Tabari
Back to surah 27, ayah 20

Tafseer of The Ant · An-Naml · 27:20

وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِىَ لَآ أَرَى ٱلْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ ٱلْغَآئِبِينَ

And he took attendance of the birds and said, "Why do I not see the hoopoe - or is he among the absent?

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    Allah, verheven zij Zijn vermelding, zegt: وَتَفَقَّدَ Sulaymān الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ . En de reden dat hij de vogels inspecteerde en specifiek naar de hop (hudhud) vroeg onder de vogels — dat is wat Ibn ʿAbd al-Aʿlā ons verteld heeft, hij zei: al-Muʿtamir ibn Sulaymān heeft ons verteld, hij zei: ik hoorde ʿImrān, op gezag van Abū Mijlaz, die zei: Ibn ʿAbbās zat neer bij ʿAbdullāh ibn Salām en vroeg hem naar de hop: waarom inspecteerde Sulaymān hem onder alle vogels? Waarop ʿAbdullāh ibn Salām zei: Sulaymān hield halt op een plek tijdens zijn mars, en hij wist niet hoe ver het water was, en hij vroeg: wie kent de afstand tot het water? Zij zeiden: de hop. Dat was dan het moment waarop hij hem inspecteerde.

    Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: ʿImrān ibn Ḥuḍayr heeft ons verteld, op gezag van Abū Mijlaz, op gezag van Ibn ʿAbbās en ʿAbdullāh ibn Salām — evenzo.

    Abū al-Sāʾib heeft mij verteld, hij zei: Abū Muʿāwiya heeft ons verteld, op gezag van al-Aʿmash, op gezag van al-Minhāl, op gezag van Saʿīd ibn Jubayr, op gezag van Ibn ʿAbbās, die zei: voor Sulaymān ibn Dāwūd werden zeshonderd zetels neergezet, en vervolgens kwamen de edelen van de mensen en namen hun plaatsen in bij hem, dan kwamen de edelen van de djinn en namen hun plaatsen in bij de mensen. Hij zei: dan riep hij de vogels, en zij beschaduwden hen; dan riep hij de wind, en die droeg hen. Hij zei: en hij legde op één ochtend de afstand van één maand reis af. Hij zei: eens had hij tijdens zijn mars behoefte aan water, terwijl hij in een verlaten gebied was. Hij zei: hij riep de hop, die bij hem kwam en de grond klopte, en de plek van het water vond. Hij zei: dan kwamen de duivels en zij strookten de aarde los zoals men een huid strookt, en zij haalden het water op. Nāfiʿ ibn al-Azraq zei tot hem: Wacht eens even, o Waqqāq — hoe verklaart u uw bewering dat de hop komt en de grond klopt en de plek van het water vindt, terwijl hij de val niet ziet wanneer hij er dan in zijn nek gevangen vliegt? Ibn ʿAbbās zei: Wee u — wanneer het noodlot komt, dan belet het het gezicht.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Muḥammad ibn Isḥāq, op gezag van enige van de mensen van kennis, op gezag van Wahb ibn Munabbih, die zei: wanneer Sulaymān ibn Dāwūd uit zijn huis naar zijn zit­tingsplaats ging, cirkelden de vogels boven hem, en djinn en mensen stonden voor hem op totdat hij op zijn troon plaatsnam; totdat hij op een bepaalde ochtend in een deel van zijn leven naar zijn zit­tingsplaats ging, en hij de vogels inspecteerde. En van iedere soort vogels, zo beweerden zij, kwamen bij zijn beurt telkens één vogel; hij keek en zag dat van alle soorten vogels allen aanwezig waren behalve de hop, en hij zei: Wat is er met mij dat ik de hop niet zie?

