Tafseer van Het Vee · Al-An'aam · 6:84
En Wij schonken hem Ishaq en Ya'qoeb, allen leidden Wij, en ervoor leiden wij Noeh, en van zijn nageslacht Dawoed en Soelaiman en Ayyoeb en Yoesoef en Mocsa en Hârôen: en zo belonen Wij de weldoeners.
Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak: وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (84) (En Wij schonken hem Isḥāq en Yaʿqūb; allen hebben Wij geleid, en Nūḥ hebben Wij voordien geleid, en uit zijn nageslacht Dāwūd en Sulaymān en Ayyūb en Yūsuf en Mūsā en Hārūn; en zo belonen Wij hen die goed handelen.) (84)
Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens lof verkondigd wordt, zegt: Wij beloonden Ibrāhīm — vrede zij met hem — voor zijn gehoorzaamheid aan Ons, voor zijn oprechte toewijding aan de eenheid (tawḥīd) van zijn Heer, en voor zijn breuk met de religie van zijn volk, de polytheïsten die deelgenoten aan Allah toekenden (mushrikīn), door zijn rang in de hoogste hemelen te verheffen, hem zijn beloning in deze wereld te geven, en hem kinderen te schenken die Wij met het profeetschap onderscheidden, en een nageslacht dat Wij van Onzentwege met eer adelden en boven de werelden bevoorrechtten. Tot hen behoren: zijn zoon Isḥāq, en de zoon van zijn zoon, Yaʿqūb. كُلًّا هَدَيْنَا ("allen hebben Wij geleid"), Hij zegt: Wij hebben hen allen geleid op het pad van rechtschapenheid, en Wij gaven hun het juiste inzicht in de waarheid en het juiste onder de religies. وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ ("en Nūḥ hebben Wij voordien geleid"), Hij zegt: en Wij leidden hem tot hetzelfde waartoe Wij Ibrāhīm, Isḥāq en Yaʿqūb leidden, van de waarheid en het juiste, en Wij gaven het hem — namelijk Nūḥ — vóór Ibrāhīm, Isḥāq en Yaʿqūb.
* * *
وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ ("en uit zijn nageslacht Dāwūd"). De "hāʾ" (het persoonlijk voornaamwoord) in Zijn uitspraak وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ ("en uit zijn nageslacht") verwijst naar Nūḥ. De reden hiervoor is dat Allah, de Verhevene, wiens lof verkondigd wordt, in de loop van de verzen die op dit vers volgen Lūṭ noemde, want Hij zei: وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ (En Ismāʿīl en al-Yasaʿ en Yūnus en Lūṭ; en allen hebben Wij boven de werelden bevoorrecht). Welnu, het is bekend dat Lūṭ niet tot het nageslacht van Ibrāhīm behoorde — Allahs vrede zij met hen allen. Aangezien dit zo is, en aangezien hij gevoegd is bij de namen van degenen die Wij als zijn nageslacht hebben genoemd, is er geen twijfel dat — als met "het nageslacht" het nageslacht van Ibrāhīm bedoeld zou zijn — Yūnus en Lūṭ daar niet onder zouden vallen. En er is geen twijfel dat Lūṭ niet tot het nageslacht van Ibrāhīm behoort, maar wel tot het nageslacht van Nūḥ. Daarom is het noodzakelijk dat de "hāʾ" in "het nageslacht" naar Nūḥ verwijst.
De uitleg van de woorden is dus: en Nūḥ gaven Wij inzicht in de waarheid en het juiste, vóór Ibrāhīm, Isḥāq en Yaʿqūb, en Wij leidden eveneens uit het nageslacht van Nūḥ: Dāwūd en Sulaymān.
"Dāwūd" is Dāwūd, de zoon van Īshā. "Sulaymān" is zijn zoon: Sulaymān, de zoon van Dāwūd. "Ayyūb" is Ayyūb, de zoon van Mawṣ, de zoon van Razāḥ, de zoon van ʿĪṣ, de zoon van Isḥāq, de zoon van Ibrāhīm. "Yūsuf" is Yūsuf, de zoon van Yaʿqūb, de zoon van Isḥāq, de zoon van Ibrāhīm. "Mūsā" is Mūsā, de zoon van ʿImrān, de zoon van Yaṣhar, de zoon van Qāhith, de zoon van Lāwī, de zoon van Yaʿqūb. "Hārūn" is de broer van Mūsā.
* * *
وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ("en zo belonen Wij hen die goed handelen"). De Verhevene, wiens lof verkondigd wordt, zegt: Wij beloonden Nūḥ voor zijn geduld bij de beproeving waarmee Wij hem omwille van Ons op de proef stelden, door hem te leiden en hem inzicht te geven in het bereiken van de waarheid, waartoe Wij degenen van zijn volk die Ons ongehoorzaam waren en die Ons gebod en Ons verbod overtraden, in de steek lieten. En Wij leidden uit zijn nageslacht na hem degenen die de Verhevene, wiens lof verkondigd wordt, van Zijn profeten noemde, tot hetzelfde waartoe Wij hem leidden. En zoals Wij dezen beloonden voor hun voortreffelijke gehoorzaamheid aan Ons en hun geduld bij de beproevingen omwille van Ons, zo belonen Wij met het goede ieder die goed handelt.
