Tabari
Back to surah 11, ayah 62

Tafseer of Hud · Hud · 11:62

قَالُوا۟ يَٰصَٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّۭا قَبْلَ هَٰذَآ ۖ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ

They said, "O Salih, you were among us a man of promise before this. Do you forbid us to worship what our fathers worshipped? And indeed we are, about that to which you invite us, in disquieting doubt."

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    De uitleg van de woorden van Allah de Verhevene: قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (62) (Zij zeiden: O Ṣāliḥ, voorheen stelde men grote verwachtingen in u onder ons. Verbiedt u ons nu te aanbidden wat onze voorvaderen aanbaden? Wij verkeren waarlijk in twijfel over hetgeen waartoe u ons uitnodigt, en die twijfel is verontrustend.)

    Abū Jaʿfar zei: Allah de Verhevene zegt hier: Thamūd zei tot hun profeet Ṣāliḥ: يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا — dat wil zeggen: wij hoopten dat u een meester onder ons zou worden, voordat u ons deze woorden zei, namelijk dat wij geen God hebben dan Allah. أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا — dat wil zeggen: verbiedt u ons de goden te aanbidden die onze voorvaderen aanbaden? وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ — daarmee bedoelden zij dat zij de juistheid niet kenden van hetgeen hij hen tot uitnodigt: het erkennen van de eenheid van Allah en het feit dat goddelijkheid uitsluitend aan Hem toekomt.

    مُرِيبٍ — dat wil zeggen: dat verdenking oproept, van "arābahu fa-anā urībuh irābatan" (ik deed hem iets dat voor hem aanleiding tot verdenking gaf), wanneer men jegens iemand zo handelt dat het voor hem aanleiding tot verdenking geeft. Hiervan is ook het vers van de Hudhaly-dichter:

    "Kuntu idhā atawtuhu min ghaybi yashammु ʿiṭfī wa-yabuzzu thawbī ka-annamā arabtuh bi-raybi"

    (Wanneer ik hem benaderde van een richting die hij niet zag, rook hij mij en rukte mijn kleed, alsof ik hem reden tot verdenking had gegeven.)

    Show original Arabic
    القول في تأويل قوله تعالى : قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (62) قال أبو جعفر : يقول تعالى ذكره: قالت ثمود لصالح نبيِّهم: (يا صالح قد كنت فينا مرجوًّا) ، أي كنا نرجُو أن تكون فينا سيدًا قبل هذا القول الذي قلته لنا ، من أنه مالنا من إله غير الله (22) ، (أتنهانا أن نعبد ما يعبد آباؤنا) ، يقول: أتنهانا أن نعبد الآلهة التي كانت آباؤنا تعبدها ، (وإننا لفي شك مما تدعونَا إليه مريب) ، يعنون أنهم لا يعلمون صحَّة ما يدعوهم إليه من توحيد الله، وأن الألوهة لا تكون إلا لهُ خالصًا. * * * وقوله : (مريب) ، أي يوجب التهمة ، من " أربته فأنا أريبه إرابة "، إذا فعلت به فعلا يوجب له الريبة، (23) ومنه قول الهذلي: (24) كُــنْتُ إِذَا أَتَوْتُــه مِــنْ غَيْــبِ يَشَـــمُّ عِطْفِــي وَيــبُزُّ ثَــوْبِي *كَأَنَّمَا أَرَبْتُهُ بِرَيْبِ* (25) ------------------------ الهوامش: (22) انظر تفسير " الرجاء " فيما سلف 4 : 319 . (23) انظر تفسير " الريبة " فيما سلف من فهارس اللغة ( ريب) . (24) هو خالد بن زهير الهذلي (25) ديوان الهذليين 1 : 165 ، واللسان ( ريب) ( بزز ) ، ( أتى ) ، وغيرها كثير ، وسيأتي في التفسير 22 : 76 ( بولاق ) . وكان خالد بن زهير ، ابن أخت أبي ذؤيب ، وكان رسول أبي ذؤيب إلى صديقته ، فأفسدها عليه ، فكان يشك في أمره ، فقال له خالد : يَــا قَــوْمِ مَــالِي وَأَبَـا ذُؤَيْـبِ كُــنْتُ إذَا أَتَوْتُــه مــن غَيْــبِ " أتوته " ، لغة في " أتيته " ، وقوله : " من غيب " ، من حيث لا يدري ، لأن " الغيب " ، هو الموضع الذي لا يدري ما ورائه . و" يبز ثوبي " ، أي يجذبه إليه ، يريد أن يمسكه حتى يستخرج خبء نفسه ، من طول ارتيابه فيه .