Tabari
Back to surah 37, ayah 126

Tafseer of Those drawn up in Ranks · As-Saaffaat · 37:126

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

Allah, your Lord and the Lord of your first forefathers?"

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    De reciteerders verschilden van mening over de lezing van Zijn woord: اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ ("Allah, jullie Heer en de Heer van jullie voorvaderen"). De meeste reciteerders van Mekka, Medina en Basra, alsook een deel van de reciteerders van Kufa, lazen het als: الله رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ in de nominatief (rafʿ), als nieuw begin van de zin (istiʾnāf), waarbij de uitspraak reeds tot een einde is gekomen bij Zijn woord أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ("de Beste der scheppers"). De meeste reciteerders van Kufa lazen het echter als: اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ in de accusatief (naṣb), als terugverwijzing (radd) naar Zijn woord وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ("en jullie de Beste der scheppers verlaten"), waarbij dit alles één en dezelfde uitspraak is.

    Het juiste standpunt hierover is volgens ons dat het twee lezingen zijn die in betekenis dicht bij elkaar liggen, terwijl beide ruim verbreid zijn onder de reciteerders. Met welke van beide de reciteerder dan ook reciteert, hij heeft het bij het rechte eind. De uitleg van de uitspraak is: Dat is jullie aanbedene, o mensen, Die het verdient door jullie aanbeden te worden: jullie Heer Die jullie geschapen heeft, en de Heer van jullie voorvaderen die vóór jullie zijn heengegaan — niet het afgodsbeeld dat niets schept, en dat noch schaadt noch baat.

    Show original Arabic
    واختلفت القرّاء في قراءة قوله ( اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ ) فقرأته عامة قراء مكة والمدينة والبصرة وبعض قراء الكوفة: ( الله رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ ) رفعا على الاستئناف، وأن الخبر قد تناهى عند قوله ( أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ) وقرأ ذلك عامة قرّاء الكوفة: ( اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ ) نصبا، على الردّ على قوله ( وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ) على أن ذلك كله كلام واحد. والصواب من القول في ذلك عندنا أنهما قراءتان متقاربتا المعنى، مع استفاضة القراءة بهما في القرّاء، فبأي ذلك قرأ القارئ فمصيب. وتأويل الكلام: ذلك معبودكم أيها الناس الذي يستحق عليكم العبادة: ربكم الذي خلقكم، وربّ آبائكم الماضين قبلكم، لا الصنم الذي لا يخلق شيئا، ولا يضرّ ولا ينفع.