Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Het woord over de uitleg van de uitspraak van de Verhevene: وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى

   (En de joden noch de christenen zullen ooit met u tevreden zijn totdat gij hun geloofsleer volgt. Zeg: voorwaar, de leiding van Allah, dat is de ware leiding.)

   Abū Jaʿfar zei: Met Zijn uitspraak — verheven zij Zijn lof — وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (En de joden noch de christenen zullen ooit met u tevreden zijn totdat gij hun geloofsleer volgt) bedoelt Hij: en de joden, o Mohammed, noch de christenen zullen nimmer met u tevreden zijn. Laat daarom het zoeken van dat wat hen behaagt en met hen overeenstemt varen, en richt u op het zoeken van het welbehagen van Allah, door hen op te roepen tot dat wat van de waarheid Allah u mee gezonden heeft. Want datgene waartoe gij hen daarvan oproept, dat is juist de weg tot de samenkomst met u daarin, in saamhorigheid en in de juiste, standvastige godsdienst. En er is voor u geen weg om hen tevreden te stellen door hun geloofsleer te volgen, want het jodendom is de tegenstelling van het christendom, en het christendom is de tegenstelling van het jodendom, en het christendom en het jodendom komen niet samen in één persoon in één en dezelfde toestand. En de joden en de christenen zullen niet gezamenlijk met u tevreden zijn, tenzij gij tegelijk jood én christen zoudt zijn — en dat is iets wat nimmer van u zal uitgaan, want gij zijt één persoon, en in u zullen nooit twee tegenstrijdige godsdiensten in één en dezelfde toestand samenkomen. En wanneer er geen weg is tot hun samenkomst in u op één en hetzelfde moment, dan is er voor u geen weg om beide groepen tevreden te stellen. En wanneer er voor u geen weg daartoe is, houd u dan vast aan de leiding van Allah, waartoe er wél een weg is om de schepselen in saamhorigheid bijeen te brengen.

   * * *

   Wat "de milla" (geloofsleer) betreft: dat is de godsdienst, en het meervoud daarvan is "al-milal".

   * * *

   Vervolgens zei Hij — verheven zij Zijn lof — tot Zijn profeet Mohammed ﷺ: Zeg, o Mohammed, tot deze christenen en joden die zeiden: لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى (Niemand zal het paradijs binnengaan dan wie jood of christen is): (voorwaar, de leiding van Allah, dat is de ware leiding) — dat wil zeggen: voorwaar, de verklaring van Allah is de overtuigende verklaring en het beslissende oordeel tussen ons. Komt dan tot het Boek van Allah en Zijn verklaring — waarin Hij voor Zijn dienaren heeft uiteengezet datgene waarover zij van mening verschilden, en dat is de Tora, waarvan gij allen erkent dat zij van bij Allah komt — opdat u daarin duidelijk wordt wie van ons in zijn recht staat en wie in zijn ongelijk, en wie van ons de mensen van het paradijs (janna) zijn en wie van ons de mensen van het Vuur (al-nār) zijn, en wie van ons op het juiste pad is en wie van ons in dwaling verkeert.

   En Allah heeft Zijn profeet ﷺ slechts bevolen hen op te roepen tot de leiding van Allah en Zijn verklaring, omdat daarin de loochening ligt van de joden en de christenen in wat zij beweerden — namelijk dat niemand het paradijs zal binnengaan dan wie jood of christen is — en de uiteenzetting van de zaak van Mohammed ﷺ, en dat wie hem loochent tot de mensen van het Vuur behoort, en niet wie hem voor waarachtig houdt.

   * * *

   Het woord over de uitleg van de uitspraak van de Verhevene: وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا نَصِيرٍ (120)

   (En als gij hun begeerten zoudt volgen ná de kennis die tot u is gekomen, dan zult gij tegen Allah geen beschermer (walī) noch helper (naṣīr) hebben.) (120)

   Abū Jaʿfar zei: Met Zijn uitspraak — verheven zij Zijn lof — (En als gij zoudt volgen) bedoelt Hij: en als gij, o Mohammed, de begeerte van deze joden en christenen zoudt volgen — in datgene wat hen omtrent u tevreden stelt — door joods of christelijk te worden, en gij daarmee tot het tevredenstellen van hen zoudt komen, en gij daarin hun liefde zoudt naleven — ná datgene wat tot u gekomen is aan kennis omtrent hun dwaling en hun ongeloof (kufr) jegens hun Heer, en ná datgene wat Ik u in deze surah omtrent hun geschiedenis verhaald heb — dan zult gij tegen Allah geen beschermer (walī) hebben. Daarmee bedoelt Hij: gij zult, o Mohammed, geen beschermer hebben die uw zaak behartigt en een verzorger die haar waarneemt, noch een helper (naṣīr) die u tegen Allah bijstaat, opdat hij van u afweert wat van Zijn bestraffing (ʿadhāb) op u neerdaalt, en u daartegen beschut, indien uw Heer dat over u zou doen neerkomen. En wij hebben de betekenis van "al-walī" (de beschermer) en "al-naṣīr" (de helper) reeds eerder uiteengezet. (1)

