Tabari (1 passage)

1. Full Dutch translation of Tabari's text

   Allah, Verheven zij Zijn lof, zegt: Wie van hen die zich in hun godsdienst verdeeld hebben, datgene deed waartoe Allah hem beval aan goede werken, en Hem gehoorzaamde in Zijn geboden en verboden, terwijl hij de eenheid van Allah bevestigde, geloofde in Zijn belofte en Zijn dreigement, en sich distantieerde van gelijken en goden — (فَلا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ) — dat wil zeggen: Allah zal zijn inspanning niet in dank afwijzen die hij voor Hem verrichtte in gehoorzaamheid aan Hem en als gelovige in Hem; Hij zal hem in het hiernamaals belonen met de beloning die Hij de gehoorzamen heeft beloofd, en zal hem die inspanning niet wegnemen door haar te loochenen en hem de beloning voor zijn goede werken te onthouden — (وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ) — dat wil zeggen: Wij schrijven al zijn goede werken op en laten er niets van weg, opdat Wij hem voor het kleine en het grote, het weinige en het vele ervan belonen.

   Abū Jaʿfar zei: al-Kufrān is een masdar van de uitdrukking: "Ik wees iemands weldaad af (kafara fulan niʿmatahu), ik wijs hem af (akfuruhu) met kufran en kufrānan." Zoals de dichter zei:

   "Onder de mensen zijn er wier wangen nooit slapen, en mijn wang — en niet zij Allah's weldaad die slaapt."

   (Dit vers dient als getuigenis dat al-kufrān in Allah's woorden (فَلا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ) een masdar is van de uitdrukking: kafara fulanun niʿmatahu — hij wees iemands weldaad af — zoals gezegd in al-Lisān.)

   Show original Arabic

   يقول تعالى ذكره: فمن عمل من هؤلاء الذين تفرقوا في دينهم بما أمره الله به من العمل الصالح ، وأطاعه في أمره ونهيه ، وهو مقرّ بوحدانية الله ؛ مصدّق بوعده ووعيده متبرّئ من الأنداد والآلهة ( فَلا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ ) يقول: فإن الله يشكر عمله الذي عمل له مطيعا له ، وهو به مؤمن ، فيثيبه في الآخرة ثوابه الذي وعد أهل طاعته أن يثيبهموه ، ولا يكفر ذلك له فيجحده ، ويحرمه ثوابه على عمله الصالح ( وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ ) يقول : ونحن نكتب أعماله الصالحة كلها ، فلا نترك منها شيئا لنجزيه على صغير ذلك وكبيره وقليله وكثيره . قال أبو جعفر: والكفران مصدر من قول القائل: كفرت فلانا نعمته فأنا أكفُره كُفْرا وكُفْرانا ومنه قوله الشاعر: مِـنَ النَّـاسِ نـاسٌ مـا تَنامُ خُدُودهُم وخَــدّي وَلا كُفْــرَانَ للــه نـائِمُ (1) ----------------------- الهوامش : (1) البيت شاهد على أن الكفران في قوله تعالى : ( فلا كفران لسعيه ) مصدر من قول القائل : كفرت فلانا نعمته ، فأنا أكفره كفرا وكفرانا . قال في ( اللسان : كفر ) : وتقول : كفر نعمة الله ، وبنعمة الله ، كفرا وكفرانا وكفورا .