Tabari (1 passage)

1. Full Dutch translation of Tabari's text

   De Koranrecitators verschilden in de lezing van Zijn woord مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ . De meeste recitators van Medina en Basra lazen dit als مَا تَنـزلُ الْمَلائِكَةُ — met een tāʾ in tanazzalu met fatha erop, en de engelen in de eerste naamval — met de betekenis: de engelen dalen neer, waarbij de handeling aan de engelen wordt toegeschreven. De meeste recitators van de mensen van Koefa lazen het als مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ — met een nūn in nunzzilu, met tashdīd op de zīn, en de engelen in de vierde naamval — met de betekenis: Wij doen hen neerdalen, waarbij al-malāʾika (de engelen) in de vierde naamval staat door nunzzilu erop te laten werken. En sommige recitators van de mensen van Koefa lazen het als مَا تُنـزلُ الْمَلائِكَةُ — met de engelen in de eerste naamval en een tāʾ in tunzzalu met ḍamma erop, op de wijze van de passieve constructie.

   Abū Jaʿfar zei: al deze drie lezingen liggen dicht bij elkaar in betekenis, want wanneer Allah de engelen neerstuurt naar een van Zijn gezanten dalen zij naar hem af, en wanneer zij naar hem afdalen, dalen zij slechts neer door de neerzending van Allah. Wie van deze drie lezingen ook leest, treft het juiste. Al zou ik er de voorkeur aan geven dat de lezer niet afwijkt van een van de twee lezingen die ik heb vermeld — te weten de lezing van de mensen van Medina, en de andere lezing die de meerderheid van de recitators van Koefa hebben — want dat zijn de bekende lezingen onder het gewone volk. De derde lezing — bedoel ik de lezing van wie dit leest als مَا تُنـزلُ met ḍamma op de tāʾ in tunzzalu, met de engelen in de eerste naamval — is een zeldzame lezing die weinigen hebben overgeleverd.

   De uitleg van de passage luidt dan: Wij sturen Onze engelen slechts neer met de waarheid — dat wil zeggen: met de boodschap aan Onze gezanten, of met de bestraffing voor wie Wij willen bestraffen. Hadden Wij hen naar deze polytheïsten (al-mušrikīn) gestuurd zoals zij vragen — als teken bij u — en hadden zij daarna ongeloof betoond, dan zouden zij geen uitstel hebben gekregen tot een bestraffing werd uitgesteld; nee, zij zouden er onmiddellijk mee zijn geconfronteerd, zoals Wij dat eerder deden met de volkeren die voor hen kwamen, die om tekenen vroegen en ongeloof betoonden toen de tekenen tot hen kwamen, waarop Wij hen snel met de bestraffing grepen.

   Overeenkomstig hetgeen wij hebben gezegd over Zijn woord مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ spraken de schriftgeleerden van de tafsīr.

   Vermelding van wie dat zei:

   Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en Al-Ḥāriṯ heeft mij verteld, hij zei: Al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld; en Al-Ḥasan ibn Muḥammad heeft ons verteld, hij zei: Šabāba heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld; en Al-Muṯannā heeft mij verteld, hij zei: Abū Ḥuḏayfa heeft ons verteld, hij zei: Šibl heeft ons verteld — allen op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over Zijn woord مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ — hij zei: met de boodschap en de bestraffing.

   Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: Al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, op gezag van Mujāhid — dienovereenkomstig.

   Show original Arabic

   اختلفت القرّاء في قراءة قوله ( مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ ) فقرأ ذلك عامَّة قرّاء المدينة والبصرة ( مَا تَنـزلُ المَلائِكَةُ ) بالتاء تَنـزلُ وفتحها ورفع الملائكة، بمعنى: ما تنـزل الملائكة، على أن الفعل للملائكة. وقرأ ذلك عامَّة قرّاء أهل الكوفة ( مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ ) بالنون في ننـزل وتشديد الزاي ونصب الملائكة، بمعنى: ما ننـزلها نحن، و الملائكة حينئذ منصوب بوقوع ننـزل عليها. وقرأه بعض قراء أهل الكوفة ( مَا تُنـزلُ المَلائِكَةُ ) برفع الملائكة والتاء في تنـزل وضمها، على وجه ما لم يسمّ فاعله. قال أبو جعفر: وكلّ هذه القراءات الثلاث متقاربات المعاني، وذلك أن الملائكة إذا نـزلها الله على رسول من رسله تنـزلت إليه، وإذا تنـزلت إليه ، فإنما تنـزل بإنـزال الله إياها إليه ، فبأي هذه القراءات الثلاث قرأ ذلك القارئ فمصيب الصواب في ذلك، وإن كنت أحبّ لقارئه أن لا يعدو في قراءته إحدى القراءتين اللتين ذكرت من قراءة أهل المدينة ، والأخرى التي عليها جمهور قراء الكوفيين، لأن ذلك هو القراءة المعروفة في العامَّة، والأخرى: أعني قراءة من قرأ ذلك: ( مَا تُنـزلُ ) بضم التاء في تنـزل ورفع الملائكة شاذّة قليل من قرأ بها. فتأويل الكلام: ما ننـزل ملائكتنا إلا بالحقّ، يعني بالرسالة إلى رسلنا، أو بالعذاب لمن أردنا تعذيبه. ولو أرسلنا إلى هؤلاء المشركين على ما يسألون إرسالهم معك آية فكفروا لم يُنظروا فيؤخروا بالعذاب، بل عوجلوا به كما فعلنا ذلك بمن قبلهم من الأمم حين سألوا الآيات فكفروا حين آتتهم الآيات، فعاجلناهم بالعقوبة. وبنحو الذي قلنا في قوله ( مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ ) قال أهل التأويل. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى، وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، وحدثنا الحسن بن محمد، قال: ثنا شبابة، قال: ثنا ورقاء، وحدثني المثنى، قال: ثنا أبو حذيفة، قال: ثنا شبل جميعا، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، في قوله ( مَا نُنـزلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ ) قال: بالرسالة والعذاب. حدثنا القاسم، قال: ثنا الحسين، قال: ثني حجاج، عن ابن جريج، عن مجاهد، مثله.