   En er is gezegd: dat Allah — geprezen zij Zijn vermelding — dit vers op Zijn profeet Mohammed ﷺ heeft neergezonden omdat de joden en de christenen hem tot hun godsdiensten opriepen, en elke partij van hen zei: voorwaar, de ware leiding is dat waarop wij ons bevinden, en niet dat waarop de anderen onder ons zich bevinden, namelijk de overige geloofsgemeenschappen. Daarom vermaande Allah hem ervan dat te doen, en onderwees Hij hem het beslissende bewijs tussen hen in datgene wat elke groep van hen beweerde.

   ----------------

   Voetnoten:

   (1) Zie wat reeds is voorafgegaan in dit deel, 2: 488, 489.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله تعالى : وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى قال أبو جعفر : يعني بقوله جل ثناؤه: ( وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ) ، وليست اليهود ، يا محمد ، ولا النصارى براضية عنك أبدا ، فدع طلب ما يرضيهم ويوافقهم ، وأقبل على طلب رضا الله في دعائهم إلى ما بعثك الله به من الحق، فإن الذي تدعوهم إليه من ذلك لهو السبيل إلى الاجتماع فيه معك على الألفة والدين القيم. ولا سبيل لك إلى إرضائهم باتباع ملتهم، لأن اليهودية ضد النصرانية ، والنصرانية ضد اليهودية ، ولا تجتمع النصرانية واليهودية في شخص واحد في حال واحدة ، واليهود والنصارى لا تجتمع على الرضا بك ، إلا أن تكون يهوديا نصرانيا ، وذلك مما لا يكون منك أبدا ، لأنك شخص واحد ، ولن يجتمع فيك دينان متضادان في حال واحدة. وإذا لم يكن إلى اجتماعهما فيك في وقت واحد سبيل ، لم يكن لك إلى إرضاء الفريقين سبيل. وإذا لم يكن لك إلى ذلك سبيل ، فالزم هدى الله الذي لجمع الخلق إلى الألفة عليه سبيل . * * * وأما " الملة " فإنها الدين ، وجمعها الملل. * * * ثم قال جل ثناؤه لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: قل يا محمد - لهؤلاء النصارى واليهود الذين قالوا: لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى -(إن هدى الله هو الهدى) ، يعني إن بيان الله هو البيان المقنع، والقضاء الفاصل بيننا ، فهلموا إلى كتاب الله وبيانه- الذي بين فيه لعباده ما اختلفوا فيه ، وهو التوراة التي تقرون جميعا بأنها من عند الله ، يتضح لكم فيها المحق منا من المبطل ، وأينا أهل الجنة ، وأينا أهل النار ، وأينا على الصواب ، وأينا على الخطأ. وإنما أمر الله نبيه صلى الله عليه وسلم أن يدعوهم إلى هدى الله وبيانه ، لأن فيه تكذيب اليهود والنصارى فيما قالوا من أن الجنة لن يدخلها إلا من كان هودا أو نصارى ، وبيان أمر محمد صلى الله عليه وسلم ، وأن المكذب به من أهل النار دون المصدق به. * * * القول في تأويل قوله تعالى : وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا نَصِيرٍ (120) قال أبو جعفر: يعني جل ثناؤه بقوله: (ولئن اتبعت)، يا محمد ، هوى هؤلاء اليهود والنصارى - فيما يرضيهم عنك - من تهود وتنصر ، فصرت من ذلك إلى إرضائهم ، ووافقت فيه محبتهم - من بعد الذي جاءك من العلم بضلالتهم وكفرهم بربهم ، ومن بعد الذي اقتصصت عليك من نبئهم في هذه السورة - ما لك من الله من ولي = يعني بذلك: ليس لك يا محمد من ولي يلي أمرك ، وقيم يقوم به = ولا نصير ، ينصرك من الله ، فيدفع عنك ما ينـزل بك من عقوبته ، ويمنعك من ذلك، إن أحل بك ذلك ربك.وقد بينا معنى " الولي" و " النصير " فيما مضى قبل. (1) وقد قيل: إن الله تعالى ذكره أنـزل هذه الآية على نبيه محمد صلى الله عليه وسلم، لأن اليهود والنصارى دعته إلى أديانها ، وقال كل حزب منهم: إن الهدى هو ما نحن عليه دون ما عليه ، غيرنا من سائر الملل. فوعظه الله أن يفعل ذلك ، وعلمه الحجة الفاصلة بينهم فيما ادعى كل فريق منهم. ---------------- الهوامش : (1) انظر ما سلف في هذا الجزء 2 : 488 ، 489 .