Tabari
Terug naar surah 41, ayah 53

Tafseer van Klaar Uiteengezet · Fussilat · 41:53

سَنُرِيهِمْ ءَايَٰتِنَا فِى ٱلْءَافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ

Wij zullen hun Onze Tekenen laten zien, aan de horizonten en in jullie zelf, tot het jullie duidelijk zal zijn dat bij (de Koran) de Waarheid is. Is het niet voldoende dat jouw Heer Getuige over alle zaken is?

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    Het woord over de uitleg van Zijn uitspraak, de Verhevene: سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (41:53) (Wij zullen hun Onze tekenen tonen aan de horizonten en in henzelf, totdat het hun duidelijk wordt dat het de Waarheid is. Volstaat het niet ten aanzien van jouw Heer dat Hij van alle dingen Getuige is? (53))

    De Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: Wij zullen aan deze loochenaars Onze tekenen tonen aan de horizonten — dat wil zeggen: wat Wij aan Mohammed, Onze dienaar, hebben neergezonden van de Vermaning.

    De uitleggers verschilden van mening over de betekenis van de tekenen die Allah deze mensen beloofde te tonen. Sommigen van hen zeiden: Met de tekenen aan de horizonten worden bedoeld de veldslagen van de Profeet ﷺ in de streken rond het land van de polytheïsten onder de mensen van Mekka en aan hun grensgebieden; en met Zijn uitspraak: وَفِي أَنْفُسِهِمْ (en in henzelf) wordt de verovering van Mekka bedoeld.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Abū Kurayb heeft ons verteld, hij zei: Ibn Yamān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van ʿAmr ibn Dīnār, op gezag van ʿAmr ibn Abī Qays, op gezag van al-Minhāl, over Zijn uitspraak: سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ (Wij zullen hun Onze tekenen tonen aan de horizonten), hij zei: De overwinning van Mohammed ﷺ over de mensen.

    Mohammed heeft ons verteld, hij zei: Aḥmad heeft ons verteld, hij zei: Asbāṭ heeft ons verteld, op gezag van al-Suddī: سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ (Wij zullen hun Onze tekenen tonen aan de horizonten), hij zegt: Dat wat Wij voor jou, o Mohammed, openen van de horizonten; وَفِي أَنْفُسِهِمْ (en in henzelf): onder de mensen van Mekka, hij zegt: Wij openen voor jou Mekka.

    En anderen zeiden: Daarmee wordt bedoeld dat Hij hun de sterren van de nacht en haar maan, en de zon van de dag toont, en dat is wat Hij hun beloofde dat Hij hun aan de horizonten zou tonen. En zij zeiden: Met de horizonten worden bedoeld: de horizonten van de hemel; en met Zijn uitspraak: وَفِي أَنْفُسِهِمْ (en in henzelf) de weg van de uitwerpselen en de urine.

    * Vermelding van wie dat zei:

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei, over Zijn uitspraak: سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ (Wij zullen hun Onze tekenen tonen aan de horizonten en in henzelf), hij zei: De horizonten van de hemelen: hun sterren, hun zon en hun maan die rondgaan; en ook tekenen in henzelf.

    En de meest correcte van de twee uitspraken hierin is de eerste uitspraak, namelijk wat al-Suddī zei. Dat komt doordat Allah, machtig en verheven is Hij, Zijn Profeet ﷺ beloofde dat Hij aan deze polytheïsten die hem loochenden tekenen aan de horizonten zou tonen, en het is niet redelijk dat Hij hen zou bedreigen met het tonen van iets wat zij reeds gezien hadden. Veeleer is het noodzakelijk dat dit een belofte van Hem aan hen was om hun te tonen wat zij voordien niet gezien hadden, namelijk de overwinning van de Profeet van Allah ﷺ over de grensgebieden van hun land en over hun land. Wat de sterren, de zon en de maan betreft: die zagen zij reeds veelvuldig, vóór- en nadien, en er is geen reden om hen te bedreigen met het feit dat Hij hun dat zou tonen.

    En Zijn uitspraak: حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ (totdat het hun duidelijk wordt dat het de Waarheid is), Hij, geprezen is Zijn lof, zegt: Ik toon deze polytheïsten Onze veldslagen aan hun grensgebieden en onder henzelf, totdat zij de waarheid kennen van wat Wij aan Mohammed hebben neergezonden en hem hebben geopenbaard van de belofte aan hem dat Wij de godsdienst waarmee Wij hem hebben gezonden zullen laten zegevieren over alle godsdiensten, ook al haten de polytheïsten dat.

