Tabari
Terug naar surah 18, ayah 13

Tafseer van De Grot · Al-Kahf · 18:13

نَّحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ ءَامَنُوا۟ بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَٰهُمْ هُدًۭى

Wi berichten jou jouw geschiedenis volgens de Waarheid: voorwaar, zij waren jongeren die in hun Heer geloofden en Wij versterkten voor ben de Leiding.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van de uitspraak van de Verhevene: نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى (Wij verhalen u hun nieuws in waarheid. Zij zijn jongmannen die in hun Heer geloofden, en Wij vermeerderden hen in leiding.) (13)

    De Verhevene zegt tot Zijn Profeet Muhammad ﷺ: Wij, o Muhammad, verhalen u het bericht van deze jongmannen die naar de grot vluchtten, in waarheid — dat wil zeggen: met oprechtheid en zekerheid waaraan geen twijfel bestaat. إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ — Hij zegt: de jongmannen die naar de grot vluchtten en naar wie de vergadering van de polytheïsten onder uw volk u vroeg, zijn jongmannen die in hun Heer geloofden. وَزِدْنَاهُمْ هُدًى — Hij zegt: Wij vermeerderden hen bovenop hun geloof in hun Heer geloof en diep inzicht in hun godsdienst, zodat zij geduldig volhielden bij het verlaten van het land van hun volk, het vluchten van daartussen met hun godsdienst naar Allah, en het verlaten van de gemakken en het comfort van het leven dat zij hadden, voor de hardheid van het verblijf in de grot van de berg.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى (13) يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: نحن يا محمد نقص عليك خبر هؤلاء الفتية الذين أوَوْا إلى الكهف بالحق، يعني: بالصدق واليقين الذي لا شك فيه (إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ) يقول: إن الفتية الذين أوَوْا إلى الكهف الذين سألك عن نبئهم الملأ من مشركي قومك، فتية آمنوا بربهم، (وَزِدْنَاهُمْ هُدًى) يقول: وزدناهم إلى إيمانهم بربهم إيمانا، وبصيرة بدينهم، حتى صبروا على هجران دار قومهم، والهرب من بين أظهرهم بدينهم إلى الله ، وفراق ما كانوا فيه من خفض العيش ولينه، إلى خشونة المكث في كهف الجبل.