Tabari
Terug naar surah 14, ayah 7

Tafseer van Ibraahiem (Abraham) · Ibrahim · 14:7

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِى لَشَدِيدٌۭ

En (gedenkt) toen jullie Heer bekend maakte: "Als jullie dankbaar zijn, dan zullen Wij zeker jullie (genietingen) vermeerderen. En als jullie ondankbaar zijn: voorwaar, Mijn bestraffing is zeker hard."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Abū Jaʿfar zegt: Allah, glorieus zij Zijn lof, zegt: en gedenkt ook toen uw Heer u bekendmaakte.

    "Taʾadhdhana" is het taʿfaʿal-patroon van "ādhana." De Arabieren gebruiken soms "taʿfaʿal" in de plaats van "afʿala," zoals zij zeggen: "awʿadtuhu" en "tawaʿʿadtuhu" met dezelfde betekenis. "Ādhana" betekent "bekendmaken," zoals al-Ḥārith ibn Ḥilliza zei:

    آذَنَتْنَا بِبَيْنِهَا أَسْمَاءُ رُبَّ ثَاوٍ يُمَلُّ مِنْهُ الثَّوَاءُ

    Met zijn woord "ādhanatanā" bedoelt hij: "zij maakte ons bekend."

    Van Ibn Masʿūd — moge Allah met hem tevreden zijn — is overgeleverd dat hij las وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ als "wa-idh qāla rabbukum" (en toen uw Heer zei):

    Al-Ḥārith heeft mij dit meegedeeld, hij zei: ʿAbd al-ʿAzīz heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, op gezag van hem.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei betreffende Zijn woord وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ : "En toen uw Heer zei — dat is het taʾadhdhun."

    Zijn woord لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ (als gij dankbaar zijt, zal Ik u zeker vermeerderen) betekent: als gij uw Heer dankbaar zijt door Hem te gehoorzamen in wat Hij u geboden en verboden heeft, zal Ik u zeker meer geven van Zijn gunsten en weldaden boven wat Hij u reeds gegeven heeft van redding van het volk van Farao en bevrijding van hun kwelling.

    Hierover is een andere mening verkondigd:

    Al-Ḥasan ibn Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn ibn al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Ibn al-Mubārak heeft ons bericht: hij zei: ik hoorde ʿAlī ibn Ṣāliḥ zeggen betreffende het woord van Allah, glorieus en verheven: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ : hij zei: "Dat wil zeggen: van Mijn gehoorzaamheid."

    Al-Muthanná heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Ibn al-Mubārak heeft ons bericht: hij zei: ik hoorde ʿAlī ibn Ṣāliḥ — en hij vermeldde soortgelijks.

    Aḥmad ibn Isḥāq heeft ons verteld, hij zei: Abū Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Sufyān heeft ons verteld, betreffende لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ : hij zei: "Van Mijn gehoorzaamheid."

    Al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: ʿAbd al-ʿAzīz heeft ons verteld, hij zei: Mālik ibn Mighwal heeft ons verteld, op gezag van Abān ibn Abī ʿAyyāsh, op gezag van al-Ḥasan, betreffende Zijn woord: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ : hij zei: "Van Mijn gehoorzaamheid."

    Abū Jaʿfar zegt: voor deze uitleg is geen begrijpelijk motief, omdat gehoorzaamheid op deze plaats niet eerder ter sprake is gekomen zodat men zou zeggen: "als gij Mij daarvoor dankbaar zijt, geef Ik u er meer van." Er is immers slechts het bericht gegeven over de gunstbewijzen van Allah jegens het volk van Mūsā door Zijn woord وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ , waarna hun werd meegedeeld dat Allah hun liet weten: als zij Hem dankbaar zijn voor deze gunst, geeft Hij hun meer. Het vereiste verstandelijke begrip is dus dat de betekenis luidt: meer van Zijn gunsten — niet meer van iets dat niet eerder vermeld is zoals "gehoorzaamheid" — tenzij men bedoelt: als gij dankbaar zijt en daarmee gehoorzaam aan Mij door uw dankbaarheid, zal Ik u meer geven van de middelen tot dankbaarheid die u daartoe helpen; dan zou dat een acceptabele uitleg zijn.

    Zijn woord وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ (en als gij ondankbaar zijt, is Mijn bestraffing voorzeker hevig) betekent: en als gij, o volk, de gunst van Allah verloochent en haar verwerpt door het nalaten van dankbaarheid jegens Hem, Zijn gebod te overtreden, Zijn verbod te schenden en Zijn ongehoorzaamheid te bedrijven — "Mijn bestraffing is voorzeker hevig" — Ik zal u bestraffen zoals Ik degenen heb bestraft die Mijn schepselen ondankbaar zijn jegens Mij.

    Sommige Basriërs zeiden over de betekenis van Zijn woord وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ : "En toen uw Heer het bekendmaakte" — en zij zeiden: "idh" is een toegevoegde letter. Wij hebben op een vroegere plaats het onjuiste van dit standpunt aangetoond.