    Yūnus heeft mij verteld, hij zei: Ibn Wahb heeft ons bericht gegeven, hij zei: Ibn Zayd zei: de eerste keer dat Sulaymān de hop miste, was dat hij neerdaalde in een vallei en de mensen vroeg naar het water ervan; zij zeiden: wij weten niet waar het water is; maar als enige van uw legers het weet, dan de djinn. Hij riep de djinn en vroeg hen; zij zeiden: wij weten niet waar het water is; maar als enige van uw legers het weet, dan de vogels. Hij riep de vogels en vroeg hen; zij zeiden: wij weten het niet, maar als enige van uw legers het weet, dan de hop. Maar hij vond hem niet — dat was de eerste keer dat hij de hop miste.

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over Zijn woord: وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ — hij zei: hij inspecteerde de hop omdat deze hem de weg naar water wees wanneer hij optrok; en Sulaymān reed op een dag en zei: waar is de hop om ons de weg naar water te wijzen? Maar hij vond hem niet; en om die reden inspecteerde hij hem. Ibn ʿAbbās zei: de hop werd inderdaad door de voorzichtigheid geholpen zolang zijn einde nog niet was gekomen; maar toen zijn einde kwam, hielp de voorzichtigheid hem niet meer, en het lot belem­merde het gezicht.

    Er is aldus een verschil van mening tussen ʿAbdullāh ibn Salām en de zijnen enerzijds en Wahb ibn Munabbih anderzijds: ʿAbdullāh zei dat de aanleiding voor het inspecteren van de hop en het vragen naar hem was om inlichtingen over de afstand van het water in de vallei waarin hij tijdens zijn mars was neergedaald te krijgen; en Wahb ibn Munabbih zei dat het inspecteren en vragen om hem te doen was omdat de hop zijn beurt had verzuimd. Allah weet het beste welke van beide de juiste versie is, nu er voor ons geen openbaring is die een van beide aanwijst, noch een gezaghebbende overlevering van de Profeet ﷺ.

    De juiste opvatting over dit is dus te zeggen: Allah heeft bericht dat Sulaymān de vogels inspecteerde, hetzij vanwege de beurt die de vogels hadden en die hij had verzuimd, hetzij vanwege een behoefte die er was omtrent de afstand van het water.

    En Zijn woord: فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ — met Zijn woord مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ bedoelt Hij: heeft mijn blik hem gemist zodat ik hem niet zie terwijl hij aanwezig is, of is hij afwezig en behoort hij tot wie van de overige soorten schepselen afwezig zijn en niet aanwezig zijn?

    En in dezelfde zin als wij hierover gezegd hebben, spraken de mensen van de uitlegging.

    * Vermelding van wie dat zeiden:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Salama heeft ons verteld, op gezag van Ibn Isḥāq, op gezag van enige van de mensen van kennis, op gezag van Wahb ibn Munabbih: مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ — heeft mijn blik hem gemist onder de vogels, of is hij afwezig en niet aanwezig?

