Tabari
Terug naar surah 43, ayah 86

Tafseer van De Versieringen · Az-Zukhruf · 43:86

وَلَا يَمْلِكُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِٱلْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

En degenen die zij naast Hem aanroepen beschikken niet over de mogelijkheid tot voorspraak, behalve wie van de Waarheid getuigen terwijl zij kennis hebben.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: En zij die zij naast Hem aanroepen, bezitten geen macht tot voorspraak, behalve wie van de waarheid getuigt, en zij weten het. (43:86)

    De geleerden van de uitleg verschilden van mening over de uitleg hiervan. Sommigen van hen zeiden: de betekenis daarvan is: en ʿĪsā, ʿUzayr en de engelen, die deze polytheïsten die in het Uur geloven aanbidden, bezitten geen macht tot voorspraak (shafāʿa) bij Allah voor wie dan ook, behalve wie van de waarheid getuigt, dus Allahs eenheid belijdt en Hem gehoorzaamt, met een tawḥīd die hij kent en met de bevestiging van wat Zijn boodschappers gebracht hebben.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woord: En zij die zij naast Hem aanroepen, bezitten geen macht tot voorspraak, hij zei: ʿĪsā, ʿUzayr en de engelen.

    Zijn woord: behalve wie van de waarheid getuigt, hij zei: het woord van de zuivere toewijding (kalimat al-ikhlāṣ); en zij weten dat Allah de Waarheid is, en ʿĪsā, ʿUzayr en de engelen. Hij zegt: ʿĪsā, ʿUzayr en de engelen spreken geen voorspraak uit behalve voor wie van de waarheid getuigt terwijl hij de waarheid kent.

    En anderen zeiden: hiermee werd bedoeld: en de goden die de polytheïsten aanroepen en naast Allah aanbidden bezitten geen macht tot voorspraak, behalve ʿĪsā, ʿUzayr en degenen zoals zij, en de engelen die van de waarheid getuigden, dus haar erkenden, terwijl zij de werkelijkheid kennen van datgene waarvan zij getuigden.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: En zij die zij naast Hem aanroepen, bezitten geen macht tot voorspraak, behalve wie van de waarheid getuigt, en zij weten het: de engelen, ʿĪsā en ʿUzayr — zij zijn naast Allah aanbeden, en zij hebben voorspraak bij Allah en een verheven rang.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: behalve wie van de waarheid getuigt, hij zei: de engelen, ʿĪsā de zoon van Maryam en ʿUzayr, want zij hebben bij Allah een getuigenis.

    En het meest juiste van de uitspraken hierover is dat gezegd wordt: Allah — verheven zij Zijn vermelding — heeft bericht dat degenen die de polytheïsten naast Allah aanbidden geen macht bezitten tot voorspraak bij Hem voor wie dan ook, behalve wie van de waarheid getuigt; en zijn getuigenis van de waarheid is: zijn erkenning van Allahs eenheid. Hiermee bedoelt Hij: behalve wie in Allah gelooft, terwijl zij de werkelijkheid van Zijn eenheid kennen. En Hij heeft niet gespecificeerd dat degene onder hen die geen macht tot voorspraak bezit slechts een deel is van wie naast Allah aanbeden werd; dat geldt dus voor allen die de Quraysh naast Allah aanbaden op de Dag waarop deze vers neerdaalde, en voor anderen. Onder hen waren er die naast Allah de goden aanbaden, en onder hen waren er die naast Hem de engelen en anderen aanbaden; en al die zijn begrepen in Zijn woord: en zij die de Quraysh en de overige Arabieren naast Allah aanroepen, bezitten geen macht tot voorspraak bij Allah. Vervolgens maakte Hij — geprezen zij Zijn lof — een uitzondering met Zijn woord: behalve wie van de waarheid getuigt, en zij weten het, en zij zijn degenen die de getuigenis van de waarheid afleggen, dus Allahs eenheid belijden en de eenheid zuiver aan Hem toewijden, met kennis en zekerheid daaromtrent — dat zij wél de macht tot voorspraak bij Hem bezitten, krachtens Zijn toestemming aan hen daartoe, zoals Hij — geprezen zij Zijn lof — gezegd heeft: En zij spreken geen voorspraak uit, behalve voor wie Hem welgevallig is (21:28). Zo bevestigde Hij — geprezen zij Zijn lof — voor de engelen, ʿĪsā en ʿUzayr het bezit van die voorspraak die Hij ontkende aan de goden en de afgodsbeelden, door de uitzondering die Hij maakte.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (86) اختلف أهل التأويل في تأويل ذلك, فقال بعضهم: معنى ذلك: ولا يملك عيسى وعُزير والملائكة الذين يعبدهم هؤلاء المشركون بالساعة, الشفاعة عند الله لأحد, إلا من شهد بالحقّ, فوحد الله وأطاعه, بتوحيد علم منه وصحة بما جاءت به رسله. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد, قوله: ( وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ ) قال: عيسى, وعُزير, والملائكة. قوله: ( إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ ) قال: كلمة الإخلاص, وهم يعلمون أن الله حقّ, وعيسى وعُزير والملائكة يقول: لا يشفع عيسى وعُزير والملائكة إلا من شهد بالحقّ, وهو يعلم الحقّ. وقال آخرون: عني بذلك: ولا تملك الآلهة التي يدعوها المشركون ويعبدونها من دون الله الشفاعة إلا عيسى وعُزير وذووهما, والملائكة الذين شهدوا بالحقّ, فأقروا به وهم يعلمون حقيقة ما شهدوا به. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة ( وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ) : الملائكة وعيسى وعُزير, قد عُبِدوا من دون الله ولهم شفاعة عند الله ومنـزلة. حدثنا ابن عبد الأعلى, قال: ثنا ابن ثور, عن معمر, عن قتادة ( إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ ) قال: الملائكة وعيسى ابن مريم وعُزير, فإن لهم عند الله شهادة. وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: إن الله تعالى ذكره أخبر أنه لا يملك الذين يعبدهم المشركون من دون الله الشفاعة عنده لأحد, إلا من شهد بالحقّ, وشهادته بالحقّ: هو إقراره بتوحيد الله, يعني بذلك: إلا من آمن بالله, وهم يعلمون حقيقة توحيده, ولم يخصص بأن الذي لا يملك ملك الشفاعة منهم بعض من كان يعبد من دون الله, فذلك على جميع من كان تعبد قريش من دون الله يوم نـزلت هذه الآية وغيرهم, وقد كان فيهم من يعبد من دون الله الآلهة, وكان فيهم من يعبد من دونه الملائكة وغيرهم, فجميع أولئك داخلون في قوله: ولا يملك الذين يدعو قريش وسائر العرب من دون الله الشفاعة عند الله. ثم استثنى جلّ ثناؤه بقوله: ( إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ) وهم الذين يشهدون شهادة الحقّ فيوحدون الله, ويخلصون له الوحدانية, على علم منهم ويقين بذلك, أنهم يملكون الشفاعة عنده بإذنه لهم بها, كما قال جلّ ثناؤه: وَلا يَشْفَعُونَ إِلا لِمَنِ ارْتَضَى فأثبت جلّ ثناؤه للملائكة وعيسى وعُزير ملكهم من الشفاعة ما نفاه عن الآلهة والأوثان باستثنائه الذي استثناه.