Tabari
Terug naar surah 29, ayah 33

Tafseer van De Spin · Al-Ankaboot · 29:33

وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَٰبِرِينَ

En toen Onze gezanten naar Lôeth kwamen, was hij bedroefd vanwege hen, en hij had geen macht om hen te beschermen. Maar zij zeiden: "Wees niet bang en treur niet: voorwaar, wij redden zeker jou en jouw familie, behalve jouw vrouw. Zij zal tot de achterblijvers behoren.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van de uitspraak van de Verhevene: وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لا تَخَفْ وَلا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ (33) (En toen Onze gezanten tot Lot kwamen, voelde hij zich bedrukt om hen en hij was beklemd om hen. En zij zeiden: "Vrees niet en treur niet; voorwaar, wij zullen jou en jouw familie redden, behalve jouw vrouw; zij behoort tot hen die achterblijven." (29:33))

    De Verhevene, wiens gedachtenis hoog is, zegt: وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا (En toen Onze gezanten tot Lot kwamen) — namelijk van de engelen — سِيءَ بِهِمْ, hij zegt: de engelen bezorgden hem leed door hun komst tot hem, en dat was omdat zij zijn gasten werden, en zodoende bezorgden zij hem leed daardoor. Zijn uitspraak سِيءَ بِهِمْ is een passieve constructie afgeleid van "het bezorgde hem leed".

    En er wordt overgeleverd van Qatāda dat hij placht te zeggen: zijn vermoeden omtrent zijn volk werd slecht, en hij was beklemd in zijn gemoed om zijn gasten.

    Al-Ḥasan ibn Yaḥyā heeft ons dat verteld; hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht; hij zei: Maʿmar heeft ons bericht, op gezag van hem (Qatāda): وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا, hij zegt: zijn gemoed werd beklemd door hen als gasten te ontvangen, vanwege wat hij wist van de slechtheid van het handelen van zijn volk.

    Zoals Bishr ons heeft verteld; hij zei: Yazīd heeft ons verteld; hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn uitspraak: وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا — hij zei: door de gastvrijheid, uit vrees voor hen vanwege wat hij wist van de kwaadaardigheid van zijn volk.

    En Zijn uitspraak وَقَالُوا لا تَخَفْ وَلا تَحْزَنْ, de Verhevene, wiens gedachtenis hoog is, zegt: de gezanten zeiden tot Lot: vrees niet voor ons dat jouw volk ons zou bereiken, en treur niet om wat wij jou hebben meegedeeld, namelijk dat wij hen zullen vernietigen. En dat was omdat de gezanten tot hem zeiden: "O Lot, voorwaar, wij zijn de gezanten van jouw Heer; zij zullen jou niet bereiken; vertrek dus met jouw familie gedurende een deel van de nacht" (vgl. 11:81), إِنَّا مُنَجُّوكَ (voorwaar, wij zullen jou redden) van de bestraffing die over jouw volk zal neerdalen, وَأَهْلَكَ, hij zegt: en wij zullen jouw familie met jou redden, إِلا امْرَأَتَكَ (behalve jouw vrouw), want zij zal omkomen onder hen die van haar volk omkomen; zij behoorde tot de achterblijvenden wier levens lang waren.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لا تَخَفْ وَلا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ (33) يقول تعالى ذكره: ( وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا ) من الملائكة (سِيءَ بِهِمْ) يقول: ساءته الملائكة بمجيئهم إليه، وذلك أنهم تَضَيفوه، فساءوه بذلك، فقوله: (سِيءَ بِهِمْ) : فُعِلَ بهم مِنْ ساءه بذلك. وذُكر عن قتادة أنه كان يقول: ساء ظنه بقومه، وضاق بضيفه ذَرْعا. حدثنا بذلك الحسن بن يحيى، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا مَعمَر عنه (وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعا) يقول: وضاق ذرعه بضيافتهم لما علم من خُبث فعل قومه. كما حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قَتادة، قوله: ( وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا ) قال: بالضيافة مخافة عليهم مما يعلم من شرّ قومه. وقوله: ( وَقَالُوا لا تَخَفْ وَلا تَحْزَنْ ) يقول تعالى ذكره: قالت الرسل للوط: &; 20-33 &; لا تخف علينا أن يصل إلينا قومك، ولا تحزَن مما أخبرناك من أنَّا مهلكوهم، وذلك أن الرسل قالت له: يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ ، (إنَّا مُنَجُّوكَ) من العذاب الذي هو نازل بقومك (وَأَهْلَكَ) يقول: ومنجو أهلِك معك (إلا امْرَأتَكَ) فإنها هالكة فيمن يهلك من قومها، كانت من الباقين الذين طالت أعمارهم.