Tabari
Terug naar surah 10, ayah 91

Tafseer van Yoenoes (Jonas) · Yunus · 10:91

ءَآلْـَٰٔنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنتَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ

(Allah zei:) "Nu? Terwijl jij voorheen opstandig was en tot de verderfzaaiers behoorde?"

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van het woord van Allah, de Verhevene: آلْآنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ (Nu? Terwijl jij tevoren ongehoorzaam was en tot de verderfzaaiers behoorde.) (10:91)

    Abū Jaʿfar zegt: Allah, de Verhevene, spreekt hier — terwijl Hij Farao's lelijkheid van handelen tijdens zijn leven en zijn onrecht jegens zichzelf tijdens zijn gezondheid aan hem kenbaar maakt, door diens volharding in zijn overmoed en zijn ongehoorzaamheid aan zijn Heer — op het moment dat Farao zijn toevlucht tot Hem zocht in de toestand waarin Zijn toorn over hem was neergedaald en Zijn bestraffing hem had getroffen, vluchtelingschap zoekend bij Hem van de bestraffing die hem had gevat; toen de golven van de zee reeds boven hem waren gestegen en de angsten van de dood hem hadden omhuld — nadat hij had geroepen: "Ik geloof dat er geen god is dan Degene in Wie de Kinderen van Israël geloven, en ik behoor tot de moslims" — tot hem die aan Hem zijn onderworpen in vernedering, die de ʿubūdiyya (slavernij/dienaarschap) aan Hem belijden —:

    "Nu belijdt gij tegenover Allah de ʿubūdiyya, en geeft gij u over aan Hem in vernedering, en kent gij Hem de álūhiyya (godheid) zuiver toe — terwijl gij Hem tevoren ongehoorzaam waart, vóór dat Zijn wraak over u neerdaalde, waardoor gij Zijn toorn over uzelf hebt gewekt; en gij waart van de verderfzaaiers op aarde, degenen die anderen van Zijn weg afhielden? Waarom hebt gij dan niet — terwijl gij nog in beraad waart en de deur van berouw voor u openstond — beleden wat gij nu bekent?"

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : آلآنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ (91) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره ، معرِّفًا فرعون قبح صَنيعه أيّام حياته وإساءته إلى نفسه أيام صحته، بتماديه في طغيانه ، ومعصيته ربه ، حين فزع إليه في حال حلول سَخطه به ونـزول عقابه، مستجيرًا به من عذابه الواقع به ، لما ناداه وقد علته أمواج البحر ، وغشيته كرَبُ الموت: آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ له، المنقادين بالذلة له، المعترفين بالعبودية ، الآن تقرُّ لله بالعبودية، وتستسلم له بالذلة، وتخلص له الألوهة، وقد عصيته قبل نـزول نقمته بك ، فأسخطته على نفسك ، وكنت من المفسدين في الأرض ، الصادِّين عن سبيله؟ فهلا وأنت في مَهَلٍ ، وباب التوبة لك منفتح ، أقررت بما أنت به الآن مقرٌّ؟ * * *