Tabari
Terug naar surah 6, ayah 78

Tafseer van Het Vee · Al-An'aam · 6:78

فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةًۭ قَالَ هَٰذَا رَبِّى هَٰذَآ أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ

Fn toen hij de zon zag opgaan zei hij: "Dit is mijin Heer, deze is groter." Maar toen zij onderging, zei hij: "O mijn volk: voorwaar, ik ben onschuldig aan wat jullie aan deelgenoten (aan Allah) toekennen."

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van Zijn woord: فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَذَا رَبِّي هَذَا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (6:78) (En toen hij de zon zag opkomen, zei hij: "Dit is mijn Heer, dit is groter." Maar toen zij onderging, zei hij: "O mijn volk, ik ben onschuldig aan wat jullie als deelgenoten toekennen.")

    Abū Jaʿfar zei: De Verhevene, wiens vermelding verheven is, bedoelt met Zijn woord "En toen hij de zon zag opkomen": toen Ibrāhīm de zon zag opgaan, zei hij: "Deze opgaande is mijn Heer" — "dit is groter", dat wil zeggen: deze is groter dan de ster en de maan. Dat laatste is weggelaten omdat de bewoording erop wijst. "Maar toen zij onderging", dat wil zeggen: toen zij verdween, zei Ibrāhīm tot zijn volk: "O mijn volk, ik ben onschuldig aan wat jullie als deelgenoten toekennen", dat wil zeggen: aan de aanbidding van de goden en de afgodsbeelden en aan het aanroepen ervan als een godheid naast Allah, de Verhevene, wiens vermelding verheven is.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله : فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَذَا رَبِّي هَذَا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (78) قال أبو جعفر: يعني تعالى ذكره بقوله (66) " فلما رأى الشمس بازغة "، فلما رأى إبراهيم الشمس طالعةً, قال: هذا الطالعُ ربّي =" هذا أكبر "، يعني: هذا أكبر من الكوكب والقمر = فحذف ذلك لدلالة الكلام عليه = " فلما أفلت "، يقول: فلما غابت, (67) قال إبراهيم لقومه =" يا قوم إنّي بريء مما تشركون "، أي: من عبادة الآلهة والأصنام ودعائه إلهًا مع الله تعالى ذكره. (68) ---------------------- الهوامش : (66) "بقوله" ، ساقطة من المخطوطة والمطبوعة ، وهي حق سياقة الكلام. (67) انظر تفسير"أفل" و"بزغ" فيما سلف قريبًا. (68) انظر تفسير"برئ" فيما سلف ص: 293.