Tafseer van Saba · Saba · 34:37
En noch jullie bezittingen, noch jullie kinderen zijn het die jullie dichter bij Ons brengen, maar wie gelooft en goede werken verricht: zij zijn degenen voor wie er een veelvoudige beloning is voor wat zij gedaan hebben, en zij zulten in de verblijfplaatsen veilig zijn.
Het woord over de uitleg van Zijn, de Verhevene, uitspraak: وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفَى إِلا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ (37) (En het zijn niet uw bezittingen, noch uw kinderen, die u tot Ons in nabijheid brengen, behalve wie geloofd en goed gehandeld heeft; voor hen is er een dubbele beloning voor wat zij gedaan hebben, en zij zullen in de hoge vertrekken veilig zijn.) (34:37)
Hij, geprezen zij Zijn lof, zegt: En uw bezittingen waarop u tegenover de mensen trots bent, o volk, noch uw kinderen waarop u zich verheft, zijn datgene wat u tot Ons in nabijheid brengt.
En zoals wij daarover gezegd hebben, zo zeiden de mensen van de uitleg (ahl al-taʾwīl).
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Muḥammad ibn ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn uitspraak عِنْدَنَا زُلْفَى ("tot Ons in nabijheid"), hij zei: nabijheid.
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn uitspraak وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفَى ("En het zijn niet uw bezittingen, noch uw kinderen, die u tot Ons in nabijheid brengen"): De mensen worden niet beoordeeld naar de hoeveelheid bezit en kinderen, want de ongelovige (kāfir) wordt soms bezit gegeven, terwijl het soms aan de gelovige onthouden wordt. En Hij, geprezen zij Zijn lof, zei: وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفَى ("En het zijn niet uw bezittingen, noch uw kinderen, die u tot Ons in nabijheid brengen") en Hij zei niet bi-llatayn ("met die beide"), terwijl Hij de bezittingen en de kinderen genoemd had, en dat zijn twee verschillende soorten — dat is omdat van elke soort daarvan een meervoud genoemd is waarvoor allatī ("die") passend is. En als iemand zou zeggen: Hij bedoelde daarmee een van beide soorten, dan zou zijn uitspraak niet ver van de waarheid zijn, en dat zou zijn als de uitspraak van de dichter:
Wij zijn tevreden met wat wij hebben, en jij met wat jij hebt, terwijl de mening verdeeld is. (2)
En hij zei niet rāḍiyāni ("beiden tevreden").
En Zijn uitspraak إِلا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ("behalve wie geloofd en goed gehandeld heeft"): De mensen van de uitleg verschilden over de betekenis daarvan van mening. Sommigen van hen zeiden: De betekenis daarvan is: En het zijn niet uw bezittingen, noch uw kinderen, die u tot Ons in nabijheid brengen, behalve wie geloofd en goed gehandeld heeft, want zijn bezittingen en zijn kinderen brengen hem wèl in nabijheid, door zijn gehoorzaamheid aan Allah daarin en door het vervullen daarin van Allahs recht — die brengen hen in nabijheid, in tegenstelling tot de mensen van het ongeloof aan Allah.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over de uitspraak van Allah إِلا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ("behalve wie geloofd en goed gehandeld heeft"), hij zei: Hun bezittingen en hun kinderen hebben hen, de gelovigen, in het wereldse leven niet geschaad. En hij las: لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ ("Voor hen die goed gedaan hebben is het beste, en nog meer"). Het beste (al-ḥusnā) is het paradijs (al-janna), en het meerdere (al-ziyāda) is wat Allah hun in het wereldse leven gegeven heeft zonder hen daarover ter verantwoording te roepen, zoals Hij de anderen ter verantwoording roept. Wie deze uitleg aanneemt, leest [man] in de accusatief (naṣb) doordat tuqarrib ("brengt in nabijheid") erop inwerkt. Maar het is mogelijk dat "man" in de positie van de nominatief (rafʿ) staat, zodat het is alsof er gezegd werd: En het is niets dan wie geloofd en goed gehandeld heeft.
En Zijn uitspraak فَأُولَئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْف ("voor hen is er een dubbele beloning"): Hij zegt: dezen krijgen van Allah voor hun goede daden een veelvoud aan beloning, voor elke daad tienvoud.
En zoals wij daarover gezegd hebben, zo zeiden de mensen van de uitleg.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Yūnus heeft ons verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak فَأُولَئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا ("voor hen is er een dubbele beloning voor wat zij gedaan hebben"), hij zei: voor hun daden, voor één tienvoud, en op de weg van Allah, voor één zevenhonderdvoud.
En Zijn uitspraak فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ("in de hoge vertrekken veilig"): Hij zegt: en zij zullen in de hoge vertrekken van de tuinen [van het paradijs] veilig zijn voor de bestraffing (ʿadhāb) van Allah.
------------------------
Voetnoten:
(2) Het vers is van Qays ibn al-Khaṭīm, uit een gedicht in de munsariḥ-versvorm, zoals in Maʿāhid al-Tanṣīṣ Sharḥ Shawāhid al-Talkhīṣ van ʿAbd al-Raḥīm al-ʿAbbāsī. Het is reeds uitvoerig besproken in (10:122). Raadpleeg het daar.
