Tafseer van De Familie van Imraan · Aal-i-Imraan · 3:108
Dit zijn de Verzen van Allah: Wij lezen ze jou volgens de Waarheid voor en Allah wil geen onrechtvaardigheid voor de werelden.
De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِلْعَالَمِينَ (108) (Dat zijn de tekenen van Allah, die Wij u in waarheid voordragen. En Allah wenst geen onrecht voor de werelden. (3:108))
Abū Jaʿfar zei: Met Zijn uitspraak, verheven is Zijn lof, "Dat zijn de tekenen van Allah" bedoelt Hij: dit zijn de tekenen van Allah.
* * *
Wij hebben reeds elders, in wat eerder voorafging, uiteengezet hoe de Arabieren "dat" (tilka) en "dat ginds" (dhālika) plaatsten in de plaats van "dit" (hādhā) en "deze" (hādhihi), op een wijze die het overbodig maakt dit te herhalen. (84)
* * *
En Zijn uitspraak "de tekenen van Allah" (85) betekent: de vermaningen van Allah, Zijn lessen en Zijn bewijsvoeringen. — "Wij dragen ze u voor" (86), Wij reciteren ze aan u en verhalen ze u — "in waarheid" (bi-l-ḥaqq), dat wil zeggen: met waarachtigheid en zekerheid.
Met Zijn uitspraak "Dat zijn de tekenen van Allah" bedoelt Hij slechts: deze tekenen waarin Hij de aangelegenheden van de gelovigen onder de helpers (anṣār) van de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, vermeldde, alsook de aangelegenheden van de joden van de Banū Isrāʾīl en de Mensen van het Boek, en wat Hij zal doen met degenen die trouw zijn aan Zijn verbond, en met degenen die hun religie verruilen en die Zijn verbond verbreken na het erkend te hebben. Vervolgens deelde de Almachtige aan Zijn profeet Mohammed, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, mede dat Hij hem dit in waarheid voordraagt, en Hij liet hem weten dat wie Hij van Zijn schepselen bestraft met datgene waarmee Hij berichtte hen te zullen bestraffen [namelijk]: (87) het zwart maken van hun gezicht en hun eeuwige verblijf in Zijn pijnlijke bestraffing en geweldige strafoplegging — en wie Hij van hen beloont met datgene waarmee Hij hen beloonde: het wit maken van hun gezicht, hun eerbetoon en de verheffing van hun rang bij Hem, door hun eeuwige verblijf in Zijn voortdurende gelukzaligheid — dat dit zonder enig onrecht van Zijn kant jegens een van de twee groepen geschiedt, maar veeleer met een recht dat zij verdiend hebben, (88) en met daden die zij voorheen verrichtten en waarvoor Hij hen vergold. Aldus zei Hij, verheven is Zijn vermelding: "En Allah wenst geen onrecht voor de werelden", waarmee Hij bedoelt: en Allah, o Mohammed, is niet — bij het zwart maken van de gezichten van dezen en bij het hun doen smaken van de geweldige bestraffing, en bij het wit maken van de gezichten van genen en bij het hun verschaffen van gelukzaligheid in Zijn paradijs — uit op het plaatsen van iets van wat Hij daarvan deed buiten de plaats die er de juiste plaats voor is. Hiermee onderricht Hij Zijn dienaren dat in Zijn wijsheid jegens Zijn schepping niets anders passend zou zijn dan wat Hij beloofd heeft aan de mensen van gehoorzaamheid aan Hem en geloof in Hem, en niets anders dan wat Hij gedreigd heeft tegen de mensen van ongehoorzaamheid aan Hem en ongeloof in Hem — als een waarschuwing van Hem aan dezen en een blijde tijding van Hem aan genen.
* * *
---------------
De voetnoten:
(84) Zie wat eerder voorafging 1: 225 - 228 / 3: 335.
(85) Zie de uitleg van "āya" (teken) in wat voorafging in de taalkundige indexen, lemma "ʾyʾ".
(86) Zie de uitleg van "talā" (voordragen) in wat voorafging 2: 409 - 411, 566 - 570 / 6: 466.
(87) In de gedrukte uitgave staat: "dat wie Hij hem bestraft", maar ik heb overgenomen wat in het handschrift staat, want dat is correct. En wat tussen haakjes staat is een noodzakelijke toevoeging die de context vereist.
(88) In de gedrukte uitgave staat: "maar met recht", en ik heb overgenomen wat in het handschrift staat.
