Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Allah de Verhevene zegt: En Hij heeft tevens besloten dat jullie het vermogen van de wees niet mogen naderen met opeten, verkwistend en overijld handelend voordat zij volwassen worden, maar dat jullie het alleen op de beste en schoonste wijze mogen naderen, namelijk door het voor hem te beheren door vermeerdering, het op orde houden en zorgvuldigheid.\n\nQatāda placht hierover te zeggen wat Bishr ons vertelde — hij zei: Yazīd vertelde ons, hij zei: Saʿīd vertelde ons, op gezag van Qatāda — betreffende Zijn woord وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ : 'Toen dit vers neerdaalde, woog het zwaar op de metgezellen (ṣaḥāba) van de Profeet ﷺ; zij vermengden zich niet meer met hen in voedsel of eten of iets anders. Hierop liet Allah, gezegend en verheven zij Hij, neerdalen: وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ — en dit was voor hen een versoepeling (rukhṣa).' \n\nMuḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā vertelde ons — hij zei: Muḥammad ibn Thawr vertelde ons, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda — وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ : 'Zij vermengden zich niet met hen in vermogen, eten noch vervoer, totdat er neerdaalde: وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ .'\n\nIbn Zayd zei hierover wat Yūnus mij vertelde — hij zei: Ibn Wahb deelde ons mee, hij zei: Ibn Zayd zei — betreffende Zijn woord وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ : 'Het eten naar behoefte: dat men met hem meeet wanneer men dat nodig heeft' — dat was wat Ubayy zei.\n\nWat betreft Zijn woord حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ — dat wil zeggen: totdat hij de tijd bereikt van zijn kracht in verstand, het beheren van zijn vermogen en het verbeteren van zijn omstandigheden in zijn godsdienst. وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ — Hij zegt: Kom de overeenkomsten na die jullie met mensen sluiten inzake vrede tussen mensen van het gebied van oorlog en de islam, en ook onderling, en de koop en verkoop, de huur en andere overeenkomsten. إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا — Allah de Verhevene zal de verbrekende partij ondervragen over haar verbreking ervan. Hij zegt: Verbreek de geoorloofde verbintenissen tussen jullie en degenen met wie jullie een verbintenis sloten niet, o mensen, zodat jullie hen zouden verraden en ontrouw zouden zijn aan wie jullie dat toezegden. Wat bedoeld is: het verbond was iets waarover rekenschap gevraagd wordt; men zegt in het Arabisch: 'er zal zeker naar het verbond van die persoon gevraagd worden.'

   Toon originele Arabische tekst

   يقول تعالى ذكره: وقضى أيضا أن لا تقربوا مال اليتيم بأكل، إسرافا وبدارا أن يَكْبَروا، ولكن اقرَبوه بالفَعْلة التي هي أحسن، والخَلَّة التي هي أجمل، وذلك أن تتصرّفوا فيه له بالتثمير والإصلاح والحيطة. وكان قتادة يقول في ذلك ما حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قوله ( وَلا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ) لما نـزلت هذه الآية، اشتدّ ذلك على أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم، فكانوا لا يخالطونهم في طعام أو أكل ولا غيره، فأنـزل الله تبارك وتعالى وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ فكانت هذه لهم فيها رُخْصة. حدثنا محمد بن عبد الأعلى، قال: ثنا محمد بن ثور، عن معمر، عن قتادة ( وَلا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ) قال: كانوا لا يخالطونهم في مال ولا مأكل ولا مركب، حتى نـزلت وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ . وقال ابن زيد في ذلك ما حدثني يونس، قال: أخبرنا ابن وهب، قال: قال ابن زيد، في قوله ( وَلا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ) قال: الأكل بالمعروف، أن تأكل معه إذا احتجت إليه، كان أُبيّ يقول ذلك. وقوله (حتى يَبْلُغَ أشُدَّهُ) يقول: حتى يبلغ وقت اشتداده في العقل، وتدبير ماله، وصلاح حاله في دينه (وأوْفُوا بالعَهْدِ) يقول: وأوفوا بالعقد الذي تعاقدون الناس في الصلح بين أهل الحرب والإسلام، وفيما بينكم أيضا، والبيوع والأشربة والإجارات، وغير ذلك من العقود ( إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولا ) يقول: إن الله جلّ ثناؤه سائل ناقض العهد عن نقضه إياه، يقول: فلا تنقضوا العهود الجائزة بينكم، وبين من عاهدتموه أيها الناس فتخفروه، وتغدروا بمن أعطيتموه ذلك. وإنما عنى بذلك أن العهد كان مطلوبا، يقال في الكلام: ليسئلنّ فلان عهد فلان.