Tabari
Back to surah 109, ayah 1

Tafseer of The Disbelievers · Al-Kaafiroon · 109:1

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْكَٰفِرُونَ

Say, "O disbelievers,

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    De uitleg van het woord van Allah, verheven zij Zijn lof en geheiligd Zijn namen: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (1)

    Allah, verheven is Zijn vermelding, zegt tot Zijn profeet Muhammad ﷺ — en de polytheïsten (mushrikīn) uit zijn volk hadden hem, zoals is overgeleverd, aangeboden dat zij Allah een jaar lang zouden aanbidden, op voorwaarde dat de profeet van Allah ﷺ hun goden een jaar lang zou aanbidden — en Allah openbaarde de bewoording waarmee hij hen diende te antwoorden: قُلْ — "Zeg", o Muhammad, tot deze polytheïsten die jou hebben gevraagd hun goden een jaar lang te aanbidden terwijl zij jouw God een jaar lang zouden aanbidden — يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ — "O ongelovigen (kāfir) in Allah" — لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ — "Ik aanbid niet wat jullie aanbidden" van goden en afgodsbeelden, nu op dit moment — وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ — "noch aanbidden jullie nu op dit moment wat ik aanbid."

    وَلَا أَنَا عَابِدٌ — "en ik zal in de toekomst nooit aanbidden"

    مَا عَبَدتُّمْ — "wat jullie in het verleden hebben aanbeden" — وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ — "noch zullen jullie in de toekomst ooit aanbidden" — مَا أَعْبُدُ — "wat ik nu aanbid en in de toekomst zal aanbidden."

    Dit is zo geformuleerd omdat de aanspraak van Allah aan Zijn gezant Muhammad ﷺ gericht was tot bepaalde persoonlijk aangeduide polytheïsten van wie Allah wist dat zij nooit zouden geloven — en dat was reeds in Zijn voorafgaande kennis vastgelegd. Daarom beval Hij Zijn profeet ﷺ hen te wanhopen aan hetgeen zij gehoopt hadden te bereiken en waarop zij zichzelf hadden voorgestaan, en duidelijk te maken dat dit nooit van hem noch van hen zou voortkomen, op geen enkel moment. En Allah deed de profeet van Allah ﷺ wanhopen aan het verlangen naar hun geloof en aan de hoop dat zij ooit tot wasdom zouden komen. Zo geschiedde het ook: zij kwamen niet tot wasdom en bereikten niets, tot sommigen van hen op de dag van Badr door het zwaard werden gedood, en anderen vóór die dag als ongelovigen (kāfir) stierven.

    In overeenstemming met wat wij hebben gezegd, spraken de uitleggers (ahl al-taʾwīl) en zo luiden de overgeleverde berichten.

    * Vermelding van degenen die dit hebben gezegd:

    Muhammad ibn Mūsā al-Ḥarashī heeft mij verteld; hij zei: Abū Khalaf heeft ons verteld; hij zei: Dāwūd heeft ons verteld, op gezag van ʿIkrima, op gezag van Ibn ʿAbbās: dat Quraysh de gezant van Allah ﷺ beloofde hem zoveel bezit te geven dat hij de rijkste man van Mekka zou zijn, en hem te laten trouwen met welke vrouwen hij maar wilde, en in zijn voetstappen te treden. Zij zeiden tot hem: "Dit garanderen wij jou, o Muhammad, als jij maar ophoudt onze goden te beledigen en hen niet langer kwaad toespreekt. Mocht je dat niet willen, dan bieden wij je één enkele zaak aan, die voor jou is en waaraan ook wij voordeel hebben." Hij zei: "Wat is dat?" Zij zeiden: "Jij aanbidt onze goden een jaar — al-Lāt en al-ʿUzzā — en wij aanbidden jouw God een jaar." Hij zei: "Laat mij afwachten wat mij van mijn Heer toekomt." Toen daalde de openbaring neer van de Bewaarde Tafel: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ — de gehele soera — en Allah openbaarde: قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ ... tot Zijn woord: فَاعْبُدْ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ .

