Tabari
Terug naar surah 18, ayah 41

Tafseer van De Grot · Al-Kahf · 18:41

أَوْ يُصْبِحَ مَآؤُهَا غَوْرًۭا فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبًۭا

Of haar water in de aarde wegvloeit, zodat jij het nooit meer zal kunnen vinden."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van het woord: أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا (Of dat haar water diep wegzinkt [18:41])

    Hij zegt: of dat haar water wegzinkt in de aarde, en hij plaatste "al-ghawr" — dat een abstracte naam is — in de positie van "al-ghāʾir" (het weggezonkene), zoals de dichter zei:

    "Zijn paarden blijven janken over hem, gekluisterd met hun tomen in de stilstand."

    — met de betekenis van "nāʾiḥa" (klaaglied zingend). En zoals een ander zei:

    "Laat het stromen, van de tranen van beiden, o Ḍubāʿ, en beantwoord het klaagzang met klaagzang."

    De Arabieren gebruiken "al-ghawr" in enkelvoud zowel bij meervoud als bij tweetallen, en zij gebruiken het in de mannelijke vorm bij zowel mannelijke als vrouwelijke woorden. Men zegt: māʾ ghawr (diep weggezonken water), māʾāni ghawr en miyāh ghawr.

    Met zijn woord غَوْرًا (diep weggezonken) bedoelt Hij: weggevloeid, dat diep in de aarde is weggezonken, verdwenen, zodat het touw van de emmer het niet meer kan bereiken.

    Zoals Bishr ons heeft verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا: dat wil zeggen: verdwenen, dat diep in de aarde is weggezonken.

    Het woord فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا (Dan zal je nooit in staat zijn het te zoeken) — Hij zegt: dan zul jij niet in staat zijn het water dat in jouw tuin was te bereiken na het wegzinken ervan, hoezeer jij het ook zoekt.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : ( أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا ) يقول: أو يصبح ماؤها غائرا ، فوضع الغور وهو مصدر مكان الغائر، كما قال الشاعر: تَظَـــلُّ جِيَــادُهُ نَوْحــا عَلَيْــهِ مُقَلَّــــدَةً أعِنَّتَهـــا صُفُونـــا (2) بمعنى نائحة ، وكما قال الآخر: هَــرِيقي مِــنْ دُمُوعِهِمـا سَـجَاما ضُبــاعَ وجَــاوِبي نَوْحــا قِيامَـا (3) والعرب توحد الغَور مع الجمع والاثنين، وتذكر مع المذكر والمؤنث، تقول: ماء غور، وماءان غَوْر ومياه غَور. ويعني بقوله: (غَوْرًا) ذاهبا قد غار في الأرض، فذهب فلا تلحقه الرِّشاء. كما حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة ( أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا ) أي ذاهبا قد غار في الأرض. وقوله: ( فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا ) يقول: فلن تطيق أن تدرك الماء الذي كان في جنتك بعد غَوْره، بطلبك إياه.