Tafseer of The Overthrowing · At-Takwir · 81:6
And when the seas are filled with flame
En Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën tot laaiend vuur worden gemaakt") (81:6). De mensen van de uitleg (de exegeten) verschilden van mening over de betekenis daarvan. Sommigen van hen zeiden: de betekenis daarvan is: en wanneer de zeeën in vuur ontvlammen en heet worden.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Al-Ḥusayn ibn Ḥurayth heeft ons verteld, hij zei: al-Faḍl ibn Mūsā heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn ibn Wāqid heeft ons verteld, op gezag van al-Rabīʿ ibn Anas, op gezag van Abī al-ʿĀliya, hij zei: Ubayy ibn Kaʿb heeft mij verteld: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën tot laaiend vuur worden gemaakt"), hij zei: de djinn zeiden tegen de mensen: wij brengen jullie het nieuws; ga dan naar de zeeën, en zie, zij laaien op als vuur.
Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Dāwūd, op gezag van Saʿīd ibn al-Musayyab, hij zei: ʿAlī, moge Allah tevreden over hem zijn, zei tegen een man van de joden: waar is de hel (jahannam)? Hij zei: de zee. Daarop zei hij ( ʿAlī ): ik beschouw hem slechts als waarheidsprekend: وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ("Bij de opgevulde zee") (52:6), ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën gevuld worden") — met verzachte (ongedubbelde) jīm.
Ḥawthara ibn Muḥammad al-Minqarī heeft mij verteld, hij zei: Aboe Usāma heeft ons verteld, hij zei: Mujālid heeft ons verteld, hij zei: een oude man uit Bajīla heeft mij bericht, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn uitspraak: إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ("Wanneer de zon opgerold wordt") (81:1), hij zei: Allah rolt de zon, de maan en de sterren op in de zee, en dan zendt Hij over hen een westenwind die erin blaast totdat het vuur wordt; en dat is Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën tot laaiend vuur worden gemaakt").
Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht, hij zei: Ibn Zayd zei over Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën tot laaiend vuur worden gemaakt"), hij zei: zij worden op de Dag der Opstanding aangestoken; men beweert dat dit "tasjīr" (het opstoken) is in de taal der Arabieren.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Yaʿqūb heeft ons verteld, op gezag van Ḥafṣ ibn Ḥumayd, op gezag van Shimr ibn ʿAṭiyya, over Zijn uitspraak: وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ("Bij de opgestookte zee") (52:6), hij zei: te vergelijken met de opgestookte oven; ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën opgestookt worden") is het gelijke daaraan.
Hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën opgestookt worden"), hij zei: aangestoken.
En anderen zeiden: de betekenis daarvan is: zij stroomden over.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Aboe Koerayb heeft ons verteld, hij zei: Wakīʿ heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van zijn vader, op gezag van Abī Yaʿlā, op gezag van Rabīʿ ibn Khuthaym: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën gevuld worden"), hij zei: zij stroomden over.
Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van zijn vader, op gezag van Abī Yaʿlā, op gezag van Rabīʿ, het gelijke daaraan.
Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van al-Kalbī, over Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën gevuld worden"), hij zei: zij werden gevuld. Zie je niet dat Hij gezegd heeft: وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ("Bij de gevulde zee") (52:6)?
Mij is verteld op gezag van al-Ḥusayn, hij zei: ik hoorde Aboe Muʿādh zeggen: ʿUbayd heeft ons verteld, hij zei: ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen over Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën opengebroken worden"), hij zegt: zij werden opengebroken (tot bronnen gemaakt).
En anderen zeiden: veeleer wordt daarmee bedoeld dat hun water verdwijnt.
* Vermelding van wie dat gezegd heeft:
Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën..."), hij zei: hun water verdween, zodat er geen druppel in achterbleef.
Muḥammad ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën..."), hij zei: hun water zonk weg en verdween.
Al-Ḥusayn ibn Muḥammad al-Dhāriʿ heeft mij verteld, hij zei: al-Muʿtamir ibn Sulaymān heeft ons verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van al-Ḥusayn, over deze woordvorm: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën..."), hij zei: zij droogden uit.
Al-Ḥusayn ibn Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Yazīd ibn Zurayʿ heeft ons verteld, hij zei: Aboe Rajāʾ heeft ons verteld, op gezag van al-Ḥasan, het gelijke daaraan.
Yaʿqūb heeft mij verteld, hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Abī Rajāʾ, op gezag van al-Ḥasan, over Zijn uitspraak: ( وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ) ("En wanneer de zeeën..."), hij zei: zij droogden uit.
En het meest correcte van de uitspraken daarover is de uitspraak van wie zegt: de betekenis daarvan is: zij werden gevuld totdat zij overstroomden, zodat zij openbarstten en uitstroomden, zoals Allah het op de andere plaats beschreven heeft, waar Hij zei: وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ("En wanneer de zeeën openbarsten") (82:3). De Arabieren zeggen over de rivier of de gevulde waterput: "water masjūr" (opgevuld water); en daartoe behoort de uitspraak van Labīd:
Zij betraden beiden het midden van de waterstroom, en kliefden
een met water gevulde [plas], met aaneengrenzende, wijdverspreide oeverbiezen. (2)
En met "al-masjūra" bedoelt hij: de met water gevulde.
De recitators verschilden van mening over de recitatie daarvan. De meerderheid van de recitators van Medina en Kufa reciteerde ( سُجِّرَتْ ) met verdubbelde jīm. En sommige recitators van Basra reciteerden dat met verzachte (ongedubbelde) jīm.
En het juiste woord daarover is: dat het twee welbekende recitaties zijn die in betekenis dicht bij elkaar liggen; met welke van de twee de recitator dan ook reciteert, hij heeft het juiste getroffen.
-----------------
Voetnoten:
(2) Het vers is van Labīd in zijn muʿallaqa (zie het in de commentaren van al-Zawzanī en al-Tibrīzī). De auteur heeft het reeds als getuige aangehaald in deel (16:71); keer daarheen terug.
