Tafseer of Consultation · Ash-Shura · 42:48
But if they turn away - then We have not sent you, [O Muhammad], over them as a guardian; upon you is only [the duty of] notification. And indeed, when We let man taste mercy from us, he rejoices in it; but if evil afflicts him for what his hands have put forth, then indeed, man is ungrateful.
De uitleg van de woorden van de Verhevene: فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا إِنْ عَلَيْكَ إِلا الْبَلاغُ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الإِنْسَانَ كَفُورٌ (Maar als zij zich afwenden, dan hebben Wij jou niet als bewaker over hen gezonden. Op jou rust slechts de verkondiging. En wanneer Wij de mens van Onze barmhartigheid laten proeven, verheugt hij zich erover; maar als hen een kwaad treft vanwege wat hun handen vooruitgezonden hebben, dan is de mens waarlijk ondankbaar) (42:48).
De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: maar als deze polytheïsten (mushrikīn) zich, o Muḥammad, afwenden van de waarheid die jij hun gebracht hebt, en van de rechte leiding waartoe jij hen geroepen hebt, en zij jou geen gehoor geven en weigeren het van jou aan te nemen, laat hen dan; want Wij hebben jou niet tot hen gezonden als toezichthouder over hen, die hun daden bewaakt en optelt.
(إِنْ عَلَيْكَ إِلا الْبَلاغُ) — Hij zegt: op jou, o Muḥammad, rust niets anders dan dat je hun overbrengt waarmee Wij jou tot hen gezonden hebben aan boodschap. Wanneer je hun dat hebt overgebracht, dan heb je gedaan wat op jou rustte.
De Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: en wanneer Wij de zoon van Ādam rijk maken en hem van Onszelf overvloed schenken — en dat is de barmhartigheid (raḥma) die Hij, verheven is Zijn lof, vermeldde — verheugt hij zich erover. Hij zegt: hij is verblijd om wat Wij hem aan rijkdom gegeven hebben, en om de overvloed en de grote rijkdom waarmee Wij hem voorzien hebben.
(وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ) — Hij zegt: en als hen behoeftigheid, armoede en een benard levensonderhoud treft.
(بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ) — Hij zegt: vanwege de ongehoorzaamheid aan Allah die zij vooruitgezonden hebben, als bestraffing voor hun ongehoorzaamheid aan Hem, dan ontkent hij de gunst van Allah en wanhoopt hij aan het goede.
(فَإِنَّ الإنْسَانَ كَفُورٌ) — de Verhevene, wiens lof verheven is, zegt: dan is de mens een ontkenner van de gunsten van zijn Heer; hij somt de rampen op en ontkent de gunsten. Hij zei slechts (وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ) en bracht het achtervoegsel "hum" (hen) in de vorm van een verwijzing naar een meervoud van mannelijke personen, terwijl Hij daarvoor "de mens" in de betekenis van het enkelvoud had genoemd, omdat het de betekenis van een meervoud heeft.
