Tabari
Back to surah 51, ayah 54

Tafseer of The Winnowing Winds · Adh-Dhaariyat · 51:54

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ

So leave them, [O Muhammad], for you are not to be blamed.

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    De uitleg van Zijn verheven woord: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ("Wend je dus van hen af, want jou treft geen blaam" — (54)).

    De Verhevene, wiens lof wordt genoemd, zegt tot Zijn profeet Muḥammad ﷺ: Wend je af, o Muḥammad, van deze polytheïsten (mushrikīn) onder de Qurayš die deelgenoten toekennen aan Allah. Hij zegt: keer je van hen af totdat het bevel van Allah aangaande hen tot je komt. Men zegt: "wallā fulān ʿan fulān" — wanneer iemand zich van een ander afwendt en hem verlaat — zoals Ḥuṣayn ibn Ḍamḍam zei:

    "Wat de Banū ʿAbs betreft: hun bastaardpaard wendde zijn ruiters af, en de eenogige ontkwam." (1)

    En al-aʿwar ("de eenogige") betekent op deze plaats: degene wiens oog beschadigd raakte, zodat zijn behoefte niet werd vervuld en hij niet kreeg wat hij zocht.

    In overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers (ahl al-taʾwīl) zich uitgesproken.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Layth, op gezag van Mujāhid فَتَوَلَّ عَنْهُمْ , hij zei: wend je van hen af.

    En Zijn woord فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ — de Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: jou treft geen blaam, o Muḥammad; jouw Heer verwijt jou geen tekortschieten van jouw kant in het waarschuwen, want je hebt gewaarschuwd en overgebracht waarmee je gezonden bent.

    In overeenstemming met wat wij hierover hebben gezegd, hebben de uitleggers zich uitgesproken.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld, beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over zijn woord فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ , hij zei: [dit gaat over] Muḥammad ﷺ.

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb berichtte ons, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn woord فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ , hij zei: je hebt overgebracht waarmee Wij je gezonden hebben, dus jou treft geen blaam. Hij zei: en hoe zou Hij hem verwijten, terwijl hij heeft vervuld wat hem bevolen was?

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn woord فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ : ons is verteld dat toen dit vers werd neergezonden, het zwaar viel voor de metgezellen van de boodschapper van Allah ﷺ, en zij meenden dat de openbaring was afgesneden en dat de bestraffing aanstaande was. Daarop zond Allah, gezegend en verheven, daarna neer: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ("En vermaan, want de vermaning baat de gelovigen").

    Yaʿqūb ibn Ibrāhīm heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya berichtte ons, hij zei: Ayyūb berichtte ons, op gezag van Mujāhid, hij zei: ʿAlī kwam naar buiten, een tulband van een burd om zijn hoofd gewikkeld, gehuld in een khamīṣa, en hij zei: toen فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ werd neergezonden, bedroefde ons dat en zeiden wij: de boodschapper van Allah ﷺ is bevolen zich van ons af te wenden — totdat werd neergezonden: وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ("En vermaan, want de vermaning baat de gelovigen").

    Show original Arabic
    القول في تأويل قوله تعالى : فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ (54) يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم : فتولّ يا محمد عن هؤلاء المشركين بالله من قريش, يقول: فأعرض عنهم حتى يأتيك فيهم أمر الله, يقال: ولى فلان عن فلان: إذا أعرض عنه وتركه, كما قال حصين بن ضمضم: أمَّــا بَنُــو عبس فــإنَّ هَجِـينَهُمْ وَلَّــى فَوَارِســهُ وَأفْلَــتَ أَعْـوَرا (1) والأعور في هذا الوضع: الذي عور فلم تقض حاجته, ولم يصب ما طلب. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حُميد, قال: ثنا مهران, عن سفيان, عن ليث, عن مجاهد ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ) قال: فأعرض عنهم. وقوله ( فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ) يقول جلّ ثناؤه: فما أنت يا محمد بملوم, لا يلومك ربك على تفريط كان منك في الإنذار, فقد أنذرت, وبلغت ما أرسلت به. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى, وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد, قوله ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ) قال: محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم. حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: قال ابن زيد. في قوله ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ) قال: قد بلغت ما أرسلناك به, فلست بملوم, قال: وكيف يلومه, وقد أدّى ما أمر به. حدثنا بشر, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا سعيد, عن قتادة, قوله ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ) ذُكر لنا أنها لما نـزلت هذه الآية, اشتدّ على أصحاب رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم , ورأوا أن الوحي قد انقطع, وأن العذاب قد حضر, فأنـزل الله تبارك وتعالى بعد ذلك : ( وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ) . حدثني يعقوب بن إبراهيم, قال: أخبرنا ابن علية, قال: أخبرنا أيوب, عن مجاهد, قال: خرج عليّ معتجرًا ببرد, مشتملا بخميصة, فقال لما نـزلت ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ) أحزننا ذلك وقلنا: أمر رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم أن يتولى عنا حتى نـزل ( وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ) .