    Yaʿqūb heeft mij verteld; hij zei: Ibn ʿUlayya heeft ons verteld, op gezag van Muhammad ibn Isḥāq; hij zei: Saʿīd ibn Mīnā, vrijgelatene van al-Bakhtarī, heeft mij verteld; hij zei: al-Walīd ibn al-Mughīra en al-ʿĀṣ ibn Wāʾil en al-Aswad ibn al-Muṭṭalib en Umayya ibn Khalaf kwamen bij de gezant van Allah ﷺ en zeiden: "O Muhammad, kom, laten wij aanbidden wat jij aanbidt, en jij aanbidt wat wij aanbidden, en wij nemen jou op in onze zaak in haar geheel. Als datgene wat jij hebt gebracht beter is dan wat wij in handen hebben, dan hebben wij daarin met jou gedeeld en ons aandeel daarin genomen; en als datgene wat wij in handen hebben beter is dan wat jij in handen hebt, dan heb jij met ons in onze zaak gedeeld en jouw aandeel daarin genomen." Toen openbaarde Allah: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ tot het einde van de soera.

    Show original Arabic
    القول في تأويل قوله جل ثناؤه وتقدست أسماؤه: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (1) يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم, وكان المشركون من قومه فيما ذكر عرضوا عليه أن يعبدوا الله سنة, على أن يعبد نبيّ الله صلى الله عليه وسلم آلهتهم سنة, فأنـزل الله معرفه جوابهم في ذلك: ( قُلْ ) يا محمد لهؤلاء المشركين الذين سألوك عبادة آلهتهم سنة, على أن يعبدوا إلهك سنة ( يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ) بالله ( لا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ) من الآلهة والأوثان الآن ( وَلا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ) الآن ( وَلا أَنَا عَابِدٌ ) فيما أستقبل ( مَا عَبَدْتُمْ ) فيما مضى ( وَلا أَنْتُمْ عَابِدُونَ ) فيما تستقبلون أبدا( مَا أَعْبُدُ ) أنا الآن, وفيما أستقبل. وإنما قيل ذلك كذلك, لأن الخطاب من الله كان لرسول الله صلى الله عليه وسلم في أشخاص بأعيانهم من المشركين, قد علم أنهم لا يؤمنون أبدا , وسبق لهم ذلك في السابق من علمه, فأمر نبيه صلى الله عليه وسلم أن يؤيسهم من الذي طمعوا فيه, وحدّثوا به أنفسهم, وأن ذلك غير كائن منه ولا منهم, في وقت من الأوقات, وآيس نبي الله صلى الله عليه وسلم من الطمع في إيمانهم, ومن أن يفلحوا أبدا, فكانوا كذلك لم يفلحوا ولم ينجحوا, إلى أن قتل بعضهم يوم بدر بالسيف, وهلك بعض قبل ذلك كافرا. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل, وجاءت به الآثار. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن موسى الحَرشي, قال: ثنا أبو خلف, قال: ثنا داود, عن عكرِمة, عن ابن عباس: أن قريشا وعدوا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يعطوه مالا فيكون أغنى رجل بمكة, ويزّوجوه ما أراد من النساء, ويطئوا عقبه, فقالوا له: هذا لك عندنا يا محمد, وكفّ عن شتم آلهتنا, فلا تذكرها بسوء, فإن لم تفعل, فإنا نعرض عليك خصلة واحدة, فهي لك ولنا فيها صلاح. قال: " ما هي؟" قالوا: تعبد آلهتنا سنة: اللات والعزى, ونعبد إلهك سنة, قال: " حتى أنْظُرَ ما يأْتي مِنْ عِنْدِ رَبّي", فجاء الوحي من اللوح المحفوظ: ( قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ) السورة, وأنـزل الله: قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ ... إلى قوله: فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ . حدثني يعقوب, قال: ثنا ابن عُلَية, عن محمد بن إسحاق, قال: ثني سعيد بن مينا مولى البَختري (1) قال: لقي الوليد بن المُغيرة والعاص بن وائل, والأسود بن المطلب, وأميَّة بن خلف, رسول الله, فقالوا: يا محمد, هلمّ فلنعبد ما تعبد, وتعبدْ ما نعبد, ونُشركك في أمرنا كله, فإن كان الذي جئت به خيرا مما بأيدينا، كنا قد شَرِكناك فيه, وأخذنا بحظنا منه; وإن كان الذي بأيدينا خيرا مما في يديك, كنت قد شَرِكتنا في أمرنا, وأخذت منه بحظك, فأنـزل الله: ( قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ) حتى انقضت السورة .