Tafseer of Hud · Hud · 11:74
And when the fright had left Abraham and the good tidings had reached him, he began to argue with Us concerning the people of Lot.
De uitleg van de woorden van Allah de Verhevene: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ (74) (En toen de vrees van Ibrāhīm geweken was en hem de blijde boodschap was gekomen, betwistte hij met Ons over het volk van Lūṭ.)
Abū Jaʿfar zei: Allah de Verhevene zegt hier: Toen de vrees uit de ziel van Ibrāhīm geweken was — de vrees die hij voor Onze boodschappers had gevoeld toen hij zag dat hun handen zijn voedsel niet bereikten — en hij ervan gerustgesteld was dat hemzelf en zijn familie geen kwaad beoogd werd; وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — met de blijde boodschap van Isḥāq — bleef hij يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ .
In de richting van wat wij hierover gezegd hebben, spraken ook de uitleggers.
18331. Bishr heeft ons verteld: Yazīd heeft ons verteld: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over het woord: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ — hij zei: de vrees week van hem; وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — de blijde boodschap van Isḥāq.
18332. Ibn Ḥumayd heeft ons verteld: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — met de blijde boodschap van Isḥāq, en Yaʿqūb als kind van de lendenen van Isḥāq — en hij gerustgesteld was van wat hij had gevreesd, zei hij: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ (Sūrat Ibrāhīm: 39).
* * *
Er is ook gezegd dat de betekenis hiervan is: en hem de blijde boodschap bereikte dat zij niet hem maar anderen beoogden.
*Vermelding van wie dit zeiden:*
18333. Muḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld: Muḥammad ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — hij zei: toen zij hem meedeelden dat zij naar het volk van Lūṭ waren gezonden en dat zij hem niet beoogden.
* * *
Anderen zeiden: hij ontving de blijde boodschap van Isḥāq.
* * *
"Al-rawʿ" is de vrees; men zegt ervan: "rāʿanī kadhā yarūʿunī rawʿan" — wanneer men er vrees voor heeft. Hiervan is het woord van de Profeet ﷺ tot een man: "Hoe staat het met u en de vrees van de gelovige?" En hiervan is het woord van ʿAntara:
"Mā rāʿanī illā ḥamūlatu ahliha wasṭa l-diyāri tasuffu ḥabba l-khamkhami"
(Niets verontrustte mij tenzij de beladen dieren van haar familie midden in de woonplaatsen de zaden van de khamkhama-plant opaten.)
Met de betekenis: niets joeg mij schrik aan.
In de richting van wat wij hierover gezegd hebben, spraken ook de uitleggers.
18334. Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld: ʿĪsā heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: "al-rawʿ" — de schrik.
18335. Al-Muthanní heeft mij verteld: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid —
18336. … hij zei: Isḥāq heeft ons verteld: ʿAbd Allāh heeft ons verteld, op gezag van Warqāʾ, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over het woord: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ — hij zei: de schrik.
18337. Al-Ḥasan ibn Yaḥyā heeft ons verteld: ʿAbd al-Razzāq heeft ons ingelicht: Maʿmar heeft ons ingelicht, op gezag van Qatāda: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ — hij zei: de schrik.
18338. Bishr heeft ons verteld: Yazīd heeft ons verteld: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ — hij zei: de vrees week van hem.
يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ — dat wil zeggen: hij betwistte met Ons. Zoals:
18339. Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld: ʿĪsā heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid: يُجَادِلُنَا — hij betwistte met Ons.
18340. Al-Muthanní heeft mij verteld: Abū Ḥudhayfa heeft ons verteld: Shibl heeft ons verteld, op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid — hetzelfde.
* * *
Sommige Basra-taalgeleerden beweerden dat de betekenis van يُجَادِلُنَا is: hij sprak met Ons. Zij zeiden: Ibrāhīm betwist immers niet met Allah — hij vroeg Hem slechts en richtte zich tot Hem.
* * *
Abū Jaʿfar zei: Dit is een blijk van onwetendheid in de taal, want Allah de Verhevene heeft ons in Zijn Boek meegedeeld dat hij over het volk van Lūṭ betwistte. De bewering van degene die zegt: "Ibrāhīm betwist niet" — waarmee hij wil suggereren dat de mening van wie "yujādilunā" uitlegt als "hij betwistte met Ons" zou inhouden dat Ibrāhīm met zijn Heer betwistte — is een blijk van onwetendheid in de taal. De betwisting was immers met de boodschappers op de wijze van de bewijsvoering tegenover hen. De eigenlijke betekenis is: "en hem de blijde boodschap bereikte terwijl hij de boodschappers van Ons betwistte"; maar doordat de bedoeling duidelijk was, heeft men "de boodschappers" weggelaten.
Zijn betwisting met hen was zoals:
18341. Ibn Ḥumayd heeft ons verteld: Yaʿqūb al-Qummī heeft ons verteld: Jaʿfar heeft ons verteld, op gezag van Saʿīd: يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ — hij zei: toen Jibrīl en de zijnen Ibrāhīm kwamen, zeiden zij: Waarlijk, wij zullen de bewoners van dit dorp vernietigen, want hun bewoners zijn onrechtvaardigen. Ibrāhīm zei tot hen: Vernietigt u een dorp dat vierhonderd gelovigen heeft? Zij zeiden: Neen! Hij zei: Vernietigt u een dorp dat driehonderd gelovigen heeft? Zij zeiden: Neen! Hij zei: Vernietigt u een dorp dat tweehonderd gelovigen heeft? Zij zeiden: Neen! Hij zei: Vernietigt u een dorp dat veertig gelovigen heeft? Zij zeiden: Neen! Hij zei: Vernietigt u een dorp dat veertien gelovigen heeft? Zij zeiden: Neen! — Want Ibrāhīm telde daartoe veertien met inbegrip van de vrouw van Lūṭ. Toen zweeg hij voor hen en zijn ziel was tot rust gekomen.
