Tabari
Terug naar surah 28, ayah 66

Tafseer van Het Verhaal · Al-Qasas · 28:66

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَنۢبَآءُ يَوْمَئِذٍۢ فَهُمْ لَا يَتَسَآءَلُونَ

Maar op die Dag zullen voor hen de argumenten duister blijven en zij zullen het niet aan elkaar (kunnen) vragen.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ يَوْمَئِذٍ ("Dan zullen op die Dag de berichten voor hen verborgen blijven"). Hij zegt: dan zullen de tijdingen voor hen verborgen zijn — afgeleid van hun uitspraak: "het bericht van het volk is voor mij blind geworden", dat wil zeggen: het is verborgen gebleven. Wat hiermee bedoeld wordt, is dat het bewijs (al-ḥujja) voor hen verborgen werd, zodat zij niet wisten waarmee zij zich konden verdedigen; want Allah, de Verhevene, had hun reeds afdoende de gelegenheid tot verontschuldiging geboden en het bewijs herhaaldelijk aan hen voorgehouden. Zij hadden dus geen argument waarmee zij zich konden verweren, noch een bericht dat zij konden aanvoeren waardoor zij redding en ontkoming zouden vinden.

    En in de geest van wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers van de Koran zich uitgesproken.

    * De vermelding van wie dit heeft gezegd:

    Mohammed ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ ("Dan zullen de berichten voor hen verborgen blijven"), hij zei: de bewijzen (al-ḥujaj), dat wil zeggen: het bewijs.

    Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid: فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ ("Dan zullen de berichten voor hen verborgen blijven"), hij zei: de bewijzen.

    Hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, betreffende Zijn woorden: وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ ("En op de Dag dat Hij hen zal roepen en zeggen: Wat hebben jullie de boodschappers geantwoord?"), hij zei: met "Er is geen god dan Allah", de eenheid van Allah (tawḥīd).

    En Zijn woorden: فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ("zodat zij elkaar niet zullen ondervragen"), namelijk niet over afstamming en verwantschap.

    * De vermelding van wie dit heeft gezegd:

    Mohammed ibn ʿAmr heeft ons verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden — op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ("zodat zij elkaar niet zullen ondervragen"), hij zei: zij ondervragen elkaar niet over afstamming, en zij beroepen zich niet op verwantschap; in deze wereld plachten zij, wanneer zij elkaar ontmoetten, elkaar te ondervragen en zich op verwantschap te beroepen.

    Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid: فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ("zodat zij elkaar niet zullen ondervragen"), hij zei: over afstamming.

    En er is gezegd dat de betekenis hiervan is: dan zullen de bewijzen op die Dag voor hen verborgen blijven, zodat zij zwijgen; en in de toestand van hun zwijgen ondervragen zij elkaar niet.

    Toon originele Arabische tekst
    ( فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ يَوْمَئِذٍ ) يقول: فخفيت عليهم الأخبار, من قولهم: قد عمي عني خبر القوم: إذا خفي. وإنما عُنِي بذلك أنهم عميت عليهم الحجة, فلم يدروا ما يحتجون؛ لأن الله تعالى قد كان أبلغ إليهم في المعذرة, وتابع عليهم الحجة, فلم تكن لهم حجة يحتجون بها, ولا خبر يخبرون به, مما تكون لهم به نجاة ومخلص. وبنحو الذي قلنا في ذلك، قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد: ( فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ ) قال: الحجج, يعني الحجة. حدثنا القاسم, قال: ثنا الحسين, قال: ثني حجاج, عن ابن جُرَيج, عن مجاهد: ( فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الأنْبَاءُ ) قال: الحجج. قال: ثني حجاج, عن ابن جُرَيج, في قوله: ( وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ ) قال: بلا إله إلا الله, التوحيد. وقوله: ( فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ) بالأنساب والقرابة. * ذكر من قال ذلك: حدثنا محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد: ( فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ) قال: لا يتساءلون بالأنساب, ولا يتماتون بالقرابات, إنهم كانوا في الدنيا إذا ألتقوا تساءلوا وتماتوا. حدثنا القاسم, قال: ثنا الحسين, قال: ثني حجاج, عن ابن جُرَيج, عن مجاهد: ( فَهُمْ لا يَتَسَاءَلُونَ ) قال: بالأنساب. وقيل معنى ذلك: فعميت عليهم الحجج يومئذ, فسكتوا, فهم لا يتساءلون في حال سكوتهم.