Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   Bespreking van de uitleg van de woorden van de Verhevene: يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ (57)

   (O mensen, er is tot u een vermaning van uw Heer gekomen, en een genezing voor wat in de borsten is, en leiding en genade voor de gelovigen.)

   Abū Jaʿfar zei: De Verhevene — gezegend zij Zijn lof — zegt tot Zijn schepping: يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ — dat wil zeggen: een herinnering (dhikrā) die u herinnert aan de bestraffing (ʿadhāb) van Allah en u het dreigement Zijner bestraffing doet vrezen — مِنْ رَبِّكُمْ — dat wil zeggen: van uw Heer afkomstig. De Profeet ﷺ heeft haar niet zelf verzonnen, en niemand heeft haar vervalst, zodat u zou kunnen zeggen: "Wij zijn er niet zeker van dat zij betrouwbaar is." Wat de Verhevene — gezegend zij Zijn lof — daarmee bedoelt, is de Koran; en die is de vermaning van Allah.

   En wat Zijn woorden betreft: وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ — dat wil zeggen: een geneesmiddel voor wat er in de borsten is aan onwetendheid. Daarmee geneest Allah de onwetendheid van de onwetenden: Hij herstelt daarmee hun kwaal, en leidt daarmee wie Hij onder Zijn schepping wenst te leiden. وَهُدًى — dat wil zeggen: en hij is een verklaring van wat Allah heeft toegestaan en wat Hij heeft verboden, en een bewijs voor wat gehoorzaamheid is en wat ongehoorzaamheid is. وَرَحْمَةٌ — waarmee Hij barmhartig is jegens wie Hij wil onder Zijn schepping: Hij redt hem daarmee van de dwaling naar de leiding, en bevrijdt hem daarmee van verderf en ondergang. En Hij — gezegend en Verheven — heeft hem tot een genade voor de gelovigen erin gemaakt, en niet voor de ongelovigen erin — want wie erin ongelooft, voor diens zicht is hij een blindheid, en zijn vergelding in het hiernamaals voor het ongeloof erin is de eeuwige verblijf in het laaiende Vuur (laẓā).

   Noten:

   Zie de uitleg van "de vermaning" (al-mawʿiẓa) in het voorgaande, deel 8: 528, noot 3, met de daarin genoemde verwijzingen.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله تعالى : يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ (57) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره لخلقه: (يا أيها الناس قد جاءتكم موعظة من ربكم) ، يعني : ذكرى تذكركم عقابَ الله وتخوّفكم وعيده (4) ، (من ربكم)، يقول: من عند ربكم ، لم يختلقها محمد صلى الله عليه وسلم ، ولم يفتعلها أحد، فتقولوا: لا نأمن أن تكون لا صحةَ لها. وإنما يعني بذلك جلّ ثناؤه القرآن، وهو الموعظة من الله. وقوله: (وشفاء لما في الصدور)، يقول: ودواءٌ لما في الصدور من الجهل، يشفي به الله جهلَ الجهال، فيبرئ به داءهم ، ويهدي به من خلقه من أراد هدايته به ، (وهدى)، يقول: وهو بيان لحلال الله وحرامه، ودليلٌ على طاعته ومعصيته ، (ورحمة)، يرحم بها من شاء من خلقه، فينقذه به من الضلالة إلى الهدى، وينجيه به من الهلاك والردى. وجعله تبارك وتعالى رحمة للمؤمنين به دون الكافرين به، لأن من كفر به فهو عليه عمًى، وفي الآخرة جزاؤه على الكفر به الخلودُ في لظًى. ---------------------- الهوامش : (4) انظر تفسير " الموعظة " فيما سلف 8 : 528 ، تعليق : 3 ، والمراجع هناك .