18342. Abū Kurayb heeft ons verteld: al-Ḥammānī heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, op gezag van al-Minhāl, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, op gezag van Ibn ʿAbbās, die zei: De engel zei tot Ibrāhīm: Als er vijf mensen zijn die bidden, wordt de bestraffing van hen afgewend.
18343. Bishr heeft ons verteld: Yazīd heeft ons verteld: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over het woord: يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ — ons is verteld dat zijn betwisting met hen was dat hij zei: Zegt mij, als er vijftig gelovigen in zijn, bestraffen u hen dan? Zij zeiden: Neen! — totdat hij uitkwam op tien. Hij zei: Zegt mij, als er tien zijn, bestraffen u hen dan? Zij zeiden: Neen! En dat waren drie dorpen met wat Allah wilde aan talrijkheid.
18344. Muḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld: Muḥammad ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ — ons is verteld dat hij die dag tot hen zei: Zegt mij, als er vijftig moslims in zijn? Zij zeiden: Als er vijftig zijn, bestraffen wij hen niet. Hij zei: Veertig? Zij zeiden: En veertig! Hij zei: Dertig? Zij zeiden: Dertig! — totdat hij uitkwam op tien. Zij zeiden: En als er tien zijn! Hij zei: Een volk dat geen tien heeft, heeft niets goeds. Ibn ʿAbd al-Aʿlā zei: Muḥammad ibn Thawr zei: Maʿmar zei: Ons is verteld dat er in het dorp van Lūṭ vier miljoen mensen waren, of wat Allah daarvan wil.
18345. Mūsā ibn Hārūn heeft mij verteld: ʿAmr ibn Ḥammād heeft ons verteld: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — hij zei: wat is uw zaak, o gezondenen? Zij zeiden: Wij zijn gezonden naar het volk van Lūṭ. Ibrāhīm betwistte met hen over het volk van Lūṭ en zei: Zegt mij, als er honderd moslims in zijn, vernietigt u hen dan? Zij zeiden: Neen! Hij bleef het getal verlagen totdat hij uitkwam op tien moslims; zij zeiden: Wij bestraffen hen niet als er tien moslims in zijn. Daarna zeiden zij: O Ibrāhīm, wend u hiervan af; er zijn daarin slechts één gezin van gelovigen — namelijk Lūṭ en zijn gezin. Dit is het woord van Allah de Verhevene: يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ . De engelen zeiden: يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ .
18346. Ibn Ḥumayd heeft ons verteld: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى — dat wil zeggen: Ibrāhīm pleitte voor het volk van Lūṭ om de bestraffing van hen af te wenden. De aanhangers van de Thora beweren dat de betwisting van Ibrāhīm toen hij met hen betwistte over het volk van Lūṭ om de bestraffing van hen af te wenden, bestond uit het volgende: hij zei tot de boodschappers: Zegt mij, als er honderd gelovigen in zijn, bestraffen u hen dan? Zij zeiden: Neen! Hij zei: En als het negentig zijn? Zij zeiden: Neen! Hij zei: Tachtig? Zij zeiden: Neen! — En zo verder tot hij bij één moslim uitkwam. Zij zeiden: Neen! Toen geen van hen Ibrāhīm meedeelde dat er ook maar één gelovige in was, zei hij: إِنَّ فِيهَا لُوطًا — om daarmee de bestraffing van hen af te wenden. Zij zeiden: نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ (Sūrat al-ʿAnkabūt: 32); en zij zeiden: يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ .
18347. Al-Qāsim heeft ons verteld: Al-Ḥusayn heeft ons verteld: Ḥajjāj heeft ons verteld, die zei: Ibn Jurayj zei: Ibrāhīm zei: Vernietigt u hen als u er honderd gelovigen in vindt? Dan negentig? — totdat hij uitkwam op vijf. Hij zei: en in het dorp van Lūṭ waren er vier miljoen.
18348. Muḥammad ibn ʿAwf heeft ons verteld: Abū l-Mughīra heeft ons verteld: Ṣafwān heeft ons verteld: Abū l-Muthanná en Muslim Abū l-Ḥubayil al-Ashjaʿī hebben ons verteld: لَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ tot het einde van het vers — Ibrāhīm zei: Bestraft u een wereld van Uw werelden die velen zijn, terwijl er honderd mannen in zijn? Allah zei: Neen, bij Mijn waardigheid — ook niet vijftig! Hij zei: En veertig? Dan dertig? — totdat hij uitkwam op vijf. Hij zei: Neen! Bij Mijn waardigheid, Ik bestraf hen niet als er vijf zijn die Mij aanbidden! Allah de Verhevene zei: فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ (Sūrat al-Dhāriyāt: 36) — dat wil zeggen: Lūṭ en zijn twee dochters. Hij zei: en de bestraffing daalde over hen neer. Allah de Verhevene zei: وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الأَلِيمَ (Sūrat al-Dhāriyāt: 37). En Allah de Verhevene zei: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ .
* * *
De Arabieren verbinden "lammā" wanneer er een voltooide werkwoordsvorm op volgt, vrijwel steeds met een voltooide werkwoordsvorm; zij zeggen: "lammā qāma qumtu" (toen hij stond, stond ik op), en zeggen zelden: "lammā qāma aqūmu". Dit is echter toegestaan bij werkwoorden die een langdurend karakter hebben, zoals "betwisting", "geschil", "strijd"; dan kan men zeggen: "lammā laqītuhu uqātiluh" (toen ik hem ontmoette, begon ik met hem te strijden) — met de betekenis: ik begon met hem te strijden.
