Tabari (1 passage)

1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

   إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ (3:51) ("Voorwaar, Allah is mijn Heer en jullie Heer, dient Hem dus; dit is een recht pad.")

   Abū Jaʿfar zei: De koranlezers verschilden over de lezing van Zijn uitspraak "Voorwaar, Allah is mijn Heer en jullie Heer, dient Hem dus".

   De meerderheid van de koranlezers in de steden las het: (إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ) met een kasra op de "alif" van "inna", als aanvang van een nieuwe mededeling.

   * * *

   Sommigen lazen het: (أَنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ), met een fatḥa op de "alif" van "anna", met de uitleg: "en ik ben tot jullie gekomen met een teken van jullie Heer, namelijk dat Allah mijn Heer en jullie Heer is", waarbij "anna" terugverwijst naar "het teken" en daarvan de vervanging vormt.

   * * *

   Abū Jaʿfar zei: De juiste lezing is naar onze mening die welke de koranlezers in de steden aanhouden, namelijk de kasra op de "alif" van "inna" als aanvang, vanwege de eensgezindheid van het gezaghebbende bewijs onder de koranlezers over de correctheid daarvan. Datgene waarover zij het eens zijn, is een bindend bewijs, en datgene waarmee een enkeling zich afzondert van die consensus, is slechts een persoonlijke mening. En men mag geen persoonlijke mening tegenover het bindende bewijs stellen.

   * * *

   Hoewel deze ayah uiterlijk een mededeling is, bevat zij het beslissende bewijs van Allah voor Zijn boodschapper Mohammed — moge Allah hem zegenen en vrede schenken — tegen de afvaardiging die met hem twistte van de mensen van Najrān. Want Allah, machtig en verheven, bericht dat ʿĪsā (Jezus) vrij was van datgene wat aan hem werd toegeschreven door wie hem iets anders toedichtte dan datgene waarmee hij zichzelf beschreef: namelijk dat hij voor Allah een dienaar was zoals alle andere dienaren onder de mensen op aarde, behalve dat Allah — verheven is Zijn lof — hem onderscheiden had met het profeetschap en met de bewijstekenen die Hij hem gaf als bewijs van zijn waarachtigheid — zoals Hij ook de andere gezondenen buiten hem tekenen en bewijzen van hun waarachtigheid gaf — en als bewijs van zijn profeetschap.

   Toon originele Arabische tekst

   إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ (51) قال أبو جعفر: واختلفت القرأة في قراءة قوله: " إن الله ربي وربكم فاعبدوه ". فقرأته عامة قرأة الأمصار: ( إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ) بكسر " ألف "" إنّ" على ابتداء الخبر. * * * وقرأه بعضهم: ( أَنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ )، بفتح " ألف "" أنّ"، بتأويل: &; 6-442 &; وجئتكم بآية من ربكم، أنّ الله ربي وربكم، على ردّ" أن " على " الآية "، والإبدال منها. * * * قال أبو جعفر: والصواب من القراءة عندنا ما عليه قرأة الأمصار، وذلك كسر ألف " إن " على الابتداء، لإجماع الحجة من القرأة على صحة ذلك. وما اجتمعت عليه فحجةٌ، وما انفرد به المنفرد عنها فرأيٌ. ولا يعترضُ بالرأي على الحجة. * * * وهذه الآية وإن كان ظاهرُها خبرًا، ففيه الحجة البالغة من الله لرسوله محمد صلى الله عليه وسلم على الوفد الذين حاجُّوه من أهل نجران، بإخبار الله عزّ وجل عن أن عيسى كان بريئًا مما نسبه إليه مَن نسبه إلى غير الذي وصفَ به نفسه، من أنه لله عبدٌ كسائر عبيده من أهل الأرض، إلا ما كان الله جل ثناؤه خصَّه به من النبوة والحجج التي آتاه دليلا على صدقه - كما آتى سائرَ المرسلين غيره من الأعلام والأدلة على صدقهم - وحُجةً على نبوته. (55) --------------------------- الهوامش : (55) في المطبوعة: "والحجة على نبوتهم" ، وأثبت ما في المخطوطة وهو الصواب. وقوله: "وحجة على نبوته" معطوف على قوله: "دليلا على صدقه" ، والضمير لعيسى ، وما بين المعطوف والمعطوف عليه فصل.