Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Zijn woorden, Machtig en Groot: En Wij zenden van de Koran neer hetgeen genezing is en barmhartigheid voor de gelovigen — Allah, verheven zij Zijn gedachtenis, zegt: En Wij zenden aan jou, o Muḥammad, van de Koran neer hetgeen genezing is waarmee men genezing zoekt van de onwetendheid en de dwaling, en waarmee men ziende wordt vanuit de blindheid — voor de gelovigen, en een barmhartigheid voor hen, niet voor de ongelovigen daarin. Want de gelovigen handelen naar de verplichtingen van Allah die erin staan, stellen het geoorloofde ervan als geoorloofd en het verbodene ervan als verboden, waardoor Hij hen daarmee het paradijs (janna) doet binnengaan en hen van Zijn bestraffing redt; zo is het voor hen een barmhartigheid en een gunst van Allah, die Hij hun heeft geschonken. En voor de onrechtvaardigen vergroot het slechts het verlies — dat wil zeggen: dit wat Wij aan jou van de Koran neerzenden vergroot de ongelovigen daarin slechts in verlies — dat wil zeggen: in ondergang — want telkens wanneer daarin een gebod van Allah neerdaalt iets te doen of ergens van af te blijven, verloochenden zij het; zij voerden Zijn gebod niet uit en hielden niet op met hetgeen Hij hen verbood, zodat dit hen een extra verlies bezorgde bovenop het verlies dat zij voorheen al hadden, en een verdorvenheid bovenop hun vroegere verdorvenheid.

   Zoals Bishr ons heeft verteld, die zei: Yazīd heeft ons verteld, die zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woorden wa-nunzilu min al-Qurʾāni mā huwa shifāʾun wa-raḥmatun li-l-muʾminīna: Wanneer een gelovige het hoort, plukt hij er voordeel van, onthoudt het en bewaart het en voor de onrechtvaardigen vergroot het slechts daarin het verlies — want hij plukt er geen voordeel van, onthoudt het niet en bewaart het niet. Allah heeft immers deze Koran als genezing en barmhartigheid voor de gelovigen gemaakt.

   Toon originele Arabische tekst

   وقوله عزّ وجلّ( وَنُنـزلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ) يقول تعالى ذكره: وننـزل عليك يا محمد من القرآن ما هو شفاء يستشفى به من الجهل من الضلالة، ويبصر به من العمى للمؤمنين ورحمة لهم دون الكافرين به، لأن المؤمنين يعملون بما فيه من فرائض الله، ويحلون حلاله، ويحرّمون حرامه فيدخلهم بذلك الجنة، ويُنجيهم من عذابه، فهو لهم رحمة ونعمة من الله، أنعم بها عليهم ( وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلا خَسَارًا ) يقول: ولا يزيد هذا الذي ننـزل عليك من القرآن الكافرين به إلا خسارا: يقول: إهلاكا، لأنهم كلما نـزل فيه أمر من الله بشيء أو نهى عن شيء كفروا به، فلم يأتمروا لأمره، ولم ينتهوا عما نهاهم عنه، فزادهم ذلك خسارا إلى ما كانوا فيه قبل ذلك من الخسار، ورجسا إلى رجسهم قبلُ. كما حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله ( وَنُنـزلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ) إذا سمعه المؤمن انتفع به وحفظه ووعاه ( وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ ) به ( إِلا خَسَارًا) أنه لا ينتفع به ولا يحفظه ولا يعيه، وإن الله جعل هذا القرآن شفاء ورحمة للمؤمنين.