Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   De uitspraak over de uitleg van Zijn, de Verhevene, woord: وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأَرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ (25) ("En tot Zijn tekenen behoort dat de hemel en de aarde standhouden op Zijn bevel; daarna, wanneer Hij u oproept met één oproep vanuit de aarde, ziet, dan komt gij tevoorschijn.")

   Allah, wiens lof verheven is, zegt: en tot Zijn bewijzen, o volk, voor Zijn macht over wat Hij wil, behoort het standhouden van de hemel en de aarde op Zijn bevel, in onderwerping aan Hem door gehoorzaamheid, zonder steunpilaren die gij ziet; ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ("daarna, wanneer Hij u oproept met één oproep vanuit de aarde, ziet, dan komt gij tevoorschijn") — hij zegt: ziet, dan komt gij uit de aarde tevoorschijn, wanneer Hij u oproept met één oproep, gehoor gevend aan Zijn oproep aan u.

   En in de geest van wat wij hierover gezegd hebben, hebben de mensen van de uitleg gesproken.

   * Vermelding van wie dat gezegd heeft:

   Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالأرْضُ بِأَمْرِهِ ("En tot Zijn tekenen behoort dat de hemel en de aarde standhouden op Zijn bevel") — zij beide hielden stand op Zijn bevel zonder steunpilaren; ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ("daarna, wanneer Hij u oproept met één oproep vanuit de aarde, ziet, dan komt gij tevoorschijn") — hij zei: Hij riep hen op, en zij kwamen tevoorschijn uit de aarde.

   Mij is verteld, op gezag van al-Ḥusayn, hij zei: ik hoorde Abū Muʿādh zeggen: ʿUbayd berichtte ons, hij zei: ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen over Zijn woord: إِذَا أنتُمْ تَخْرُجُونَ ("ziet, dan komt gij tevoorschijn") — hij zegt: uit de aarde.

   Toon originele Arabische tekst

   القول في تأويل قوله تعالى : وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأَرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ (25) يقول تعالى ذكره: ومن حججه أيها القوم على قُدرته على ما يشاء، قيام السماء والأرض بأمره خضوعا له بالطاعة بغير عمد ترى ( ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ) يقول: إذا أنتم تخرجون من الأرض، إذا دعاكم دعوة مستجيبين لدعوته إياكم. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قَتادة ( وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالأرْضُ بِأَمْرِهِ ) قامتا بأمره بغير عمد ( ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الأرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ) قال: دعاهم فخرجوا من الأرض. حُدثت عن الحسين، قال: سمعت أبا معاذ يقول: أخبرنا عبيد، قال: سمعت الضحاك يقول في قوله: (إِذَا أنتُمْ تَخْرُجُونَ) يقول: من الأرض.