Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitleg van Zijn woorden: وَاتَّقُوا يَوْمًا لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ (123)

   (En vrees een Dag waarop geen ziel iets voor een andere ziel kan vergoeden, en waarop van haar geen losprijs zal worden aanvaard, en waaraan geen voorspraak baat zal brengen, en waarop zij niet geholpen zullen worden) (123)

   Abū Jaʿfar zei: Dit vers is een afschrikking van Allah — verheven zij Zijn lof — gericht tot hen die Hij eerder vermaand heeft met datgene waarmee Hij hen in het voorgaande vers vermaande. Allah zegt tot hen: En vreest — o vergadering van de Kinderen van Israël, die Mijn Boek en Mijn openbaring verdraaid hebben, die de uitleg ervan van zijn juiste betekenis afgewend hebben, die Mijn boodschapper Muḥammad ﷺ geloochend hebben — de bestraffing van een Dag waarop geen ziel iets ten behoeve van een andere ziel zal vereffenen, en haar geen baat zal verschaffen; [vreest] dat gij omkomt in de toestand waarin gij verkeert, in uw ongeloof aan Mij en uw loochening van Mijn boodschapper, zodat gij daarin sterft. Want het is een Dag waarop van geen ziel een losprijs wordt aanvaard voor datgene wat haar verplicht is geworden, en waarop voor datgene wat haar aan plicht is opgelegd geen voorspreker voorspraak verleent, en waarop geen helper haar bij Allah helpt, wanneer Hij zich op haar wreekt vanwege haar ongehoorzaamheid jegens Hem. (16)

   * * *

   De uiteenzetting over alle betekenissen van dit vers is reeds eerder gegeven bij het overeenkomstige vers daarvóór, en dat maakt herhaling ervan op deze plaats overbodig. (17)

   ------------

   De voetnoten:

   (16) In de gedrukte editie staat: "wa-lā hum yanṣuruhum", en dat is een fout; het juiste is wat hier is vastgesteld.

   (17) Zie wat eerder is vermeld in dit deel 2: 26–36.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله : وَاتَّقُوا يَوْمًا لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ (123) قال أبو جعفر : وهذه الآية ترهيب من الله جل ثناؤه للذين سلفت عظته إياهم بما وعظهم به في الآية قبلها. يقول الله لهم: واتقوا - يا معشر بني إسرائيل المبدلين كتابي وتنـزيلي ، المحرفين تأويله عن وجهه ، المكذبين برسولي محمد صلى الله عليه وسلم - عذاب يوم لا تقضي فيه نفس عن نفس شيئا ، ولا تغني عنها غناء ، أن تهلكوا على ما أنتم عليه من كفركم بي ، وتكذيبكم رسولي ، فتموتوا عليه، فإنه يوم لا يقبل من نفس فيما لزمها فدية ، ولا يشفع فيما وجب عليها من حق لها شافع ، ولا هي ينصرها ناصر من الله إذا انتقم منها بمعصيتها إياه. (16) * * * وقد مضى البيان عن كل معاني هذه الآية في نظيرتها قبل ، فأغنى ذلك عن إعادته في هذا الموضع. (17) ------------ الهوامش : (16) في المطبوعة : "ولا هم ينصرهم" ، وهو خطأ ، صوابه ما أثبت . (17) انظر ما سلف في هذا الجزء 2 : 26 - 36 .