Tabari
Back to surah 26, ayah 148

Tafseer of The Poets · Ash-Shu'araa · 26:148

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ

And fields of crops and palm trees with softened fruit?

Tabari (1 passage)

  1. Full Dutch translation of Tabari's text

    En akels en dadelpalmen waarvan de bloeikolf hażīm is — met al-ṭalʿ wordt de kufurrā (het omhulsel van de bloeikolf) bedoeld.

    De geleerden in de uitlegging verschilden van mening over de betekenis van het woord hażīm. Sommigen zeiden: het betekent rijp en volgroeid.

    Degenen die dit zeiden worden hier vermeld:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over het woord وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ : hij zei: het is rijp geworden en de volgroeidheid heeft het bereikt, zodat het hażīm is.

    Anderen zeiden: het betekent gebroken en uit elkaar gevallen.

    Degenen die dit zeiden worden hier vermeld:

    Muḥammad ibn ʿAmr heeft mij verteld, hij zei: Abū ʿĀṣim heeft ons verteld, hij zei: ʿĪsā heeft ons verteld; en al-Ḥārith heeft mij verteld, hij zei: al-Ḥasan heeft ons verteld, hij zei: Warqāʾ heeft ons verteld — beiden op gezag van Ibn Abī Najīḥ, op gezag van Mujāhid, over وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ . Muḥammad ibn ʿAmr zei in zijn overlevering: het breekt geheel. En al-Ḥārith zei: het breekt en valt uiteen.

    Al-Qāsim heeft ons verteld, hij zei: al-Ḥusayn heeft ons verteld, hij zei: Ḥajjāj heeft mij verteld, op gezag van Ibn Jurayj, die zei: ik hoorde ʿAbd al-Karīm zeggen: ik hoorde Mujāhid zeggen over وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ : hij zei: zodra de bloeikolf tevoorschijn komt, pakt men hem vast en breekt hem. Ibn Jurayj zei: Mujāhid zei: als men hem aanraakt, breekt hij en valt hij uit elkaar; hij zei: het betreft de verse dadel die hażīm is — je pakt hem vast en verbreekt hem.

    Anderen zeiden: het is de zachte, malse dadel.

    Degenen die dit zeiden worden hier vermeld:

    Hannād heeft ons verteld, hij zei: Abū al-Aḥwaṣ heeft ons verteld, op gezag van Simāk, op gezag van ʿIkrima, over وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ : hij zei: al-hażīm is de zachte, malse dadel.

    Anderen zeiden: het is de dadel waarvan de trossen op elkaar liggen.

    Degenen die dit zeiden worden hier vermeld:

    Mij werd verteld op gezag van al-Ḥusayn, die zei: ik hoorde Abā Muʿādh zeggen: ʿUbayd heeft ons bericht gegeven, hij zei: ik hoorde al-Ḍaḥḥāk zeggen over طَلْعُهَا هَضِيمٌ : als de dadelpalm zwaar beladen is, liggen de trossen op elkaar en drukken ze op elkaar, zodat ze elkaar deels beschadigen — dan heet dit hażīm.

    De meest correcte opvatting hieromtrent is dat gezegd moet worden: al-hażīm is datgene wat gebroken is door zijn zachtheid en vochtigheid. Dit is afgeleid van de uitdrukking: "Fulān heeft zijn recht gebroken" (hażama fulānun ḥaqqah) — wanneer hij het verminderde en er van afbeet. Zo ook is hażm van de bloeikolf niets anders dan het verminderen ervan door zijn vochtigheid en zachtheid, hetzij door aanraking van handen, hetzij doordat de trossen op elkaar liggen. De grondvorm is mafʿūl, verschoven naar faʿīl.

    Show original Arabic
    ( وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) يعني بالطلع: الكُفُرَّى. واختلف أهل التأويل في معنى قوله ( هَضِيمٌ ) فقال بعضهم: معناه اليانع النضيج. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد, قال: ثني أبي, قال: ثني عمي, قال: ثني أبي, عن أبيه, عن ابن عباس, قوله: ( وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) يقول: أينع وبلغ فهو هضيم. وقال آخرون: بل هو المتهشم المتفتت. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمرو, قال: ثنا أبو عاصم, قال: ثنا عيسى; وحدثني الحارث, قال: ثنا الحسن, قال: ثنا ورقاء جميعا, عن ابن أبي نجيح, عن مجاهد, في قوله: ( وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) قال محمد بن عمرو في حديثه تهشم هشيما. وقال الحارث: تهشم تهشّما. حدثنا القاسم, قال: ثنا الحسين, قال: ثني حجاج, عن ابن جُرَيج, قال: سمعت عبد الكريم يقول: سمعت مجاهدا يقول في قوله: ( وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) قال: حين تطلع يقبض عليه فيهضمه. قال ابن جُرَيج: قال مجاهد: إذا مسّ تهشّم وتفتَّت, قال: هو من الرطب هضيم تقبض عليه فتهضمه. وقال آخرون: هو الرطب اللين. * ذكر من قال ذلك: حدثنا هناد, قال: ثنا أبو الأحوص, عن سماك, عن عكرمة قوله: ( وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) قال: الهضيم: الرطب اللين. وقال آخرون: هو الراكب بعضه بعضا. * ذكر من قال ذلك: حُدثت عن الحسين, قال: سمعت أبا معاذ يقول: أخبرنا عبيد, قال: سمعت الضحاك يقول في قوله: ( طَلْعُهَا هَضِيمٌ ) إذا كثر حمل النخلة فركب بعضها بعضا, حتى نقص بعضها بعضا, فهو حينئذ هضيم. وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: الهضيم: هو المتكسر من لينه ورطوبته, وذلك من قولهم: هضم فلان حقه: إذا انتقصه وتحيفه, فكذلك الهضم في الطلع, إنما هو التنقص منه من رطوبته ولينه إما بمسّ الأيدي, وإما بركوب بعضه بعضا, وأصله مفعول صرف إلى فعيل.