Tafseer of The Disbelievers · Al-Kaafiroon · 109:3
Nor are you worshippers of what I worship.
Allah de Verhevene richt zich tot Zijn Profeet Muhammad ﷺ. De polytheïsten (mushrikīn) van zijn volk hadden hem — naar verluidt — voorgesteld dat zij één jaar Allah zouden aanbidden, op voorwaarde dat de Profeet van Allah ﷺ één jaar hun goden zou aanbidden. Daarop openbaarde Allah de kennis van het antwoord dat hem jegens hen paste:
قُلْ — "Zeg," o Muhammad, tot deze polytheïsten die jou verzochten hun goden één jaar te aanbidden terwijl zij één jaar jouw God zouden aanbidden: يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ — "O gij ongelovigen (kāfir) in Allah," لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ — "Ik aanbid niet wat gij aanbidt," namelijk de goden en afgodsbeelden, nu op dit moment, وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ — "en gij aanbidt nu op dit moment niet wat ik aanbid."
وَلَا أَنَا عَابِدٌ — "En ik zal in de toekomst niet zijn een aanbidder" مَا عَبَدْتُمْ — "van wat gij in het verleden aanbeden hebt," وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ — "en gij zult in de toekomst nimmer zijn aanbidders" مَا أَعْبُدُ — "van wat ik nu aanbid en in de toekomst zal aanbidden."
Dit is aldus gesteld omdat de aanspraak van Allah was gericht aan de Boodschapper van Allah ﷺ aangaande bepaalde met name genoemde personen onder de polytheïsten, van wie Allah wist dat zij nimmer zouden geloven — een wetenschap die reeds voordien in Zijn eeuwige kennis was vastgelegd. Zo beval Allah Zijn Profeet ﷺ hen alle hoop te ontnemen op datgene waarop zij hadden gerekend en waarover zij zichzelf hadden gevleid — namelijk dat dit van hem of van hen zou plaatsvinden op enig moment. Tevens liet Allah de Profeet van Allah ﷺ geen enkele hoop op hun geloof meer koesteren, noch dat zij ooit zouden slagen. En zo geschiedde het: zij slaagden niet en zij hadden geen succes, totdat sommigen van hen op de dag van Badr met het zwaard werden gedood, en anderen daarvoor gestorven waren als ongelovigen (kāfir).
Overeenkomstig wat wij hierover hebben gezegd, spraken ook de exegeten (ahl al-taʾwīl), en daarmee komen ook de overleveringen (āthār) overeen.
* Vermelding van wie dit heeft gezegd:
Muhammad ibn Mūsā al-Ḥarashī heeft mij verteld, hij zei: Abū Khalaf heeft ons verteld, hij zei: Dāwūd heeft ons verteld, op gezag van ʿIkrima, op gezag van Ibn ʿAbbās: dat Quraysh de Boodschapper van Allah ﷺ beloofde hem rijkdom te geven zodat hij de rijkste man van Mekka zou worden, hem te laten huwen met welke vrouwen hij maar wilde, en hem te volgen — en zij zeiden tot hem: "Dit hebben wij voor jou, o Muhammad, als jij stopt met het beledigen van onze goden en hen niet meer kwaad noemt. Maar als je dat niet doet, dan stellen wij je één ding voor, dat ook voor ons voordelig is." Hij zei: "Wat is dat?" Zij zeiden: "Jij aanbidt onze goden één jaar — al-Lāt en al-ʿUzzā — en wij aanbidden jouw God één jaar." Hij zei: "Laat mij afwachten wat er van mijn Heer komt." Toen kwam de openbaring van de Bewaarde Tafel: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ — de gehele surah — en Allah openbaarde: قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ ... tot Zijn woord: فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ .
Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Muhammad ibn Isḥāq, hij zei: Saʿīd ibn Mīnā, vrijgelatene van al-Bakhtarī, heeft mij verteld, hij zei: Al-Walīd ibn al-Mughīra, al-ʿĀṣ ibn Wāʾil, al-Aswad ibn al-Muṭṭalib, en Umayya ibn Khalaf kwamen de Boodschapper van Allah tegen en zeiden: "O Muhammad, kom, laten wij aanbidden wat jij aanbidt, en jij aanbidt wat wij aanbidden, en jij neemt deel in al onze zaken. Want als datgene wat jij hebt gebracht beter is dan wat wij hebben, dan hebben wij daarin met jou gedeeld en ons aandeel daarin genomen; en als datgene wat wij hebben beter is dan wat jij hebt, dan heb jij deel gehad in onze zaak en jouw aandeel daarin genomen." Toen openbaarde Allah: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ totdat de surah was voltooid.
