Tabari
Terug naar surah 2, ayah 160

Tafseer van De Koe · Al-Baqara · 2:160

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

Behalve degenen die berouw hebben getoond, zich gebeterd hebben en (de Waarheid) duidelijk hebben gemaakt. Diegenen zijn het van wie Ik berouw aanvaard. En Ik ben de Meest Berouwaanvaardende, de Meest Barmhartige.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitspraak over de uitleg van Zijn woorden, de Verhevene: إِلا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (160)

    (Behalve zij die berouw tonen, zich beteren en het duidelijk maken; dezen, hun berouw aanvaard Ik, en Ik ben de Berouwaanvaardende, de Genadevolle.)

    Abū Jaʿfar zei: Hij, verheven is Zijn vermelding, bedoelt hiermee: dat Allah en de vervloekers degenen vervloeken die voor de mensen verborgen houden wat zij wisten omtrent het profeetschap van Mohammed ﷺ, en zijn beschrijving en kenmerken in het Boek dat Allah heeft neergezonden en aan de mensen heeft verduidelijkt — behalve degene onder hen die terugkeert van zijn verberging daarvan; en die terugkeert tot het berouw door het geloof (īmān) in Mohammed ﷺ, en de erkenning van hem en van zijn profeetschap, en de bevestiging van hem in wat hij van bij Allah heeft gebracht, en het duidelijk maken van wat Allah heeft neergezonden in Zijn boeken die Hij aan Zijn profeten heeft neergezonden, betreffende het gebod om hem te volgen; en die de toestand van zijn eigen ziel verbetert door zich tot Allah te naderen met goede daden waarmee Hij over hem tevreden is; en die het duidelijk maakt wat hij wist van de openbaring (waḥy) van Allah, die Hij aan Zijn profeten heeft neergezonden en hun in Zijn boeken heeft opgedragen, en het dus niet verborgen houdt, en het openbaart en het niet verbergt = "فَأُولَئِكَ" (dezen dan), dat wil zeggen: zij die dit hebben gedaan wat ik van hen heb beschreven, zij zijn het wier berouw Ik aanvaard, en Ik maak hen tot degenen die terugkeren tot Mijn gehoorzaamheid en zich wenden tot Mijn welbehagen.

    Vervolgens zei Hij, verheven is Zijn vermelding: "وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ" (en Ik ben de Berouwaanvaardende, de Genadevolle). Hij zegt: en Ik ben Degene die de harten van Mijn dienaren die zich van Mij hebben afgewend, tot Mij terugkeert, en die hen, nadat zij zich hebben afgekeerd van Mijn gehoorzaamheid, terugbrengt tot het zoeken van Mijn liefde; en de Genadevolle (al-Raḥīm) jegens degenen die zich tot Mij wenden, nadat zij zich tot Mij hebben gewend, Ik bedek hen van Mijnentwege met vergiffenis, en Ik zie af van de zwaarte van wat zij hebben misdaan in wat tussen Mij en hen is, door de gunst van Mijn barmhartigheid jegens hen.

    * * *

    Indien iemand zou zeggen: hoe kan berouw worden aanvaard van degene die berouw heeft getoond? En wat is de betekenis van Zijn woorden: "إِلا الَّذِينَ تَابُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ" (behalve zij die berouw tonen; dezen, hun berouw aanvaard Ik)? En kan er een berouwtoner zijn zonder dat zijn berouw aanvaard wordt, of iemand wiens berouw aanvaard wordt zonder dat hij berouw toont?

    Dan wordt gezegd: dat behoort tot datgene waarbij het ene niet kan bestaan zonder dat het andere ermee samengaat. Het is dus gelijk of men zegt: behalve zij wier berouw aanvaard werd, zodat zij berouw toonden — of men zegt: behalve zij die berouw toonden, want voorwaar Ik aanvaard hun berouw. En wij hebben de betekenis hiervan reeds verduidelijkt bij datgene wat in deze vorm van bewoording is gekomen, in het gelijksoortige geval in wat voorbij is van dit boek van ons, en daarom hadden wij er bezwaar tegen het op deze plaats te herhalen.

