Tafseer van Hoed · Hud · 11:31
En ik zeg niet tot jullie: 'Ik bezit de schatten van Allah.? En ik ken het onwaarneembare niet. En ik zeg niet: 'Voorwaar, ik ben een Engel.' En ik zeg niet tot de-genen die verachtelijk zijn in jullie ogen: 'Allah zal jullie nimmer iets goeds geven.' Allah weet beter wat er in hen is. Voorwaar, den zou ik zeker tot de onrechtplegers behoren."
En ik zeg jullie niet dat bij mij de schatten van Allah zijn
De uitleg van het woord van Allah de Verhevene: وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ — dit sluit aan op het woord: وَيَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا (''En o mijn volk, ik vraag jullie er geen beloning voor''). En de betekenis van de zin is: En o mijn volk, ik vraag jullie er geen beloning voor, en ik zeg jullie niet dat bij mij de schatten van Allah zijn die door niets uitgeput worden, zodat ik jullie zou uitnodigen mij te volgen daarvoor, om jullie ervan te geven.
Ik ken het verborgene niet
وَلا أَعْلَمُ — ook الْغَيْبَ — waarmee bedoeld wordt de verborgen geheimen van de dienaren. Want dat kent alleen Allah. Zodat ik de Godheid voor mij zou opeisen en jullie zou oproepen mij te aanbidden.
En ik zeg jullie niet dat ik een engel ben
وَلا أَقُولُ — ook إِنِّي مَلَكٌ — van de engelen, gezonden tot jullie, zodat ik een leugenaar zou zijn in mijn bewering, maar ik ben een mens zoals jullie zeggen — mij is bevolen jullie tot Allah op te roepen, en ik heb jullie overgebracht wat ik met was gezonden.
En ik zeg niet tot degenen die jullie ogen minachten dat Allah hun geen goed zal geven
وَلا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا — Hij zegt: En ik zeg niet tot degenen die mij zijn gevolgd en in Allah hebben geloofd en Hem hebben vereenzelven — degenen die jullie ogen minachten en over wie jullie zeggen dat zij de laagsten van jullie zijn: Allah zal jullie geen goed geven, namelijk het geloof in Allah.
Allah weet het beste wat in hun zielen is
اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ — Hij zegt: Allah weet het beste wat in hun borsten verborgen is en wat hun harten overtuigd zijn. Hij is de meest bevoegde om over hun zaak te beslissen. Wat voor mij van hen betreft, is slechts wat zij openbaar en kenbaar gemaakt hebben. Zij hebben het geloof in Allah openbaar gemaakt en mij gevolgd, dus ik jaag hen niet weg en acht dat niet toegestaan.
Ik zou dan tot de onrechtvaardigen behoren
إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ — Hij zegt: Als ik tot degenen die het geloof in Allah openbaar hebben gemaakt en mij hebben bevestigd zou zeggen: Allah zal jullie geen goed geven — terwijl ik een oordeel vel over hun binnenste in strijd met wat hun tongen mij hebben getoond, zonder dat ik kennis heb van wat in hun zielen is — en ik hen daarmee zou wegjagen, dan zou ik tot degenen behoren die doen wat niet voor hen te doen is — degenen die de grenzen overschrijden van wat Allah hen heeft bevolen. En dat is het onrecht (ẓulm).
En gelijkluidende meningen over wat wij hebben gezegd hebben de uitleggers van de Koran geuit. Vermelding van wie dit zei:
13991 — Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Djuraydj betreffende het woord: وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ die door niets uitgeput worden, zodat ik jullie slechts zou uitnodigen mij te volgen om jullie ervan te geven. وَلا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ die uit de hemel met een boodschap is neergedaald — ik ben slechts een mens als jullie. وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ En ik zeg niet: Volg mij op grond van kennis van het verborgene.
