Tafseer van De Koe · Al-Baqara · 2:134
Dat was een gemeenschap die waarlijk heen is gegaan. Voor haar is wat zij heeft verworven en voor jullie is wat jullie hebben verworven en jullie zullen niet worden ondervraagd over wat zij plachten te bedrijven.
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
(Dat was een gemeenschap die is heengegaan; haar komt toe wat zij verworven heeft, en u komt toe wat u verworven heeft, en u zult niet ondervraagd worden over wat zij plachten te doen.) (2:134)
De uiteenzetting over de uitleg van de uitspraak van de Verhevene: تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ (Dat was een gemeenschap die is heengegaan; haar komt toe wat zij verworven heeft, en u komt toe wat u verworven heeft, en u zult niet ondervraagd worden over wat zij plachten te doen).
De Verhevene in gedachtenis bedoelt met Zijn uitspraak: تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ (Dat was een gemeenschap die is heengegaan): Ibrāhīm, Ismāʿīl, Isḥāq en Yaʿqūb en hun nageslacht. Hij zegt tot de joden en de christenen: O schare van joden en christenen, laat na om Ibrāhīm, Ismāʿīl, Isḥāq en Yaʿqūb en de moslims onder hun nakomelingen iets toe te schrijven dat hun niet toekomt en waarvan zij geen drager zijn, en kent hun niet het ongeloof (kufr) van het jodendom en het christendom toe, zodat u dat aan hen zou verbinden. Want zij zijn een gemeenschap (umma) — en Hij bedoelt met "umma" op deze plaats: de groep, de generatie van mensen — قَدْ خَلَتْ (die is heengegaan): zij is haar weg gegaan.
En men zegt slechts over hem die gestorven en heengegaan is: قَدْ خَلَا (hij is heengegaan), vanwege zijn afzondering van de wereld en zijn alleen-zijn, los van de vertrouwelijke omgang die hij met zijn familie en metgezellen in zijn wereld had. De oorsprong ervan ligt in hun uitspraak: "خَلَا الرَّجُل" (de man heeft zich afgezonderd), wanneer hij zich bevindt op een plaats waar hij geen vertrouweling heeft en zich heeft afgezonderd van de mensen. Dit werd vervolgens toegepast op hem die op die wijze sterft.
Daarna zei de Verhevene in gedachtenis tot de joden en de christenen: Voorwaar, aan hen van Mijn profeten en gezanten aan wie u door uw dwaling en uw ongeloof waarin u verkeert iets hebt toegeschreven, komt toe wat zij verworven hebben. De hāʾ en de alif in Zijn uitspraak: لَهَا (haar) verwijzen, indien u wilt, naar "تِلْكَ" (dat/die), en indien u wilt, naar "الْأُمَّة" (de gemeenschap). En Hij bedoelt met Zijn uitspraak: لَهَا مَا كَسَبَتْ (haar komt toe wat zij verworven heeft), dat wil zeggen: wat zij aan goeds heeft verricht; en u, o schare van joden en christenen, komt het gelijke daarvan toe: wat u hebt verricht.
En u, o gij die hun de geloofsleren toeschrijft, zult niet ter verantwoording geroepen worden voor wat u hun aan religies hebt toegedicht. Vraag dus naar wat Ibrāhīm, Ismāʿīl, Isḥāq en Yaʿqūb en hun nageslacht plachten te doen, en aan goed en kwaad verwierven; want elke ziel komt toe wat zij verworven heeft, en op haar rust wat zij zich heeft eigen gemaakt. Laat dus na om uzelf aan hen toe te schrijven en u hun geloofsleren toe te eigenen, want de aanspraken zullen u bij Allah niet baten. Wat u bij Hem werkelijk baat, is slechts hetgeen aan goede daden u is voorafgegaan, indien u die hebt verricht en vooruitgezonden.