    En Zijn uitspraak: أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (Volstaat het niet ten aanzien van jouw Heer dat Hij van alle dingen Getuige is?), de Verhevene, wiens vermelding verheven is, zegt: Volstaat het niet ten aanzien van jouw Heer, o Mohammed, dat Hij getuige is van alle dingen die Zijn schepselen doen, dat hem geen kennis van iets daarvan ontgaat, en dat Hij hen vergeldt voor hun daden — de weldoener met goedheid, en de kwaaddoener met diens vergelding?

    En in Zijn uitspraak: أَنَّهُ (dat Hij) zijn twee mogelijkheden:

    De eerste: dat het zich in de positie van de genitief bevindt door herhaling van de bā', zodat de betekenis van de uitspraak dan is: Volstaat het niet ten aanzien van jouw Heer, met het feit dat Hij van alle dingen Getuige is? En de andere: dat het zich in de positie van de nominatief bevindt, geregeerd door Zijn uitspraak "yakfī" (volstaat), zodat de betekenis van de uitspraak is: Volstaat jouw Heers getuigenis over alle dingen niet?

    Toon originele Arabische tekst
    القول في تأويل قوله تعالى : سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (53) يقول تعالى ذكره: سنري هؤلاء المكذّبين, ما أنـزلنا على محمد عبدنا من الذكر, آياتنا في الآفاق. واختلف أهل التأويل في معنى الآيات التي وعد الله هؤلاء القوم أن يريهم, فقال بعضهم: عني بالآيات في الآفاق وقائع النبيّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم بنواحي بلد المشركين من أهل مكة وأطرافها, وبقوله: ( وَفِي أَنْفُسِهِمْ ) فتح مكة. * ذكر من قال ذلك: حدثنا أبو كريب, قال: ثنا ابن يمان, عن سفيان, عن عمرو بن دينار, عن عمرو بن أبي قيس, عن المنهال, في قوله: ( سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ ) قال: ظهور محمد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم على الناس. حدثنا محمد, قال: ثنا أحمد, قال: ثنا أسباط, عن السديّ( سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ ) يقول: ما نفتح لك يا محمد من الآفاق ( وَفِي أَنْفُسِهِمْ ) في أهل مكة, يقول: نفتح لك مكة. وقال آخرون: عنى بذلك أنه يريهم نجوم الليل وقمره, وشمس النهار, وذلك ما وعدهم أنه يريهم في الآفاق. وقالوا: عنى بالآفاق: آفاق السماء, وبقوله: ( وَفِي أَنْفُسِهِمْ ) سبيل الغائط والبول. * ذكر من قال ذلك: حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: قال ابن زيد, في قوله: ( سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ ) قال: آفاق السموات: نجومها وشمسها وقمرها اللاتي يجرين, وآيات فى أنفسهم أيضا. وأولى القولين في ذلك بالصواب القول الأول, وهو ما قاله السديّ, وذلك أن الله عزّ وجلّ وعد نبيّه صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم أن يري هؤلاء المشركين الذين كانوا به مكذّبين آيات في الآفاق, وغير معقول أن يكون تهدّدهم بأن يريهم ما هم راءوه, بل الواجب أن يكون ذلك وعدا منه لهم أن يريهم ما لم يكونوا راؤه قبل من ظهور نبيّ الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم على أطراف بلدهم وعلى بلدهم, فأما النجوم والشمس والقمر, فقد كانوا يرونها كثيرا قبل وبعد ولا وجه لتهددهم بأنه يريهم ذلك. وقوله: ( حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ) يقول جلّ ثناؤه: أري هؤلاء المشركين وقائعنا بأطرافهم وبهم حتى يعلموا حقيقة ما أنـزلنا إلى محمد, وأوحينا إليه من الوعد له بأنا مظهرو ما بعثناه به من الدين على الأديان كلها, ولو كره المشركون. وقوله: ( أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ) يقول تعالى ذكره: أولم يكف بربك يا محمد أنه شاهد على كل شيء مما يفعله خلقه, لا يعزب عنه علم شيء منه, وهو مجازيهم على أعمالهم, المحسن بالإحسان, والمسيء جزاءه. وفي قوله: ( أنَّهُ ) وجهان: أحدهما: أن يكون في موضع خفض على وجه تكرير الباء, فيكون معنى الكلام حينئذ: أولم يكف بربك بأنه على كلّ شيء شهيد؟ والآخر: أن يكون في موضع رفع رفعا, بقوله: يكف, فيكون معنى الكلام: أولم يكف بربك شهادته على كل شيء.