    Show original Arabic
    يقول تعالى ذكره: ( وَتَفَقَّدَ ) سليمان (الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ ). وكان سبب تفقده الطير وسؤاله عن الهدهد خاصة من بين الطير, ما حدثنا ابن عبد الأعلى, قال: ثنا المعتمر بن سليمان, قال: سمعت عمران عن أبي مجلز, قال: جلس ابن عباس إلى عبد الله بن سلام, فسأله عن الهدهد: لم تفقَّده سليمان من بين الطير فقال عبد الله بن سلام: إن سليمان نـزل منـزلة في مسير له, فلم يدر ما بُعْد الماء, فقال: من يعلم بُعْد الماء؟ قالوا: الهدهد, فذاك حين تفقده. حدثنا محمد, قال: ثنا يزيد, قال: ثنا عمران بن حدير, عن أبي مجلز, عن ابن عباس وعبد الله بن سلام بنحوه. حدثني أبو السائب, قال: ثنا أبو معاوية, عن الأعمش, عن المنهال, عن سعيد بن جبير, عن ابن عباس, قال: كان سليمان بن داود يوضع له ستّ مائة كرسي, ثم يجيء أشراف الإنس فيجلسون مما يليه, ثم تجيء أشراف الجن فيجلسون مما يلي الإنس قال: ثم يدعو الطير فتظلهم, ثم يدعو الريح فتحملهم, قال: فيسير في الغداة الواحدة مسيرة شهر, قال: فبينا هو في مسيره إذ احتاج إلى الماء وهو في فلاة من الأرض, قال: فدعا الهدهد, فجاءه فنقر الأرض, فيصيب موضع الماء, قال: ثم تجيء الشياطين فيسلخونه كما يسلخ الإهاب, قال: ثم يستخرجون الماء. فقال له نافع بن الأزرق: قف يا وقاق، أرأيت قولك الهدهد يجيء فينقر الأرض, فيصيب الماء, كيف يبصر هذا, ولا يبصر الفخّ يجيء حتى يقع في عنقه؟ قال: فقال له ابن عباس: ويحك إن القدر إذا جاء حال دون البصر. حدثنا ابن حميد, قال: ثنا سلمة, عن محمد بن إسحاق, عن بعض أهل العلم, عن وهب بن منبه, قال: كان سليمان بن داود إذا خرج من بيته إلى مجلسه عكفت عليه الطير, وقام له الجنّ والإنس حتى يجلس على سريره, حتى إذا كان ذات غداة في بعض زمانه غدا إلى مجلسه الذي كان يجلس فيه, فتفقد الطير. وكان فيما يزعمون يأتيه نوبا من كل صنف من الطير طائر, فنظر فرأى من أصناف الطير كلها قد حضره إلا الهدهد, فقال: ما لي لا أرى الهدهد. حدثني يونس, قال: أخبرنا ابن وهب, قال: قال ابن زيد: أوّل ما فقد سليمان الهدهد نـزل بواد فسأل الإنس عن ماءه, فقالوا: ما نعلم له ماء, فإن يكن أحد من جنودك يعلم له ماء فالجنّ فدعا الجنّ فسألهم, فقالوا: ما نعلم له ماء وإن يكن أحد من جنودك يعلم له ماء فالطير, فدعا الطير فسألهم, فقالوا: ما نعلم له ماء, وإن يكن أحد من جنودك يعلمه فالهدهد, فلم يجده, قال: فذاك أوّل ما فقد الهدهد. حدثني محمد بن سعد, قال: ثني أبي, قال: ثني عمي, قال: ثني أبي, عن أبيه, عن ابن عباس قوله: (وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ) قال: تفقد الهدهد من أجل أنه كان يدله على الماء إذا ركب, وإن سليمان ركب ذات يوم فقال: أين الهدهُد ليدلنا على الماء؟ فلم يجده؛ فمن أجل ذلك تفقده، فقال ابن عباس: إن الهدهد كان ينفعه الحذر ما لم يبلغه الأجل؛ فلما بلغ الأجل لم ينفعه الحذر, وحال القدر دون البصر، فقد اختلف عبد الله بن سلام والقائلون بقوله ووهب بن منبه, فقال عبد الله: كان سبب تفقده الهدهد وسؤاله عنه ليستخبره عن بُعد الماء في الوادي الذي نـزل به في مسيره، وقال وهب بن منبه: كان تفقده إياه وسؤاله عنه لإخلاله بالنوبة التي كان ينوبها، والله أعلم بأي ذلك كان إذ لم يأتنا بأيّ ذلك كان تنـزيل, ولا خبر عن رسول الله صلى الله عليه وسلم صحيح. فالصواب من القول في ذلك أن يقال: إن الله أخبر عن سليمان أنه تفقد الطير, إما للنوبة التي كانت عليها وأخلت بها, وإما لحاجة كانت إليها عن بُعد الماء. وقوله: (فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ) يعني بقوله (مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ ) أخطأه بصري فلا أراه وقد حضر أم هو غائب فيما غاب من سائر أجناس الخلق فلم يحضر؟. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل. *ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حميد, قال: ثنا سلمة, عن ابن إسحاق, عن بعض أهل العلم, عن وهب بن منبه: (مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ) أخطأه بصري في الطير, أم غاب فلم يحضر؟.