Tabari
Terug naar surah 11, ayah 110

Tafseer van Hoed · Hud · 11:110

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ

En voorzeker, wij hebben Môesa de Schrift (de Taurât) gegeven, waarna er onenigheid over bestond. En als er niet een Woord van jouw Heer vooruitgegaan was, dan zou er reeds Uwen hen zijn geoordeeld. En voorwaar, zij verkeren zeker in vergaande twijfel.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    De uitleg van het woord van Allah de Verhevene: وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (110)

    Abū Jaʿfar zegt: Allah de Verhevene spreekt hier, waarbij Hij Zijn Profeet troost over de verloochening van de polytheïsten (mushrikīn) onder zijn volk jegens hetgeen hij hen van Allah heeft gebracht, door te wijzen op wat de Kinderen van Israël Mozes aandeden met betrekking tot hetgeen hij hen van Allah had gebracht. Hij zegt hem: Laat u niet bedroeven, o Muḥammad, de verloochening van deze polytheïsten jegens u, en ga voort met hetgeen uw Heer u heeft opgedragen van het overbrengen van Zijn boodschap — want wat deze mensen u aandoen door het afwijzen van de raad die u hen bracht, is reeds de handelwijze van hun gelijken onder de vroegere volken en een van hun bestaande gewoonten.

    Vervolgens deelde Hij hem, verheven zij Zijn lof, mee wat het volk van Mozes met hem had gedaan, en zei: وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ — dat wil zeggen: de Thora, zoals Wij u al-Furqān hebben gegeven — فَاخْتُلِفَ فِيهِ — en het volk van Mozes was verdeeld over dat Boek: een deel verwierp het en een deel erkende de waarheid ervan, zoals uw volk al-Furqān heeft behandeld: een deel erkent het als waar en een deel verwerpt het.

    وَلَوْلا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ — Allah de Verhevene zegt: En ware het niet dat er reeds een woord van uw Heer was voorafgegaan, o Muḥammad, dat Hij Zijn schepping niet overhaastig zal bestraffen, maar geduld zal oefenen totdat het Boek zijn vastgestelde termijn bereikt — لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ — dan zou er reeds een beslissing zijn geveld tussen de verwerpers en de bevestigers eronder, door Allah de verwerpers te vernietigen en de bevestigers te redden.

    وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ — Hij zegt: En de verwerpers eronder verkeren inderdaad in twijfel over de werkelijkheid ervan — dat het van Allah afkomstig is — مُرِيبٍ: dat wil zeggen: het brengt hen in twijfel (mūrib), zodat zij niet weten of het waarheid is of valsheid — maar zij blijven daarin twijfelend. (4)

    --------------------

    Noten:

    (4) Zie de uitleg van "mūrib" in wat eerder is besproken, p. 370, noot 1.

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (110) قال أبو جعفر : يقول تعالى ذكره ، مسليًا نبيه في تكذيب مشركي قومه إياه فيما أتاهم به من عند الله ، بفعل بني إسرائيل بموسى فيما أتاهم به من عند الله. يقول له تعالى ذكره: ولا يحزنك ، يا محمد ، تكذيب هؤلاء المشركين لك، وامض لما أمرك به ربُّك من تبليغ رسالته، فإن الذي يفعل بك هؤلاء من ردِّ ما جئتهم به عليك من النصيحة من فعل ضُربائهم من الأمم قبلهم وسنَّةٌ من سُنتهم. ثم أخبره جل ثناؤه بما فعل قوم موسى به فقال: (ولقد آتينا موسى الكتاب) ، يعني : التوراة، كما آتيناك الفرقان، فاختلف في ذلك الكتاب قومُ موسى ، فكذّب به بعضُهم وصدّق به بعضهم، كما قد فعل قومك بالفرقان من تصديق بعض به ، وتكذيب بعض ، (ولولا كلمة سبقت من ربك) ، يقول تعالى ذكره: ولولا كلمة سبقت ، يا محمد ، من ربك بأنه لا يعجل على خلقه العذاب، ولكن يتأنى حتى يبلغ الكتاب أجله ، (لقضي بينهم) ، يقول: لقضي بين المكذب منهم به والمصدِّق ، بإهلاك الله المكذب به منهم ، وإنجائه المصدق به ، (وإنهم لفي شك منه مريب) ، يقول: وإن المكذبين به منهم لفي شك من حقيقته أنه من عند الله ، (مريب)، يقول: يريبهم ، فلا يدرون أحقٌّ هو أم باطلٌ؟ ولكنهم فيه ممترون. (4) -------------------- الهوامش : (4) انظر تفسير " مريب " فيما سلف ص : 370 ، تعليق : 1 .