Tabari
Terug naar surah 46, ayah 35

Tafseer van De Zandheuvels · Al-Ahqaf · 46:35

فَٱصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْعَزْمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّن نَّهَارٍۭ ۚ بَلَٰغٌۭ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْفَٰسِقُونَ

Wees daarom geduldig, zoals de bezitters van standvastigheid (Oeloel'azmi) onder de Boodschappers geduldig waren. En vraag niet om (de bestraffing) voor hen te bespoedigen. Het zal op de Dag, waarop zij zien wat hun aangezegd was, voor hen zijn alsof zij slechts een uur van de dag (op aarde) verbleven. Dit is een vermaning. Er wordt dan (niemand) vernietigd dan het zwaar zondige volk.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ (46:35) (Wees dus geduldig zoals de bezitters van vastberadenheid onder de boodschappers geduldig waren, en vraag voor hen niet om bespoediging. Op de Dag dat zij zien wat hun is aangezegd, zal het voor hen zijn alsof zij slechts een uur van een dag hebben vertoefd. Een verkondiging! Wordt er iemand vernietigd behalve het verdorven volk?)

    De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt tot Zijn profeet Mohammed ﷺ, terwijl Hij hem standvastig maakt om voort te gaan met de last van de boodschap die Hij hem heeft opgelegd en het zware gewicht van het profeetschap waarmee Hij hem heeft belast ﷺ, en terwijl Hij hem beveelt om in vastberadenheid om dit te volbrengen het voorbeeld te volgen van de bezitters van vastberadenheid onder de boodschappers die hem voorafgingen, die geduldig verdroegen wat hun volk hun aan zwaar leed berokkende en wat hun van schade en beproevingen overkwam: (فَاصْبِرْ) "Wees dus geduldig", o Mohammed, met wat jou wegens Allah aan schade overkomt van degenen die jou loochenen uit jouw volk, naar wie Wij jou hebben gezonden met de waarschuwing, (كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ) "zoals de bezitters van vastberadenheid onder de boodschappers geduldig waren" met het volbrengen van Allahs gebod en het zich houden aan Zijn gehoorzaamheid — die boodschappers die zich niet lieten weerhouden van het uitvoeren van Zijn gebod door de zwaarte die hun daarin overkwam.

    Er is gezegd: De bezitters van vastberadenheid onder hen waren degenen die in de zaak van Allah in deze wereld door beproevingen op de proef werden gesteld, en de beproevingen deden niets anders dan hun ijver in de zaak van Allah vermeerderen, zoals Noeh, Ibrahim, Moesa en wie op hen lijkt.

    En overeenkomstig wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Yoenoes heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Thawaba ibn Masʿoed heeft mij verteld, op gezag van ʿAtaaʾ al-Khoeraasaanie, dat hij zei over (فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ): Noeh, Ibrahim, Moesa, ʿIesaa en Mohammed ﷺ.

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazied heeft ons verteld, hij zei: Saʿied heeft ons verteld, op gezag van Qataada (فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ): Wij plachten te verhalen dat Ibrahim tot hen behoorde.

    Ibn Zayd zei daarover wat Yoenoes mij heeft verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak (فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ): Alle boodschappers waren bezitters van vastberadenheid; Allah heeft geen enkele boodschapper genomen of hij was iemand van vastberadenheid. Wees dus geduldig zoals zij geduldig waren.

    Ibn Sinaan al-Qazzaaz heeft ons verteld, hij zei: ʿAbdallah ibn Rajaaʾ heeft ons verteld, hij zei: Israaʾiel heeft ons verteld, op gezag van Saalim, op gezag van Saʿied ibn Joebayr, over Zijn uitspraak (فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ), hij zei: Allah heeft hen zo genoemd wegens de kracht van hun vastberadenheid.

    En Zijn uitspraak (وَلا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ) "en vraag voor hen niet om bespoediging" betekent: vraag niet voor hen om de bestraffing (ʿadhāb) te bespoedigen. Hij zegt: haast je niet in je verzoek aan je Heer daarom voor hen, want dat zal hun ongetwijfeld treffen. (كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ) "Op de Dag dat zij zien wat hun is aangezegd, zal het voor hen zijn alsof zij slechts een uur van een dag hebben vertoefd." Hij zegt: het zal voor hen op de Dag dat zij de bestraffing van Allah zien die Hij hun beloofd heeft als iets dat Hij over hen zal doen neerdalen, zijn alsof zij in deze wereld slechts een uur van een dag hebben vertoefd, want de hevigheid van wat aan Zijn bestraffing over hen neerdaalt zal hen doen vergeten hoeveel tijd zij in deze wereld vertoefden en welke hoeveelheid jaren en maanden zij daarin doorbrachten, zoals de Verhevene, wiens lof groot is, zegt: قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ * قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ (Hij zal zeggen: "Hoeveel jaren hebben jullie op aarde vertoefd?" Zij zullen zeggen: "Wij hebben een dag of een deel van een dag vertoefd; vraag het dan aan de tellers.").

    En Zijn uitspraak (بَلاغٌ) "een verkondiging" heeft twee mogelijke betekenissen. De eerste is dat de betekenis is: zij hebben slechts een uur van een dag vertoefd — "dat is een vertoeven dat een verkondiging is" (dhālika labathu balāghin), in de betekenis: dat is voor hen een verkondiging in deze wereld tot aan hun vastgestelde termijn. Vervolgens is "dat is een vertoeven" weggelaten, terwijl het in de zin bedoeld wordt, omdat de vermelde bewoordingen er voldoende op wijzen. De tweede is dat de betekenis is: deze Koran en de vermaning zijn voor hen een verkondiging en toereikend, indien zij nadenken en lering trekken en zich laten vermanen.

