Tabari
Terug naar surah 14, ayah 8

Tafseer van Ibraahiem (Abraham) · Ibrahim · 14:8

وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكْفُرُوٓا۟ أَنتُمْ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِىٌّ حَمِيدٌ

En Môesa zei: "Als jallie ondankbaar zijn, jullie en allen die op de aarde zijn: voorwaar, Allah is zeker Behoefteloos, Geprezen."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Abū Jaʿfar zegt: Allah, verheven zij Zijn gedachtenis, zegt: en Mūsā zei tot zijn volk: als gij ondankbaar zijt, o volk, en de gunst van Allah verloochent die Hij u bewees — terwijl gij dat doet en allen op aarde hetzelfde doen — فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ (dan is Allah voorzeker onbehoeftig) aan u en aan hen van al Zijn schepselen — Hij heeft uw dankbaarheid jegens Hem voor Zijn gunsten bij u allen niet nodig. حَمِيدٌ (en geprezen): toegejuicht door Zijn schepselen voor wat Hij hun bewezen heeft aan gunsten.

    Zo heeft al-Muthanná mij verteld, hij zei: Isḥāq heeft ons verteld, hij zei: ʿAbdullāh ibn Hāshim heeft ons verteld, hij zei: Sayf heeft ons bericht, op gezag van Abū Rawq, op gezag van Abū Ayyūb, op gezag van ʿAlī, betreffende فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ : hij zei: "Onbehoeftig aan Zijn schepselen." حَمِيدٌ : hij zei: "Mustaḥmad — toegejuicht — jegens hen."

    Toon originele Arabische tekst
    قال أبو جعفر : يقول تعالى ذكره: وقال موسى لقومه: إن تكفروا ، أيها القوم ، فتجحدوا نعمةَ الله التي أنعمها عليكم ، أنتم ويفعل في ذلك مثل فعلكم مَنْ في الأرض جميعًا (فإن الله لغني) عنكم وعنهم من جميع خلقه ، لا حاجة به إلى شكركم إياه على نعمه عند جميعكم (16) ( حميد ) ، ذُو حمد إلى خلقه بما أنعم به عليهم، (17) كما : - 20589- حدثني المثنى قال ، حدثنا إسحاق قال ، حدثنا عبد الله بن هاشم قال ، أخبرنا سيف ، عن أبي روق ، عن أبي أيوب ، عن علي: ( فإن الله لغني ) ، قال: غني عن خلقه ( حميد ) ، قال: مُسْتَحْمِدٌ إليهم. (18) --------------------------- الهوامش : (16) انظر تفسير " الغني " فيما سلف 15 : 145 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك . (17) انظر تفسير " الحميد " ، فيما سلف قريبًا : 512 ، تعليق : 1 ، والمراجع هناك . (18) في أساس البلاغة : " استحمد الله إلى خلقه ، بإحسانه إليهم ، وإنعامه عليهم " ، وقد سلف " استحمد " في خبر آخر رقم : 8349 في الجزء 7 : 470 ، وهو مما ينبغي أن يقيد على كتب اللغة الكبرى ، كاللسان والتاج وأشباههما .