Tabari
Terug naar surah 10, ayah 37

Tafseer van Yoenoes (Jonas) · Yunus · 10:37

وَمَا كَانَ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانُ أَن يُفْتَرَىٰ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ ٱلْكِتَٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

En het is onmogelijk dat deze Koran is gemaakt door iemand anders dan Allah, maar (hij is er) als bevestiging van wat ervoor was en als uitleg van de Schrift. Daaraan is geen twijfel, (hij komt) van de Heer der Werelden.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De bespreking van de uitleg van het woord van Allah, de Verhevene: وَمَا كَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (37) (En deze Koran is niet zodanig dat hij verzonnen kan worden buiten Allah om, maar hij is een bevestiging van wat er vóór hem is, en een uiteenzetting van het Boek — waarover geen twijfel bestaat — van de Heer der Werelden.)

    Abū Jaʿfar zei: Allah, wiens roem verheven is, zegt: Het past deze Koran niet dat hij verzonnen zou worden buiten Allah om — dat wil zeggen: het past hem niet dat iemand hem zou verzinnen van bij iemand anders dan Allah. Dit is gelijk aan Zijn woord: وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ [Surah Āl ʿImrān (3:161)], met de betekenis: het past een profeet niet dat zijn metgezellen hem bedriegen.

    Dit is slechts een mededeling van Allah, wiens lof verheven is, dat deze Koran van Hem afkomstig is — Hij zond hem neer aan Zijn dienaar Muḥammad — en een weerlegging van de polytheïsten (mushrikīn) die zeiden: "Het is poëzie en waarzeggerij", en van degenen die zeiden: "Muḥammad leert het slechts van Yaḥnīs de Romein."

    Allah, wiens lof verheven is, zegt tot hen: Deze Koran is niet zodanig dat iemand hem zou kunnen verzinnen van bij iemand anders dan Allah, want dat vermag niemand van de schepping. (Maar hij is een bevestiging van wat er vóór hem is) — dat wil zeggen: Allah, wiens roem verheven is, zegt: maar hij is afkomstig van Allah, Die hem heeft neergezonden als bevestiging van wat er vóór hem is, dat wil zeggen: van de Geschriften die vóór hem zijn geopenbaard aan de profeten van Allah, zoals de Tora en het Evangelie en andere Boeken van Allah die Hij aan Zijn profeten heeft neergezonden. (En een uiteenzetting van het Boek) — dat wil zeggen: en een verklaring van het Boek dat Allah als plicht heeft opgelegd aan de gemeenschap van Muḥammad ﷺ, en de verplichtingen die Hij hun heeft voorgeschreven in Zijn voorafgaande kennis. Hij zegt: (Er is geen twijfel in hem) — er is geen twijfel in hem dat hij een bevestiging is van wat er vóór hem is aan het Boek, en een uiteenzetting van het Boek van de zijde van de Heer der Werelden — geen verzinsel van bij een ander en geen verdichtsel.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَمَا كَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (37) قال أبو جعفر: يقول تعالى ذكره: ما ينبغي لهذا القرآن أن يفترى من دون الله، يقول: ما ينبغي له أن يتخرَّصه أحد من عند غير الله. (11) وذلك نظير قوله: وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ [سورة آل عمران: 161] ، (12) بمعنى: ما ينبغي لنبي أن يغلَّه أصحابُه. وإنما هذا خبرٌ من الله جل ثناؤه أن هذا القرآن من عنده، أنـزله إلى محمد عبده، وتكذيبٌ منه للمشركين الذين قالوا: " هو شعر وكهانة "، والذين قالوا: " إنما يتعلمه محمد من يحنّس الروميّ". (13) يقول لهم جل ثناؤه: ما كان هذا القرآن ليختلقه أحدٌ من عند غير الله، لأن ذلك لا يقدر عليه أحدٌ من الخلق ، (ولكن تصديق الذي بين يديه)، أي : يقول تعالى ذكره: ولكنه من عند الله أنـزله مصدِّقًا لما بين يديه، أي لما قبله من الكتب التي أنـزلت على أنبياء الله ، كالتوراة والإنجيل وغيرهما من كتب الله التي أنـزلها على أنبيائه ، (وتفصيل الكتاب) ، يقول: وتبيان الكتاب الذي كتبه الله على أمة محمد صلى الله عليه وآله وسلم، وفرائضه التي فرضها عليهم في السابق من علمه ، يقول: (لا ريب فيه) لا شك فيه أنه تصديق الذي بين يديه من الكتاب وتفصيل الكتاب من عند رب العالمين، لا افتراءٌ من عند غيره ولا اختلاقٌ. (14) ---------------------- الهوامش : (11) انظر تفسير " الافتراء " فيما سلف من فهارس اللغة ( فرى ) . ، وتفسير " ما كان " فيما سلف 7 : 353 / 14 : 509 - 514 ، 561 ، 565 . (12) هذه قراءة أهل المدينة والكوفة ، بضم الباء وفتح العين ، بالبناء للمجهول ، وهي غير قراءتنا في مصحفنا . وقد سلف بيانها وتفسيرها واختلاف المختلفين فيها فيما سلف 7 : 353 ، 354 . وانظر معاني القرآن للفراء 1 : 464 . (13) في المطبوعة : " يعيش الرومي " ، وأثبت ما في المخطوطة ، وذاك تصرف لا خير فيه . (14) انظر تفسير " التفصيل " فيما سلف ص : 57 ، تعليق : 1 ، والمراجع هناك . ، وتفسير " الريب " فيما سلف 14 : 459 ، تعليق : 1 ، والمراجع هناك . ، وتفسير " العالمين " فيما سلف 13 : 84 ، تعليق : 2 ، والمراجع هناك .