    En Zijn uitspraak (فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ) "Wordt er iemand vernietigd behalve het verdorven volk?" — de Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: zal Allah met Zijn bestraffing, wanneer Hij die doet neerdalen, iemand anders vernietigen dan het volk dat Zijn gebod tegenstreefde, zich aan Zijn gehoorzaamheid onttrok en ongelovig was aan Hem? En de betekenis van de woorden is: Allah vernietigt slechts het verdorven volk (al-fāsiqīn). En overeenkomstig wat wij hierover gezegd hebben, hebben de uitleggers gesproken.

    * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazied heeft ons verteld, hij zei: Saʿied heeft ons verteld, op gezag van Qataada, over Zijn uitspraak (فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ): Weet dat met betrekking tot Allah niemand vernietigd wordt behalve iemand die ten onder gaat, die de islam de rug heeft toegekeerd, of een hypocriet (munāfiq) die met zijn tong heeft beaamd maar met zijn daden tegenstreefde. Ons werd verhaald dat de profeet van Allah ﷺ placht te zeggen: "Welke dienaar (ʿabd) van mijn gemeenschap ook een goede daad voornam, het werd voor hem als één opgeschreven, en als hij die verrichtte werd het voor hem als tienvoud daarvan opgeschreven. En welke dienaar ook een slechte daad voornam, het werd niet tegen hem opgeschreven; en als hij die verrichtte werd het als één slechte daad opgeschreven, en daarna placht het zo te gaan, en Allah wist het uit, en niemand gaat ten onder behalve hij die ten onder gaat."

    Einde van de uitleg van soera Al-Ahqaaf.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ (35) يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم , مثبته على المضيّ لما قلَّده من عبْء الرسالة, وثقل أحمال النبوّة صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم , وآمره بالائتساء في العزم على النفوذ لذلك بأولي العزم من قبله من رسله الذين صبروا على عظيم ما لَقُوا فيه من قومهم من المكاره, ونالهم فيه منهم من الأذى والشدائد ( فَاصْبِرْ ) يا محمد على ما أصابك في الله من أذى مكذّبيك من قومك الذين أرسلناك إليهم بالإنذار ( كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) على القيام بأمر الله, والانتهاء إلى طاعته من رسله الذين لم ينههم عن النفوذ لأمره, ما نالهم فيه من شدّة. وقيل: إن أولي العزم منهم, كانوا الذين امتُحِنوا في ذات الله في الدنيا بِالمحَن, فلم تزدهم المحن إلا جدّا في أمر الله, كنوح وإبراهيم وموسى ومن أشبههم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: ثنى ثوابة بن مسعود, عن عطاء الخُراسانيّ, أنه قال ( فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) نوح وإبراهيم وموسى وعيسى ومحمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم. حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) كنا نحدث أن إبراهيم كان منهم. وكان ابن زيد يقول في ذلك ما حدثني به يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: قال ابن زيد, في قوله ( فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) قال: كلّ الرسل كانوا أولي عزم لم يتخذ الله رسولا إلا كان ذا عزم, فاصبر كما صبروا. حدثنا ابن سنان القزّاز, قال: ثنا عبد الله بن رجاء, قال: ثنا إسرائيل, عن سالم, عن سعيد بن جُبير, في قوله ( فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) قال: سماه الله من شدته العزم. وقوله ( وَلا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ) يقول: ولا تستعجل عليهم بالعذاب, يقول: لا تعجل بمسألتك ربك ذلك لهم فإن ذلك نازل بهم لا محالة ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ ) يقول: كأنهم يوم يرون عذاب الله الذي يعدهم أنه منـزله بهم, لم يلبثوا في الدنيا إلا ساعة من نهار, لأنه ينسيهم شدّة ما ينـزل بهم من عذابه, قدر ما كانوا في الدنيا لبثوا, ومبلغ ما فيها مكثوا من السنين والشهور, كما قال جل ثناؤه: قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ * قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ . وقوله بَلاغٌ ) فيه وجهان: أحدهما أن يكون معناه: لم يلبثوا إلا ساعة من نهار ذلك لبث بلاغ, بمعنى: ذلك بلاغ لهم في الدنيا إلى أجلهم, ثم حذفت ذلك لبث, وهي مرادة في الكلام اكتفاء بدلالة ما ذكر من الكلام عليها. والآخر: أن يكون معناه: هذا القرآن والتذكير بلاغ لهم وكفاية , إن فكَّروا واعتبروا فتذكروا. وقوله ( فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ ) يقول تعالى ذكره: فهل يهلك الله بعذابه إذا أنـزله إلا القوم الذين خالفوا أمره, وخرجوا عن طاعته وكفروا به. ومعنى الكلام: وما يهلك الله إلا القوم الفاسقين وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة, في قوله ( فَهَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ ) تعلموا ما يهلك على الله إلا هالك ولى الإسلام ظهرَه أو منافق صدّق بلسانه وخالف بعمله. ذُكر لنا أن نبيّ الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم كان يقول: " أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ أُمَّتِي هَمَّ بِحَسَنَةٍ كُتِبَتْ لَهُ وَاحِدَةٌ, وَإِنْ عَملها كُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا. وَأَيُّمَا عَبْدٍ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ, فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ سَيِّئَةً وَاحِدَةً, ثُمَّ كَانَ يَتْبَعُهَا, وَيَمْحُوهَا اللَّهُ وَلا يَهْلِكُ إلا هَالِكٌ". آخر تفسير سورة الأحقاف