Tabari
Back to surah 16, ayah 59

Tafseer of The Bee · An-Nahl · 16:59

يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلْقَوْمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓ ۚ أَيُمْسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُۥ فِى ٱلتُّرَابِ ۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ

He hides himself from the people because of the ill of which he has been informed. Should he keep it in humiliation or bury it in the ground? Unquestionably, evil is what they decide.

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ (Hij verbergt zich voor de mensen wegens het slechte nieuws dat hem gebracht is) — dat wil zeggen: hij trekt zich terug van de mensen en verbergt zijn gezicht voor hen, beschaamd over de schande van het feit dat hij een dochter heeft gekregen. أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ (Zal hij haar houden in vernedering?) — dat wil zeggen: hij overweegt bij zichzelf: zal hij deze dochter in leven houden ondanks de vernedering en schande die dit voor hem betekent? أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ (Of zal hij haar levend begraven in het stof?) — dat wil zeggen: of zal hij haar levend begraven? Want de Arabieren plachten hun dochters levend te begraven.

    أَلا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (Weet: hoe slecht is wat zij oordelen!) — dit is het oordeel van Allah over hen, en een veroordeling van hun handel en wandel. Het betekent: hoe slecht is dit oordeel dat zij voor zichzelf nemen wat zij voor Allah verwerpen, en voor Allah bestemmen wat zij voor zichzelf verachten.

    Vermelding van wie dat zei:

    Bishr ibn Muʿādh heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over Zijn woord يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ : hij zei: sommigen van hen hielden haar in leven in vernedering, en anderen begroeven haar levend in het stof. أَلا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ : dit verwijst naar de gewoonte van de mensen van de onwetendheid (jāhiliyya) inzake hun dochters.

    Show original Arabic
    يقول تعالى ذكره: يتوارى هذا المبشر بولادة الأنثى من الولد له من القوم، فيغيب عن أبصارهم ( مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ ) يعني: من مساءته إياه مميلا بين أن يمسكه على هون: أي على هوان، وكذلك ذلك في لغة قريش فيما ذكر لي، يقولون للهوان: الهون ؛ ومنه قول الحطيئة: فلمَّـا خَشِـيتُ الهُـونَ والعَـيْرُ مُمْسِكٌ عـلى رَغْمِـهِ مـا أثبتَ الحبلَ حافِرُه (1) وبعض بني تميم جعل الهون مصدرا للشيء الهين ، ذكر الكسائي أنه سمعهم يقولون: إن كنت لقليل هون المؤنة منذ اليوم قال: وسمعت: الهوان في مثل هذا المعنى، سمعت منهم قائلا يقول لبعير له: ما به بأس غير هوانه، يعني خفيف الثمن، فإذا قالوا: هو يمشي على هونه، لم يقولوه إلا بفتح الهاء، كما قال تعالى وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الأَرْضِ هَوْنًا .( أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ) يقول: يدفنه حيا في التراب فيئده. كما حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج ( أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ) يئد ابنته. وقوله ( أَلا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ) يقول: ألا ساء الحكم الذي يحكم هؤلاء المشركون ، وذلك أن جعلوا لله ما لا يرضون لأنفسهم، وجعلوا لما لا ينفعهم ولا يضرهم شركا فيما رزقهم الله، وعبدوا غير من خلقهم وأنعم عليهم.