    * * *

    En in overeenstemming met wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    2390 - Bishr ibn Muʿādh heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, betreffende Zijn woorden: "إِلا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا" (behalve zij die berouw tonen, zich beteren en het duidelijk maken), hij zegt: zij beterden zich in wat tussen hen en Allah is, en zij maakten duidelijk wat van Allah tot hen gekomen was, en zij verborgen het niet en zij ontkenden het niet: dezen, hun berouw aanvaard Ik, en Ik ben de Berouwaanvaardende, de Genadevolle.

    2391 - Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woorden: "إِلا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا" (behalve zij die berouw tonen, zich beteren en het duidelijk maken), hij zei: zij maakten duidelijk wat in het Boek van Allah staat voor de gelovigen, en datgene waarover zij hen vroegen omtrent de zaak van de Profeet ﷺ. En dit alles betreft de joden.

    * * *

    Abū Jaʿfar zei: en sommigen van hen hebben beweerd dat de betekenis van Zijn woorden: "وَبَيَّنُوا" (en het duidelijk maken), slechts is: en zij maakten het berouw duidelijk door oprechtheid van handelen. Maar het bewijs van de duidelijke betekenis van het Boek en de openbaring is in strijd daarmee. Want het volk werd vóór dit vers slechts berispt om hun verbergen van wat Allah, verheven is Zijn vermelding, heeft neergezonden en in Zijn Boek heeft verduidelijkt, betreffende de zaak van Mohammed ﷺ en zijn religie; vervolgens heeft Hij, verheven is Zijn vermelding, van hen degenen uitgezonderd die de zaak van Mohammed ﷺ en zijn religie duidelijk maken en die berouw tonen van de ontkenning en verberging waarin zij verkeerden, en aldus heeft Hij hen verwijderd uit het getal van degenen die Allah vervloekt en die de vervloekers vervloeken = en de berisping was niet om hun nalaten van het duidelijk maken van het berouw door oprechtheid van handelen.

