geef ons in deze wereld het goede en in het Hiernamaals het goede en bescherm ons tegen de bestraffing van het Vuur. Zij zijn het die een aandeel hebben in wat zij verworven hebben"), dat wil zeggen: een deel van hun werken.

    3885 — En Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over: فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ("Onder de mensen is er hij die zegt: Onze Heer, geef ons in deze wereld — en hij heeft in het Hiernamaals geen aandeel"): Zij verrichtten de bedevaart slechts omwille van het wereldse en het verzoek, zonder het Hiernamaals te begeren en zonder erin te geloven. وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ("En onder hen is er hij die zegt: Onze Heer, geef ons in deze wereld het goede en in het Hiernamaals het goede en bescherm ons tegen de bestraffing van het Vuur"), hij zei: Dezen zijn de Profeet ﷺ en de gelovigen. "Zij zijn het die een aandeel hebben in wat zij verworven hebben, en Allah is snel in de afrekening" — voor dezen is het loon voor wat zij in deze wereld verricht hebben.

    * * *

    Wat betreft Zijn uitspraak "en Allah is snel in de afrekening": Hij bedoelt daarmee — verheven zij Zijn lof — dat Hij het werk van beide groepen omvat: die van wie de ene zijn verzoek is رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا ("Onze Heer, geef ons in deze wereld"), en die van wie de andere zijn verzoek is رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ("Onze Heer, geef ons in deze wereld het goede en in het Hiernamaals het goede en bescherm ons tegen de bestraffing van het Vuur"). Hij telt het na voor hem met de snelste afrekening, en vervolgens vergeldt Hij elk van de twee groepen voor zijn werk.

    En Hij heeft — verheven zij Zijn lof — Zichzelf slechts beschreven met snelheid in de afrekening omdat Hij — verheven zij Zijn vermelding — datgene wat geteld wordt van de werken van Zijn dienaren telt zonder het tellen op de vingers, en zonder gepeins of overweging, zoals de machteloze zwakkelingen onder de schepselen doen. Veeleer is niets op aarde noch in de hemel voor Hem verborgen, en ontgaat Hem niet het gewicht van een stofdeeltje daarin; vervolgens vergeldt Hij Zijn dienaren voor dat alles. Daarom heeft Hij — verheven zij Zijn vermelding — Zichzelf geprezen met snelheid in de afrekening, en heeft Hij Zijn schepselen bericht dat zij geen gelijke voor Hem zijn, zodat Hij in Zijn afrekening behoefte zou hebben aan het tellen op de hand of het in de borst bewaren.

    * * *

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ (202) قال أبو جعفر: يعني بقوله جل ثناؤه: " أولئك " الذين يقولون بعد قضاء مناسكهم: رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ، رغبةً منهم إلى الله جل ثناؤه فيما عنده، وعلمًا منهم بأن الخيرَ كله من عنده، وأن الفضل بيده يؤتيه من يَشاء. فأعلم جل ثناؤه أنّ لهم نصيبًا وحظًّا من حجِّهم ومناسكهم، وثوابًا جزيلا على عملهم الذي كسبوه، وبَاشروا معاناته بأموالهم وأنفسهم، &; 4-207 &; خاصًّا ذلك لهم دون الفريق الآخر، الذين عانوا ما عانوا من نَصَب أعمالهم وتعبها، وتكلَّفوا ما تكلفوا من أسفارهم، بغير رغبةٍ منهم فيما عند رَبهم من الأجر والثواب، ولكن رجاء خسيس من عَرض الدنيا، وابتغاء عَاجل حُطامها. كما:- 3884 - حدثنا بشر، قال: حدثنا يزيد بن زريع، قال: حدثنا سعيد، عن قتادة في قوله: فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ، قال: فهذا عبد نوى الدنيا، لها عمل ولها نَصِب، وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ * أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا ، أي حظٌّ من أعمالهم. 3885 - وحدثني يونس، قال أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد في: فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ، إنما حَجُّوا للدنيا والمسألة، لا يريدون الآخرة ولا يؤمنون بها، وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ، قال: فهؤلاء النبي صلى الله عليه وسلم والمؤمنون=" أولئك لهم نصيبٌ مما كسبوا والله سريع الحساب "، لهؤلاء الأجرُ بما عملوا في الدنيا. * * * وأما قوله: " والله سريع الحساب "، فإنه يعني جل ثناؤه: أنه محيط بعمل الفريقين كليهما اللذين من مسألة أحدهما: رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا ، ومن مسألة الآخر: رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ، فَمُحْصٍ له بأسرع الحساب، (115) ثم إنه مجازٍ كلا الفريقين على عمله. وإنما وصف جل ثناؤه نفسه بسرعة الحساب، لأنه جل ذكره يُحصى ما يُحصى من أعمال عباده بغير عَقد أصابع، ولا فكرٍ ولا رَوية، فِعلَ العَجَزة الضَّعَفة من الخلق، ولكنه لا يخفى عليه شيء في الأرض ولا في السماء، ولا يَعزب عنه مثقال ذرة فيهما، ثم هو مُجازٍ عبادَه على كل ذلك. فلذلك امتدح &; 4-208 &; نفسه جل ذكره بسرعة الحساب، (116) وأخبر خلقه أنه ليس لهم بمِثْلِ، فيحتاجَ في حسابه إلى عَقد كف أو وَعْي صَدر. * * * --------------------------- الهوامش : (115) قوله : "فمحص" عطف على قوله : "أنه محيط . . . " (116) في المطبوعة : "فلذلك جل ذكره امتدح بسرعة الحساب" ، والذي أثبت أشبه بالصواب إن شاء الله .