Tabari (1 passage)

1. Full Dutch translation of Tabari's text

   Allah, verheven is Zijn vermelding, zegt: De polytheïsten die de ontmoeting met Ons niet vrezen en Onze bestraffing niet duchten, zeiden: Waarom heeft Allah geen engelen op ons neergezonden die ons mededelen dat Muḥammad de Waarheid spreekt in wat hij zegt en dat wat hij ons gebracht heeft de Waarheid is, of waarom zien wij onze Heer niet zodat Hij ons dat zelf vertelt — zoals Allah, glorieus is Zijn lof, dit van hen bericht: وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الأَرْضِ يَنْبُوعًا en daarna: أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلائِكَةِ قَبِيلا . Allah zegt: Zij die deze woorden spraken, hebben zich in zichzelf hoogmoedig getoond en zichzelf groot geacht. وَعَتَوْا عُتُوًّا كَبِيرًا — dat wil zeggen: zij hebben door het uitspreken van die woorden de grens van hoogmoed overschreden.

   Op dezelfde wijze als wij dit hebben uitgelegd, spraken ook de uitleggers.

   Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, die zei: de ongelovigen van Quraysh zeiden: لَوْلا أُنـزلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ — zodat zij ons zouden mededelen dat Muḥammad de gezant van Allah is. لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوًّا — want "ʿatā" behoort tot de werkwoorden waarvan de wāw de wortel vormt, en zo is de masdar ervan op zijn oorspronkelijke vorm met wāw uitgesproken. In Sūrat Maryam echter staat وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا — en dit wordt zo gezegd omdat de masdar in dit soort geval overeenstemt met het meervoud van de namen: zoals men zegt "qaʿada quʿūdan" en "hum qawmun quʿūd", en omdat in dit patroon de ʿātī meervoud etīyan heeft op basis van het enkelvoud, wordt de masdar soms in overeenstemming met het meervoud gevormd en soms teruggebracht op zijn oorspronkelijke vorm.

   Show original Arabic

   يقول تعالى ذكره: وقال المشركون الذين لا يخافون لقاءنا, ولا يَخْشَون عقابنا, هلا أنـزل الله علينا ملائكة, فتخبرَنا أن محمدًا محقّ فيما يقول, وأن ما جاءنا به صدق, أو نرى ربنا فيخبرنا بذلك, كما قال جلّ ثناؤه مخبرا عنهم: وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الأَرْضِ يَنْبُوعًا ثم قال بعد: أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلائِكَةِ قَبِيلا يقول الله: لقد استكبر قائلو هذه المقالة في أنفسهم، ونعظموا، ( وَعَتَوْا عُتُوًّا كَبِيرًا ) يقول: وتجاوزوا في الاستكبار بقيلهم ذلك حدّه. وبنحو الذي قلنا في تأويل ذلك قال أهل التأويل. حدثنا القاسم, قال: ثنا الحسين, قال: ثني حجاج, عن ابن جُرَيج، قال: قال كفار قريش: ( لَوْلا أُنـزلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ ) فيخبرونا أن محمدا رسول الله ( لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوًّا ) لأن " عتا " من ذوات الواو, فأخرج مصدره على الأصل بالواو، وقيل في سورة مريم وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا وإنما قيل ذلك كذلك لموافقة المصادر في هذا الوجه جمع الأسماء كقولهم: قعد قعودا, وهم قوم قعود, فلما كان ذلك كذلك, وكان العاتي يجمع عتيا بناء على الواحد, جعل مصدره أحيانا موافقا لجمعه, وأحيانا مردودا إلى أصله.