Tabari
Terug naar surah 11, ayah 106

Tafseer van Hoed · Hud · 11:106

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَشَهِيقٌ

En wat degenen betreft die ongelukkig zijn, zij bevinden zich in de Hel. Voor hen is daarin gekreun en gesnik (als zij ademen).

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Hij zegt — verheven zij Zijn gedachtenis: فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ (Wat de ongelukkigen betreft, zij zullen in het Vuur zijn; daarin hebben zij een zafīr) — dat is het begin van het geschreeuw van een ezel en wat daarmee vergelijkbaar is — وَشَهِيقٌ — en dat is het einde van zijn gebalk wanneer hij het terugtrekt in de buikholte, als hij klaar is met zijn gebalk, zoals Ruʾba ibn al-ʿAjjāj zei:

    "Hij piepte in zijn buik met een gesnik of een snik, zodat men zei: hij balkt — maar hij balkte niet."

    * * *

    Op soortgelijke wijze als wij dat hebben gezegd, spraken ook de mensen van de taʾwīl.

    *Vermelding van wie dat zei:*

    18567 — Al-Muthanná heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woord: لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ — hij zei: "Een luide klank en een zwakke klank."

    18568 — [...] hij zei: Isḥāq heeft ons verteld, hij zei: Ibn Abī Jaʿfar heeft ons verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Abū al-ʿĀliya, over Zijn woord: لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ — hij zei: "De zafīr is in de keel, en de shahīq is in de borst."

    18569 — Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Abū Jaʿfar, op gezag van al-Rabīʿ ibn Anas, op gezag van Abū al-ʿĀliya — met soortgelijke bewoordingen.

    18570 — Al-Muthanná heeft mij verteld, hij zei: Isḥāq heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd al-Razzāq heeft ons bericht gegeven, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, die zei: "Het geluid van de ongelovige in het Vuur is het geluid van een ezel — het begin ervan is een zafīr en het einde ervan een shahīq."

    18571 — Abū Hishām al-Rifāʿī, Muḥammad ibn Maʿmar al-Baḥrānī, Muḥammad ibn al-Muthanná en Muḥammad ibn Bashshār hebben ons verteld — zij zeiden: Abū ʿĀmir heeft ons verteld, hij zei: Sulaymān ibn Sufyān heeft ons verteld, hij zei: ʿAbd Allāh ibn Dīnār heeft ons verteld, op gezag van Ibn ʿUmar, op gezag van ʿUmar, die zei: Toen dit vers neerdaalde — فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ — vroeg ik de Profeet ﷺ en zei: "O Profeet van Allah, waarop zijn onze daden dan gebaseerd? Op iets dat reeds is beslecht, of op iets dat nog niet beslecht is?" Hij zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei: "Op iets dat reeds beslecht is, o ʿUmar, en waarmee de pennen al geschreven hebben — maar eenieder wordt gemakkelijk gemaakt voor waarvoor hij geschapen is." — De bewoordingen zijn die van het ḥadīth van Ibn Maʿmar.

    ---

    Voetnoten:

    (19) Overlevering nr. 15871: "Sulaymān ibn Sufyān al-Tamīmī" — zwak, zijn overleveringen zijn verwerpelijk (munkar al-ḥadīth); hij overlevert van betrouwbare geweten overleveringen die munkar zijn. Hij is beschreven in al-Tahdhīb, al-Kabīr 2/2/18, Ibn Abī Ḥātim 2/1/119, en Mīzān al-Iʿtidāl 1:415. Dit is een overlevering met een zwakke isnād; Ibn Kathīr heeft haar vermeld in zijn tafsīr (4:395), op gezag van de Musnad van Abū Yaʿlā, en de ḥāfiẓ al-Dhahabī heeft haar in al-Mīzān vermeld met haar isnād, op gezag van Abū ʿĀmir al-ʿAqadī. Echter: de betekenis van de overlevering heeft getuigenissen in de ṣaḥīḥ-werken.

    Toon originele Arabische tekst
    يقول: تعالى ذكره: ( فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ ) ، وهو أوّل نُهاق الحمار وشبهه ، ( وَشَهِيقٌ ) ، وهو آخر نهيقه إذا ردده في الجوف عند فراغه من نُهاقه، كما قال رؤبة بن العجاج: حَشْـرَجَ فِـي الجَوْفِ سَحِيلا أَوْ شَهَقْ حَــتَّى يُقَــالَ نَـاهِقٌ وَمَـا نَهَـقْ (18) * * * وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. *ذكر من قال ذلك : 18567- حدثني المثني قال ، حدثنا أبو صالح قال، حدثني معاوية، عن علي، عن ابن عباس قوله: ( لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ) ، يقول: صوت شديدٌ وصوت ضعيف. 18568-. . . . قال، حدثنا إسحاق قال ، حدثنا ابن أبي جعفر، عن أبيه، عن أبي العالية في قوله: ( لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ) ، قال: " الزفير " في الحلق، و " الشهيق " في الصدر. 18569- حدثنا القاسم قال ، حدثنا الحسين قال، حدثني حجاج، عن أبي جعفر، عن الربيع بن أنس، عن أبي العالية ، بنحوه. 18570- حدثني المثني قال ، حدثنا إسحاق قال، أخبرنا عبد الرزاق، عن معمر، عن قتادة قال: صوت الكافر في النار صوت الحمار، أوّله زفير وآخره شهيق 18571- حدثنا أبو هشام الرفاعي ، ومحمد بن معمر البحراني ، ومحمد بن المثني ، ومحمد بن بشار قالوا، حدثنا أبو عامر قال ، حدثنا سليمان بن سفيان قال ، حدثنا عبد الله بن دينار، عن ابن عمر عن عمر قال، لما نـزلت هذه الآية : ( فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ) ، سألت النبي صلى الله عليه وسلم فقلت: يا نبيّ الله، فعلام عَمَلُنا؟ على شيء قد فرغ منه ، أم على شيء لم يفرغ منه؟ قال: فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: على شيء قد فُرِغ منه ، يا عمر ، وجرت به الأقلام، ولكن كلٌّ مُيَسَّر لما خُلق له ، اللفظ لحديث ابن معمر. (19) ----------------------- الهوامش : (19) الأثر : 15871 " سليمان بن سفيان التميمي " ، ضعيف ، منكر الحديث ، يروي عن الثقات أحاديث مناكير . مترجم في التهذيب ، والكبير 2 / 2 / 18 ، وابن أبي حاتم 2 / 1 / 119 ، وميزان الاعتدال 1 : 415 . وهذا خبر ضعيف الإسناد ، ذكره ابن كثير في تفسيره 4 : 395 ، عن مسند أبي يعلي ، وذكره الحافظ الذهبي في الميزان ، بإسناده ، عن أبي عامر العقدي . لكن معنى الخبر له شواهد في الصحيح .