Tafseer van Klaar Uiteengezet · Fussilat · 41:49
De mens versaagt niet om het goede te smeken; maar wanneer hem het slechte treft, dan is hij zonder hoop, wanhopig.
En Zijn uitspraak: لا يَسْأَمُ الإِنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ ("De mens wordt het niet moe om het goede af te smeken") — de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: de ongelovige (kāfir) jegens Allah wordt het niet moe om het goede af te smeken, dat wil zeggen om het goede af te smeken en het van zijn Heer te vragen. En "het goede" betekent op deze plaats: rijkdom en lichamelijke gezondheid. Hij zegt: hij wordt het niet moe om daarom te vragen. وَإِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ ("maar als het kwaad hem treft") betekent: en als hem schade treft in zichzelf door ziekte, of door zwaarte in zijn levensonderhoud, of door het uitblijven van zijn voorziening, فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ ("dan is hij wanhopig en mistroostig") betekent: dan is hij vol wanhoop aan de verlichting en de uitkomst van Allah, mistroostig over Zijn barmhartigheid en over de mogelijkheid dat dit kwaad dat hem is overkomen van hem zou worden weggenomen.
En in de zin van wat wij hierover hebben gezegd, zeiden de exegeten.
* Vermelding van wie dat zei:
Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: لا يَسْأَمُ الإِنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ ("De mens wordt het niet moe om het goede af te smeken"). Hij zegt: de ongelovige (kāfir). وَإِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ ("maar als het kwaad hem treft, dan is hij wanhopig en mistroostig"): mistroostig over het goede.
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak: لا يَسْأَمُ الإِنْسَانُ ("De mens wordt het niet moe"). Hij zei: hij wordt het niet moe. En hij vermeldde dat dit in de lezing van ʿAbd Allāh luidt: "لا يَسْأَمُ الإِنْسَانُ مِنْ دَعَاءٍ بالخَيْرِ" ("De mens wordt het niet moe van het bidden om het goede").