    En degenen die Allah heeft uitgezonderd van degenen die verbergen wat Allah heeft neergezonden aan duidelijke bewijzen en leiding, nadat Hij het voor de mensen in het Boek had verduidelijkt, dat zijn ʿAbd Allāh ibn Salām en zijn metgezellen onder de Mensen van het Boek, die de islam hebben aanvaard en wier islam goed was, en die de Boodschapper van Allah ﷺ volgden.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : إِلا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (160) قال أبو جعفر: يعني تعالى ذكره بذلك: أن الله واللاعنين يَلعنون الكاتمين الناس ما علموا من أمر نبوة محمد صلى الله عليه وسلم وصفته ونعته في الكتاب الذي أنـزله الله وبَيَّنه للناس, إلا من أناب من كتمانه ذلك منهم؛ ورَاجع التوبة بالإيمان بمحمد صلى الله عليه وسلم, والإقرار به وبنبوّته, وتصديقه فيما جاء به من عند الله، وبيان ما أنـزل الله في كتبه التي أنـزل إلى أنبيائه، من الأمر باتباعه؛ وأصلح حالَ نفسه بالتقرب إلى الله من صَالح الأعمال بما يُرضيه عنه؛ وبيَّن الذي عَلم من وَحي الله الذي أنـزله إلى أنبيائه وعهد إليهم في كتبه فلم يكتمه، وأظهرَه فلم يُخفِه =" فأولئك ", يعني: هؤلاء الذين فَعلوا هذا الذي وصفت منهم, هم الذين أتوب عليهم, فأجعلهم من أهل الإياب إلى طاعتي، والإنابة إلى مَرضَاتي. ثم قال تعالى ذكره: " وَأنا التواب الرحيم "، يقول: وأنا الذي أرجع بقلوب عبيدي المنصرفة عنّى إليَّ, والرادُّها بعد إدبارها عَن طاعتي إلى طلب محبتي, والرحيم بالمقبلين بعد إقبالهم إليَّ، أتغمدهم مني بعفو، وأصفح عن عظيم ما كانوا اجترموا فيما بيني وبينهم، بفضل رحمتي لهم. * * * فإن قال قائل: وكيف يُتاب على من تاب؟ وما وَجه قوله: " إلا الذينَ تابوا فأولئك أتوب عليهم "؟ وهل يكون تائبٌ إلا وهو مَتُوب عليه، أو متوب عليه إلا وهو تائب؟ قيل: ذلك مما لا يكون أحدُهما إلا والآخر معه, فسواء قيل: إلا الذين تِيبَ عليهم فتابوا - أو قيل: إلا الذين تابوا فإني أتوب عليهم. وقد بيَّنا وَجه ذلك &; 3-260 &; فيما جاء من الكلام هذا المجيء، في نظيره فيما مضى من كتابنا هذا, فكرهنا إعادته في هذا الموضع. (82) * * * وبنحو ما قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: 2390- حدثنا بشر بن معاذ قال، حدثنا يزيد قال، حدثنا سعيد, عن قتادة في قوله: " إلا الذين تابوا وأصلحوا وبَيَّنوا "، يقول: أصلحوا فيما بينهم وبين الله, وبيَّنوا الذي جاءهم من الله, فلم يكتموه ولم يجحدوا به: أولئك أتوب عليهم وأنا التواب الرحيم. 2391- حدثني يونس قال، أخبرنا ابن وهب قال، قال ابن زيد في قوله: " إلا الذين تَابوا وأصلحوا وبَينوا " قال، بيّنوا ما في كتاب الله للمؤمنين, وما سألوهم عنه من أمر النبي صلى الله عليه وسلم. وهذا كله في يهود. * * * قال أبو جعفر: وقد زعم بعضهم أن معنى قوله: " وبيَّنوا "، إنما هو: وبينوا التوبة بإخلاص العمل. ودليل ظاهر الكتاب والتنـزيل بخلافه. لأن القوم إنما عوتبوا قبل هذه الآية، (83) على كتمانهم ما أنـزلَ الله تعالى ذكره وبينه في كتابه، في أمر محمد صلى الله عليه وسلم ودينه، ثم استثنى منهم تعالى ذكره الذين يبينون أمرَ محمد صلى الله عليه وسلم ودينه، فيتوبون مما كانوا عليه من الجحود والكتمان, فأخرجهم من عِداد مَنْ يَلعنه الله ويَلعنه اللاعنون (84) = ولم يكن العتاب على تركهم تبيين التوبة بإخلاص العمل. والذين استثنى اللهُ من الذين يكتمون ما أنـزل الله من البينات والهدى من بعد &; 3-261 &; ما بيَّنه للناس في الكتاب، (85) عبدُ الله بن سلام وذَووه من أهل الكتاب، (86) الذين أسلموا فحسن إسلامهم، واتبعوا رسول الله صلى الله عليه وسلم. ----------- الهوامش : (82) انظر ما سلف 2 : 549 . (83) في المطبوعة : "في مثل هذه الآية" ، وهو خطأ ، والصواب ما أثبت . (84) في المطبوعة : "فأخرجهم من عذاب من يلعنه الله" ، وهو تصحيف ، صوابه ما أثبت . (85) في المطبوعة : "من بعد ما بيناه للناس" ، وهو خطأ وسهو . (86) قوله : "وذووه" ، أي أصحابه وأهل ملته ، بإضافة"ذو" إلى الضمير ، وللنحاة فيه قول كثير ، وزعموا أن ذلك يكون في ضرورة الشعر ، وليس كذلك ، بل هو آت في النثر قديمًا ، بمثل ما استعمله الطبري .