    Toon originele Arabische tekst
    قال أبو جعفر : يقول جل ثناؤه: واذكروا أيضًا حين آذنكم رَبُّكم. * * * و " تأذن " ، " تفعَّل " من "آذن " . والعرب ربما وضعت " تفعَّل " موضع " أفعل " ، كما قالوا: " أوعدتُه " " وتَوعَّدته " ، بمعنى واحد . و "آذن " ، أعلم ، (11) كما قال الحارث بن حِلِّزة: آذَنَتْنَــــا بِبَيْنِهَــــا أَسْـــمَاءُ رُبَّ ثَــاوٍ يُمَــلُّ مِنْــهُ الثَّــوَاءُ (12) يعني بقوله: "آذنتنا " ، أعلمتنا. * * * وذكر عن ابن مسعود رضي الله عنه أنه كان يقرأ : ( وإذ تأذن ربكم ) : " وَإِذْ قَالَ رَبُّكُمْ ":- 20583- حدثني بذلك الحارث قال ، حدثني عبد العزيز قال ، حدثنا سفيان ، عن الأعمش عنه. (13) 20584- حدثني يونس قال: أخبرنا ابن وهب قال ، قال ابن زيد ، في قوله: ( وإذ تأذن ربكم ) ، وإذ قال ربكم ، ذلك " التأذن ". * * * وقوله: ( لئن شكرتم لأزيدنكم ) ، يقول: لئن شكرتم ربَّكم ، بطاعتكم إياه فيما أمركم ونهاكم ، لأزيدنكم في أياديه عندكم ونعمهِ عليكم ، على ما قد أعطاكم من النجاة من آل فرعون والخلاص مِنْ عذابهم. * * * وقيل في ذلك قولٌ غيره ، وهو ما:- 20585- حدثنا الحسن بن محمد قال ، حدثنا الحسين بن الحسن قال ، أخبرنا ابن المبارك قال ، سمعت علي بن صالح ، يقول في قول الله عز وجل: ( لئن شكرتم لأزيدنكم ) ، قال: أي من طاعتي. 20586- حدثنا المثنى قال ، حدثنا يزيد قال ، أخبرنا ابن المبارك قال: سمعت علي بن صالح ، فذكر نحوه. 20587- حدثنا أحمد بن إسحاق قال ، حدثنا أبو أحمد قال ، حدثنا سفيان: ( لئن شكرتم لأزيدنكم ) ، قال: من طاعتي. 20588- حدثني الحارث قال ، حدثنا عبد العزيز قال ، حدثنا مالك بن مغول ، عن أبان بن أبي عياش ، عن الحسن ، في قوله: ( لئن شكرتم لأزيدنكم ) ، قال: من طاعتي. * * * قال أبو جعفر : ولا وجهَ لهذا القول يُفْهَم ، لأنه لم يجرِ للطاعة في هذا الموضع ذكرٌ فيقال: إن شكرتموني عليها زدتكم منها ، وإنما جَرَى ذكر الخبر عن إنعام الله على قوم موسى بقوله: وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ، ثم أخبرهم أن الله أعلمهم إن شكروه على هذه النعمة زادهم . فالواجب في المفهوم أن يكون معنى الكلام: زادهم من نعمه ، لا مما لم يجرِ له ذكر من " الطاعة " ، إلا أن يكون أريد به: لئن شكرتم فأطعتموني بالشكر ، لأزيدنكم من أسباب الشكر ما يعينكم عليه ، فيكون ذلك وجهًا. * * * وقوله: ( ولئن كفرتم إن عذابي لشديد ) ، يقول: ولئن كفرتم ، أيها القوم ، نعمةَ الله ، فجحدتموها بتركِ شكره عليها وخلافِه في أمره ونهيه ، وركوبكم معاصيه ( إن عَذَابي لشديد ) ، أعذبكم كما أعذب من كفر بي من خلقي. * * * وكان بعض البصريين يقول في معنى قوله: ( وإذ تأذن ربكم ) ، وتأذّن ربكم: ويقول: " إذ " من حروف الزوائد ، (14) وقد دللنا على فساد ذلك فيما مضى قبل. (15) ------------------------- الهوامش : (11) انظر تفسير " أذن " فيما سلف 13 : 204 ، ثم تفسير " الإذن " فيما سلف من فهارس اللغة . ثم انظر مجاز القرآن لأبي عبيدة 1 : 345 . (12) مطلع طويلته المشهورة ، انظر شرح القصائد السبع لابن الأنباري : 433 . (13) الأثر : 20583 - " الحارث " ، هو " الحارث بن أبي أسامة " منسوبًا إلى جده ، وهو " الحارث بن محمد بن أبي أسامة التميمي " ، شيخ الطبري ، ثقة ، سلف مرارًا آخرها رقم : 14333. و " عبد العزيز " ، هو " عبد العزيز بن أبان الأموي " ، كذاب خبيث يضع الأحاديث ، مضى مرارًا كثيرة آخرها رقم 14333 . (14) هو أبو عبيدة في مجاز القرآن 1 : 345 . (15) انظر ما سلف 1 : 439 - 444 ويزاد في المراجع ص : 439 ، تعليق : 1 أن قول أبي عبيدة هذا في مجاز القرآن 1 : 36 ، 37 .